31 March 2014

BoyShiatsu TV: Galera 2014, Day 2


ayan, mas matino na yung edit. mas nababasa na yung nakasulat, ahahahaha! anyhow, simulan na natin ang second day.

kahit lasing at mabigat ang katawan, pinilit namin ni Jack Frost na gumising ng maaga-aga para abutan ang sunrise. pero dahil may low pressure area nung mga panahong yun, medyo maulap. kaya natulog na lang ulit kami... ag galing diba?

nagising kami ng mga bandang 9am, just in time for us to have breakfast bago maglangoy-langoy sa beach. and nope, di na ako nag-pancake tower. oa na yun! ahahaha! and while enjoying our breakfast, kalmado lang ang kahabaan ng white beach... wala pa ring mga tao...


pagkatapos kumain, nagplano kami ng activities. dapat mag-a-island hopping kami, eh tinamad. kaya naisipan na lang naming mag-ocular... ng mga padating! baka sakaling may mga hotness. ahahaha! ganyan kaming dalawa. magka-canvass ng mga may hitsurang sangkabaklaan na darating, tapos mag-aaway. ahahahahaha! ilang bangka rin ang dumating, pero sawi kami. kaya nag-moment na lang kami sa buhanginan.


habang nakaupo sa buhanginan, kwentuhan lang kami ng kung anu-ano. walang topic. walang saysay. anything goes... and that made everything special. nandito ako sa isa sa pinakapaborito kong lugar, kasama ang isa sa mga pinakamamahal ko, ginagawa ang isa sa mga pinakahilig kong pampalipas oras... this is life.

inabot kami ng tanghali sa kakakwentuhan at paminsan-minsang lubluban sa dagat. naisipan na naming mananghalian bago ituloy ang pagliliwaliw sa dagat. ang what's the best option for lunch... inihaw!!


pusit at pork kebab... winner! and, oo, may beer na naman! ahahahahaha!

matapos ang masarap na lunch, umuwi na kami at sinipa na kami ng kalasingan namin nung gabi. nakatulog kami ng mahaba-haba! hapon na kami nagising, pero okey lang... naisipan na naming kumain ulit. binalikan namin ang al piatto at umorder. at dahil made to order ang mga pagkain dun, pinatay muna namin ang oras namin sa paglalaro ng monopoly deal.


haha! panalo na naman ako... as always! ahehehehe... at finally, dumating na ang order namin.


this time, we went with reddies. siciliana pizza (tuna, corn kernels, onion) and amatriciana spaghetti (bacon and cheese). and syempre, hindi mawawala ang beer! kain kain kain... fun.

matapos ang hearty early dinner, umuwi ulit kami at uminom sa bahay. partly, dahil maaga pa. and partly, para makatipid. ahahahaha! matapos ang ilang bote ng red horse (mabuti naman wala nang brownout), naisipan na naming matulog. pero di kami nagpatalo sa idea na yun, kaya tuloy pa rin kami sa tabing dagat.

sinalubong ulit kami ni Danica, kaibigan kong waitress sa Mikko's bar. sa kasamaang palad, hindi nya pala kami naipag-reserve ng table. mabuti na lang at may bakante pang isang table. umupo at umorder ng mindoro sling, inum-inom lang kami ni Jack Frost ng lumapit sa amin ang isang waitress at tinanong kung pwede daw kaming magpashare. mahaba naman ang table at dadalawa lang naman kami ni Jack Frost. pero hindi pa ako nakakapayag, umupo na yung isa sa dalawang makikiupong guys sa amin. yung nakiupo na wala man lang "excuse me" or wala man lang "um, ok lang ba?" basta sya umupo! so hindi na rin ako tumanggi. umupo ang kasama nya, and sa isang pitik, apat na kami sa lamesa. bigyan natin sila ng pangalan, para masaya... yung unang umupo na masungit, intrimitida, at may attitude, itago natin sa pangalang Ferb. yung kasama nya na mukhang mabait, nakangiti, at jolly yung aura, si Phineas. ayun,. Phineas and Ferb. tuloy lang kami sa pag-inom ni Jack Frost na parang wala kaming kasama sa table. napansin naming ang light light lang ng mood ni Phineas, pero si Ferb, maldita much. alam nyo yung mukha na parang naiinis sya na may kasama sila sa table? ganun! hello, kayo ang nakiupo! anyway, nagkakabulungan na kami ni Jack Frost.

JF: alukin mo sila ng tagay
BS: nyek, ayoko. nahihiya ako.
JF: si Phineas ang alukin mo, papayag yan.
BS: ayoko. tsaka kita mo naman, bakud na bakod ni Ferb.

at dun lang napansin ni Jack Frost. magjowa si Phineas and Ferb... nga ba? hindi rin ako sure. kasi kitang-kita na ineenjoy lang ni Phineas ang paligid, patingin-tingin sa kung kani-kanino, samantalang si Ferb naman eh magdamag lang na menopausal.

umalis si Jack Frost para mag-cr. at sinubukan kong alukin ng tagay sina Phineas and Ferb. nakangiting nakitagay si Phineas, pero si Ferb, plastic na plastic ang ngiti. at pagkatagay, sumimangot agad at masama ang tingin kay Phineas. ahhh... gets ko na... insekyora! pagbalik ni Jack Frost, di ko maiwasang ikwento ang nangyari. and may tig-isa na naman kaming theory.

The Jack Frost Theory states that Ferb likes Phineas but they're not really in a relationship. Most probably, Ferb is insecure because he's scared that it will be easy for Phineas to lure boys.

The Boy Shiatsu Theory states that Phineas and Ferb is in a relationship, it just so happened that Phineas is a light, fun-loving person and Ferb is more of a jealous whats-mine-is-mine type of guy.

unlike sa una naming battle of the theories (na wala ring nanalo, dahil may nagdatingan ding sangkabaklaan, but not enough to consider that Jack Frost won the bid), hindi rin namin nadetermine kung kaninong theory ang tama dahil maya-maya pa ay umalis na ang dalawa. solo na ulit namin ang table, yehey!

sa kalagitnaan ng pag-inom namin at panonood ng fire dancers at gay performers, bigla akong may naalala. may kakilala nga pala ako na nasa galera that time. agad ko syang tinext.

BS: hey, musta?
Kakilalang Friend: ayus naman
BS: nasa galera ka, right?
KF: oo!
BS: cool! nandito rin ako.
KF: nice! nasaan ka?
BS: dito sa Mikko's
KF: sige, puntahan kita.

at maya-maya pa nga ay dumating na ang kilalang friend ko. i've been waiting for this moment for all my life, and finally, nangyari na nga. kinakabahan pa ako, kasi i don't know what's going to happen... but i just did it, keeping my fingers crossed.

"Jack Frost, this is Boy Gyoza. Boy Gyoza, this is Jack Frost."

THE EPIC MOMENT! ang paghaharap ng ex ko at ng current partner ko. many may think that this is just normal, but not in my case. flashback tayo ng kaunti...

alam nyo naman siguro ang naging history namin ni Boy Gyoza, kasama na ang hindi maayos naming paghihiwalay, at kung gaano ako nahirapang maka-move-on sa kanya. there was even a time, i will admit, na habang nagsisimula kami ni Jack Frost ay sya pa rin ang naiisip ko. at hindi lingid kay Jack Frost yun. ilang beses naming pinag-awayan yun, pero sa awa ng diyos ay naka-move-on ako at hindi bumitaw si Jack Frost.

okay, back to the present.

eto na nga, magkasama na sa iisang lamesa si Boy Gyoza, si Jack Frost, at ako. masasabi kong maganda naman ang kinalabasan ng una nilang paghaharap, at light lang ang naging usapan. maya-maya pa, iniwan na muna kami ni Boy Gyoza. my first instinct was to check on Jack Frost.

BS: ok ka lang?
JF: oo naman!
BS: ayan, finally, nagkakilala na kayo. i feel better.
JF: he is nice.
BS: yes, he is.

whew! akala ko magagalit si Jack Frost. mabuti naman at naging maayos ang pagkikita nila. inenjoy lang namin ang gabi. tuloy-tuloy lang sa pag-inom ng mindoro sling at panonood ng mga performers. may pa-picture-picture pa.


ayan, crush naming fire dancer, si Raymond. di namin maiwasang hindi magpapicture, ahahahaha!

habang paubos na ang ikalawa naming pitsel, nagtext ulit sa akin si Boy Gyoza if he can join our table. nagpaalam ako kay Jack Frost, at pumayag naman sya. maya-maya pa ay eto na si Boy Gyoza... and meron syang kasama.

"Boy Shiatsu, this is Kikkoman (code name lang na ginawa ko for the guy), my partner. Kikkoman, this is Boy Shiatsu, my ex. and that is Jack Frost, his boyfriend"

now this is really getting monumental! Boy Gyoza and i met our exes' and their new partners all in one night... this is life!

nakiupo sa amin sina Boy Gyoza at Kikkoman, hudyat para mapabili ulit kami ng isa pang pitcher ng mindoro sling. at sa gitna ng maingay na musika ng galera, kasama na ang sipa ng alak sa aming apat, nagsimula ang isang masayang kwentuhan na matagal ko nang pinangarap at hindi ko sukat akalain na matutupad... at sa galera pa!

maraming masasayang kwentuhan ang nangyari. sa kung paano nagkakilala si Boy Gyoza at si Kikkoman, sa kung ilang beses nang napagselosan ni Jack Frost si Boy Gyoza. ako ang paandar ng kwentuhan, dahil ako naman talaga ang likas na madaldal sa lahat. nakakahiya na nga dahil lagpas lagpas na sa kwentuhan ang nangyayari... laglagan na! pero ang sarap isipin na lahat kaming apat ay matured na sa kwentuhan. alam kong walang selusang nangyayari. alam kong sincere kaming apat na nag-eenjoy sa usapan. and i feel happy that Jack Frost and Kikkoman accepted the fact na talagang may espesyal na puwang pa rin kami ni Boy Gyoza para sa isa't isa, and it's more than being lovers. we are really better as friends, super friends, sisters pa nga. and i feel relieved that both parties accepted it sincerely. natapos ang masayang kwentuhan ng kinailangan nang bumalik nina Boy Gyoza at Kikkoman sa tropa nila.

habang inuubos namin ni Jack Frost ang natira sa huling pitsel ng mindoro sling, i still have the feeling na baka nagpapaka-civil lang si Jack Frost sa paghaharap na nangyari. but his words while we were finishing the last shot assured me...

JF: he is really a nice person
BS: hindi ka talaga nagseselos ha?
JF: hindi.
BS: mahal na mahal kita
JF: mahal na mahal din kita. and i'm really happy that this night happened. napatunayan ko kung gaano mo ako kamahal, and napatunayan kong wala na talaga akong dapat ipagselos kay Boy Gyoza. in fact, i would like to be friends with him nga. he really is a nice guy.

at umuwi kaming dalawa na may ngiti sa mga labi at may panibagong pagtitibay sa relasyon namin.

24 March 2014

BoyShiatsu TV: Galera 2014, Day 1


tanga ako mag-edit... kaya hindi ko napansin yung kulay. basta, gets nyo na naman yung idea diba? for this blog entry, mag-a-ala Kris Aquino ako sa pagkukwento ng galera weekend ko. blame it on our break schedule na kasabay ng Kris TV sa umaga, and habang lumalaklak ako ng kape eh puro pagdadakdak ni Kris ang nakikita ko sa tv kasama ang mga makaluwa-matang features nya ng mga lugar na pinupuntahan nya na "economical and budget friendly" daw... for her, siguro. pero for the masses... HELL TO THE NO!

pero at least, itong kwento ko, economical, budget-friendly, and relatable naman... yata...


father and son... sa maraming beses na nagpunta ako ng galera, di ko alam kung bakit laging sa kanila ako sumasakay despite the commentaries na mabagal daw yung bangka nila. sa bagay, kung ilalaban mo nga naman sa golden eagle, ano ba naman ang laban ng blue penguin? ahehehehe... pero ang dilaw na ticket na yan ang simula ng masayang weekend ko.

and pagdating na nga dun... ayan na! sinalubong na ako ng medyo puti atr medyo yellow na buhangin! bumilis na agad ang tibok ng puso ko... i missed this! para akong bata na nagtatalon pa sa buhangin pagdating na pagdating ng galera.

and syempre... ano pa ba ang una naming gagawin ni Jack Frost pagdating ng galera... maghanap ng room! maganda naman yung nakuha naming room, mura pa. sayang, di ko napicturan. then, after mag-settle at magpahinga saglit... sugod na agad sa unang target... breakfast!



kilala na sa galera ang "food trip sa galera" bilang sentrong kainan ng mga taong hindi makapagdecide kung anong kakainin. in that case, kami yun! dahil wala pa kami sa mood mag-explore ng ibang kainan at gusto pa lang namin malamanan ang malalaki naming tiyan, dito na lang kami kumain. but i decided to fulfill a dream na matagal ko nang tinatarget sa kainang ito.


yan! yan ang breakfast! six layers of fluffy pancakes, three meaty burger patties, hefty serving of crispy-and-chewy bacon, a mountain of flavorful scrambled eggs, topped with shreds of tasty ham, smothered with a generous mix of maple syrup, butter, and jam... YAN ANG BREAKFAST!!! wag nyo na lang akong tanungin kung naubos ko, ahehehehe...

matapos ang life and figure changing breakfast, nag-ikot-ikot na kami ni Jack Frost sa dagat. gusto ko ang panahon. dahil sa low pressure area, hindi katirikan ang araw at may panaka-naka pang ambon. paiba-iba rin yung hampas ng dagat. magiging kalmado, magiging malakas. paulit-ulit, pero paiba-iba. parang babae. (naks naman sa comparison!)


syempre, kasama na sa pag-iikot namin ang pag-o-observe ng mga tao. at di nga ako nagkamali. kahit kakaunti pa lang ang tao sa galera, nandun na agad ang mga success stories ng my pinay wife dot com. nandun na rin ang mga babaeng ayaw maarawan. pero wala pa ang sangkabaklaan. ang theory ni Jack Frost, baka daw nasa work pa at kinabukasan pa darating. ang theory ko naman, walang sangkabaklaan na magdadatingan kasi nag-iipon sila para sa bonggang-bonggang mandatory holy weekend vacation galore. sa next entry nyo na malalaman kung kaninong theory ang naging law.

anyway... so ayun nga. babad babad sa beach, langoy langoy ng kaunti, at naisipan na naming magpahinga muna. matapos ang saglit na tulog, it's time for early dinner. dinala ko si Jack Frost sa isang kainan sa galera na hindi masyadong alam ng tao (hindi kasi beach front) pero super sulit at super sarap...


i discovered "al piatto" two years ago, nung nagpunta ako dun kasama si Chino. (backread na lang kayo ng entries ko). ang gustong-gusto ko dito, sa halagang Php145, may pizza or pasta ka na. pero dati, ang liit lang nung pwesto nila, parang garage lang. ngayon, totally nag-improve na yung place! at may draft beer pa! kaya ayan, hindi pa man din kami kumakain, nag-alak na agad! eh kasi ang hirap mamili eh. kung ito ang menu, sige, di ba kayo mahihirapan?


o, diba? ang daming options! nakakalito talaga. kung pwede lang orderin lahat, kaso hindi kaya ng budget (kahit kayang-kaya ng tiyan! ahahahaha!). so for our dinner, we chose some classics na lang.


pesto pasta and prosciutto e funghi pizza... plus beer... this is life!

matapos ang masarap na dinner, at para na rin makatipid, bumili na lang muna kami ng tatlong red horse at tostillas para uminom sa bahay bago sumugod sa mga bar sa beach. kwentuhan sa balcony tungkol sa relasyon namin, masaya at malaman ang naging conversation namin ni Jack Frost.

Jack Frost: ewan ko ba, sa dami ng pinag-awayan natin, wala na yatang makakasira sa atin.
BoyShiatsu: walang bitawan
Jack Frost: walang bitawan

and that night, sa harap ng tatlong bote ng pulang kabayo at pakete ng tostillas, we rekindled our promise of love for each other... sarap...

kaso, biglang nag-brownout!

panira ng moment! dala na rin ng bagyo, medyo pawala-wala ang kuryente. mabilis din namang bumalik. naisipan na naming ubusin ang mga beer namin at pumunta na sa beach. simulan na ang tunay na galera drinking session...


mindoro sling! ilang beses na akong pumupunta sa galera, pero di ko pa rin alam kung ano ba ang mix nito., basta alam ko may tanduay sya. tsaka apple. tsaka stick (yup, kasama sa mix yung stick!). ang inumin na ito ang naglalabas ng kakaibang espiritu ng galera experience... i wonder what's in store for Jack Frost and i that night. inum-inum-inum lang, kulitan at tawanan, may kaunting kantiyawan at asaran (yung nasa kabilang table kasi, tingin ng tingin sa amin, hehehehe...). naghahanap pa rin ako ng sign sa kung ano bang sasapi sa amin ni Jack Frost sa gabi iyon sa tulong ng mindoro sling. hanggang sa nakita ko na ang sign, salamat sa isa sa mga performers ng Mikko's bar.


so, ayan nga... nagsusunog si ate habang kumakanta ng "this girl is on fa-yar, this girl is on fa-yar-yaha-yaha-yahayahar." as in literally pinasiklab nya ng apoy yung balcony ng stage nila! tawa kami ng tawa... ng naisip ko... ito na yun! this is the sign! our night will be on fire!

and, yup... it was, indeed, on fire! hee hee!

20 March 2014

In Summer

tapos na ang ash wednesday, so isa lang ang ibig sabihin nito... SUMMER NA!

nararamdaman ko na ang summer. sa facebook pa lang, paandaran na ng timeline posts about balik alindog projects, summer outing plans, beaches and bitches, diet and detox plans, at panaka-naka pa ring posts na may kinalaman sa Frozen at Let It Go (yehey!). ang dami nang mga hubad na katawan na nagpuputukan ang mga biceps, triceps, quadceps, forceps, concepts, at kung anu-ano pang may kinalaman sa muscles. ang mga online sellers, mula sa mobile phones, nag-shift na sa bikinis at trunks. at higit sa lahat, uso na ang mga selfie na may kasamang dagat, buhangin, halu-halo, anklets, vinta, at jollibee tuna pie.

kaya naman excited na talaga ako. in less than 12 hours from now, pupunta na naman ako sa tinatawag nilang Gay Mecca... Gaylera! pero behave ako, kasama ko si Jack Frost eh. for sure makakakita na naman kami ng mga lalaking singlaki ni Arnold Schwar... Shwarse... Schawrsze... um, Jean Claude Van Damme pero kung makatili ay mas matinis pa sa boses ni Mariah Carey or Tina Arena. nagkalat na naman ang mga babaeng naka-two-piece pero ayaw maarawan. nandyan na naman yung mga success stories ng My Pinay Wife Dot Com together with the unsuspecting Uncle Joes. and ang excited ako sa lahat, nandyan na naman yung mga masarap okrayin na ginagawang swimwear ang bench, fnh, at prp underwears! (come on!)

isa lang ang hinihiling ko na sana ay makita ko sa Galera... si Olaf!

enjoy the summer guys! hinay-hinay sa pagpapaitim. baka masagasaan ka sa gabi.

gagawa na sana ako ng "legit" entry today, eh kaso naalala ko, di pa pala ako nakakapag-impake. hee hee!

13 March 2014

Christian Grey

hindi ako mahilig sa 50 shades of grey, pero hindi ko alam kung paanong nasali sa usapan namin yun ng mga officemates ko kanina during lunch.

natapos ang lunch at natapos ang usapan, pero dalawang idea lang ang na-retain sa utak ko tungkol sa nasabing bastusing libro.

1. pinalitan na daw yung lead actor na gaganap dun sa movie version. kung bakit, hindi ko alam.
2. meron daw audio version nung libro, at magkakaroon pa nga daw ng tagalog version!

hmmm... napa-research tuloy ako sa internet. at sa aking pananaliksik, eto yung natagpuan kong snippet.

* * * * *

may demonyitong ngiti sa labi ni Christian habang pinapanood nya akong unti-unting nagtatanggal ng damit. hanggang sa talagang wala na akong saplot at nakatambad na sa harapan nya ang kabuuan ng katawan ko.

"hmmm... ayus... ang sarap mong tignan. ikot ka nga."

at parang isang utusan, dahan-dahan akong umikot, sinisiguro kong makikita ni Christian ang bawat sulok ng aking katawan.

"sige, palibugin mo ako."

dahan-dahan kong hinawakan ang katawan ko habang nakapikit. may kasamang kagat sa labi. pinisil-pisil ang sarili kong braso, dibdib, at pababa sa tiyan hanggang sa dumating sa aking kargada. itinigil ko ang paglalaro at binuksan ang aking mata, upang matagpuan lamang na wala si Christian sa kinauupuan nya. hinanap ko sya sa paligid, at nagulat na lang ako na nasa likuran ko na sya, may bitbit na kahon.

"halika... laro tayo..."

ibinaba nya ang kahon at binuksan, at nagtaka ako sa mga laman nito. pero agad nya akong inutusan na pumikit, at sumunod naman ako. naramdaman ko na lang na may isinusuot sya sa akin. medyo mabigat, medyo makalansing, medyo... weird.

"snice! bagay sayo!"

dumilat ako at humarap sa salamin... at nakita ko na lang na may nakasabit na sa katawan kong mga leather straps na may mga metal chains. kagaya ng mga nakikita ko lang noon sa mga porn movies. heto't suot ko na ang isa.

"hahaha!"

di ko maiwasang matawa. pero agad akong pinigilan ni Christian.

"pasensya na. talaga lang hindi ko naisip na magsusuot ako ng ganito."
"simula pa lang yan."

sinimulan ni Christian ang paghalik sa akin. dahan-dahan, pero gigil na gigil. tuloy-tuloy lang ang laplapan namin ng bigla nya akong hinila at itinulak sa kama. nagmadali syang kinuha ang kahon palapit sa kama at inilabas ang isang maliit na latigo. muntik na naman akong matawa pero pinigil ko agad-agad.

"marunong ka gumamit nito?" pagtatanong nya ng pabulong, na may kasamang libog at paglalambing.
"hinde." diretsong sagot ko, na para bang may nagtanong lang sa akin kung nanonood daw ba ako ng kambal sirena.

at dahil yata hindi nagustuhan ni Christian ang naging sagot ko, agad nya akong hinampas ng latigo. pero hindi masakit na hampas. may kaunting diin, sapat lang para mapakislot ako ng bahagya.

"ganyan... ganyan ang paggamit." at inulit-ulit nya ang hampas sa akin. sa hindi ko maipaliwanag na paraan, hindi ako nasaktan. bagkus ay parang nasasarapan pa ako. napansin yata ni Christian ang sarap, at agad nyang itinigil.

"mukhang nasasarapan ka na ah. ikaw ang dapat gumawa sa akin nito."
"sige..."

iniabot sa akin ni Christian ang latigo. hanggang ngayon ay medyo nawiwirduhan pa rin ako. may suot na leather. may hawak na leather. ano pang susunod na mangyayari?

dumapa na si Christian sa kama at nakatambad na sa akin ang kahubdan ng kanyang likuran. medyo maganda ang katawan ni Christian... buti na lang at maganda ang katawan nya. dahil kung pati ang katawan nya panget, naku... napakamalas nya. sisimulan ko na sana ang paghampas sa likod nya ng biglang napatayo si Christian, tila may nakalimutan. agad syang pumunta sa kahon at naglabas ng ilang bagay, at ipinatong sa katabing lamesa ng kama.

"pag sinabi kong gawin mo, gawin mo ha. gamitin mo ang mga ito pag iniutos ko."
"sige."
"shit ka! ang sarap mo tignan!"

hinalikan pa muli ako ni Christian. kinagat-kagat ang labi ko, paakyat sa aking tenga, at binulungan nya ako.

"itali mo ako sa kama. nandun yung tali."

itinuro ni Christian ang maiikling pulang tela na nakapatong sa lamesa. at tila isang asong utusan, kinuha ko ang mga tali. humiga si Christian sa kama at ibinuka ang mga kamay at paa, sakto sa apat na sulok ng kanyang kama. doon ko lang namalayan na mayroon palang apat na talian sa bawat sulok ng kama. isa-isa kong itinali si Christian sa bawat sulok. sinusubukan nya pang pumiglas, pero hindi ko sya pinayagan. sa bawat pagpiglas nya, hinahampas ko sya ng latigo, at agad naman syang titigil. hanggang sa naitali ko sya ng lubusan.

sinimulan kong romansahin ang katawan ni Christian. dinila-dilaan ko ang bawat sulok ng maganda nyang katawan. panay ang ungol ni Christian sa bawat pagdampi ng dila at ng kamay ko sa katawan nya. at sa bawat pag-ungol nya, isang hampas ng latigo ang natatanggap nya mula sa akin, na tila lalo nya pang ikinalilibog.

"putangina! ang sarap!"

hindi ko na hinintay ang mga sunod nyang utos at nagkusa akong kunin ang isang maliit na itlog (?) na nakapatong sa lamesa. nang hindi ko mamalayan kung para saan ito, doon ko na tinanong si Christian.

"may pindutan yan sa ilalim, pindutin mo."

agad naman akong sumunod at nagulat sa nangyari. nanginig ang maliit na itlog. nakakakiliti. nakakalibog. sakto.

dahan-dahan kong inilapat ang itlog sa kilikili ni Christian, at hindi na nya napigilang mapasigaw sa sarap.

"PUTANGINAMO!!!"

nagugustuhan ko ang paghuhumindig ni Christian. pinagulong-gulong ko ang itlog mula sa kanyang kilikili, pababa sa kanyang dibdib, sa kanyang tiyan, at sa balahibong pusa sa bandang baba ng kanyang tiyan.

"tangina! ituloy mo lang! ITULOY MO LANG!"

tila isang demonyo, tinanggal ko ang itlog, at nakalma si Christian. hinampas-hampas ko ulit ang kawawang bihag gamit ang latigo. mas malakas. mas madiin. mas agresibo.

galit na galit na ang kargada ni Christian. ganun din naman ang sa akin. at hindi ko na pinatagal ang paghihirap ni Christian.

idiniin ko ang nanginginig na itlog sa pagitan ng pisngi ng puwet ni Christian.

"SHIT!!!"

nagpupumiglas na sa sarap si Christian, na lalo ko namang ikinatuwa. hinampas ko sya ng hinampas ng latigo habang dinidilaan ang kargada nyang namumula na sa galit.

* * * * *

itinigil ko na ang pagbabasa ng bastusing snippet... napag-alaman ko kasing wala naman talagang tagalog version ang 50 shades of grey.

kung gayun, saan nanggaling yung snippet na ito? at paano itong nasali sa blog entry na ito?

*wink*

02 March 2014

Bak Bek Bik Bok Buk

Bak.

so, finally, after two months of hiatus, here i am again. ready to write about anything i please, hoping that it will also please the readers. pasensya naman. yun ang problema sa akin eh. i'm a mood writer. pag wala sa mood, pag walang creative juices, walang output. mabuti na rin siguro na di ako nagtuloy-tuloy sa pangarap ko dati na maging newscaster. malamang sa malamang, bembang ako madalas sa boss ko, or i may end up reporting about, hmmm, flesh-eating skin diseases, maybe?

anyways... this time, i'm back. and i'm committing to blogging a little bit more regular. hindi yung pasumpong-sumpong lang. sana lang palagi akong atakihin ng mood.

* * * * *

Bek.

simula nung lumabas yung advertisement ng "I Am Pogay" sa showtime, kitilin nyo na ako pero pinangarap ko talagang sumali. pero potah naman, unang araw pa lang, si Mhar na agad ang nakasalang! (yup, first name basis. kilala ko sya eh, ahahaha!). sumunod pa si Wilbert. and ang pinaka-threat sa lahat, si Caloy! (kilala ko rin sya personally.) Caloy, aysus... crush ko pa man din yun dati. hehehehe...

pero on fairness, nakakatuwa yung concept ng contest. pero ang nakakatawa, may ilang contestant na namali yata ng sasalihan. akala yata ni Ms Gay ang pinasukan nilang contest. ahahahaha!

i have nothing against effeminate guys. heck, i am sometimes effeminate (yup, sometimes lang, pramis!). so okey na rin. nakakatawa lang.

and, as expected, ang isang ikinakainis (not sure if that's the right word, can't think of one eh) ko sa contest (na medyo expected ko na ring mangyayari) is yung kanya-kanyang oa na paandar. merong kesyo first time daw sumali ng contest. merong kesyo hindi daw out sa family. merong kesyo hindi daw tanggap ng pamilya ng jowa pero pagkasali sa i am pogay eh biglang suportado na. merong nabuyo lang daw ng friends kunyari (pero kontodo sa outfit at talent). kanya-kanyang marketing strategy!

nakakatawa lang. kailangan ba talagang may paandar na ganun para maging "standout" ka sa competition? di ba pwedeng sumali ka lang hindi dahil sa may gusto kang patunayan or may mensahe ka sa buong pilipinas, kundi dahil gusto mo lang? walang-wala sa mga contestant ng That's My Tomboy na ang simple lang lagi, pero mas kabog. pero sa bagay, sabi nga nila, kung beks ka pero hindi ka paandar, hindi ka beks.

anyhow... kung tatanungin ako kung gusto ko sumali... ayoko na lang. wala din naman akong pag-asa. at tsaka wala na akong maiisip na paandar, kasi lahat na yata ng pwedeng padrama eh nagamit na ng mga contestant. tsaka, pag sumali ako... magiging reunion lang ang kalalabasan! eh halos lahat ng sumasali dun, kilala ko eh. ahahahaha!

* * * * *

Bik.

guys, saan ako pwedeng magsampa ng kaso sa mang inasal? yup, sasampahan ko ng kaso ang mang inasal. pesteng sabaw kasi yan, ang sarap. napaparami tuloy ako ng kanin!

nagiging normal routine ko na ang dalawang rice kapag tanghalian, five times a week. and ang results, ayun, nananaba na naman ako. para akong biik na matangkad. yup, biik pa lang, pero mukhang papunta na sa baboy. pero syempre hindi ako papayag dun. bago pa ako maging baboy, sisiguraduhin ko nang nakakulong na ang management ng mang inasal dahil sa masarap na sabaw nila at unli rice. ipapasara ko rin ang lahat ng buffet. at paparamihin ko ang branches ng bodhi, kung saan eh dalawang kutsara lang halos ang rice nila, tapos healthy pa yung ulam.

or mag-exercise na lang ako siguro. tama. baka sakaling magamot din ang kabaliwan ng utak ko. lintek na utak to eh, ang taba, ang sarap i-sisig!

pero, ayun nga. bitter reality. tumataba na naman ako. ang laki na naman ng tiyan ko. yung tipong kapag nakatungo ako, ulo na lang ang kita ko doon (ehehehehe...).

* * * * *

Bok.

naaalala nyo ba yung palabas na Barkada Trip sa studio 23? yung animated? eh naaalala nyo si Bok, yung character dun na kalbo? yung oa sa kulit? yung palaging panimula ng kalokohan sa barkada nila? oo, yung pasaway? oo, yung astig? ano, naalala mo na? kung di mo maalala, i-google mo yung photos nya. ano, nakita mo na? naalala mo na?

wala lang. naalala ko lang din. tsaka wala akong maisip na topic for Bok eh. ayun, naalala ko sya.

* * * * *

Buk.

katext ko yung isang kaibigan ko kailan lang, nang may ibalita sya sa akin.

"nakita mo yung fb post ni Migs about sa book? Amalganation yung title. you were featured there ah. interviewed by the author."

nagulat talaga ako! kasi alam ko, ilang beses na akong na-interview bilang Boy Shiatsu, pero wala akong alam na ilalagay sa libro ang interview kong iyon, kung sino man sa kanila yun.

agad akong nagtanong-tanong at nag-research tungkol sa librong ito, pero sawi. di ko sya makita. kahit sa google, wala, no related search results (kaya i ended up researching about photos ni Bok). di ko tuloy alam kung di pa ba released yung book, o pinagtitripan lang ako ng kaibigan ko (which i doubt.)

speaking of books... nakakatuwa na ang daming mga indie blogs na ang narerelease as books. yung iba, nagiging movies pa. as a blogger, natutuwa ako for them. pero, at the same time, naiinggit ako. buti pa sila, natupad ang pangarap nila na maging "legit writers." from blogs, naging books, naging movies pa. nakakalungkot na hindi man lang ako magkaroon ng ganung chance. hanggang pangarap na lang yata talaga ang libro ko. mukhang di na talaga mabibigyan ng pagkakataon na makita ko ang pangalan ko (well, code name ko) sa displays ng bookstores. yung tipong wala akong pakialam kung hindi sya mabenta, basta mapublish lang sya as libro, okay na ako. magseselfie pa ako kasama ng mga books.

kaso, yun nga eh... mukhang wala na talaga. well, siguro dahil kasi pasumpong-sumpong ako magsulat. or siguro dahil hindi ako marunong mag-market ng sarili ko. at kahit na mataba at pang-sisig ang utak ko, at punong-puno ako ng kapasawayan at kakulitan at happy energy, mananatili na lang yatang "no related search results" ang libro ko.

haaayyy... kakalungkot... kuya, pa-refill nga ng rice. tsaka pa-refill din ng sabaw. penge ring tubig. tenkyu!

31 December 2013

Best Year Ever (So Far!)

sabi nga ng one direction...

and we danced all night to the best year ever

muli kong binasa ang mga blog entries, twitter feeds, at facebook posts ko para i-review kung kumusta nga ba ang 2013 ko. and i came up to a conclusion... this is my best year so far!

trabaho-wise, bagamat hanggang ngayon ay ikinakalungkot ko pa rin at hindi ko pa rin alam kung bakit nga ba ako tinanggal ng boss ko as his personal assistant, thnakful ako na bumalik sa call center industry. for some reason, mas alam ko na kung anong tatahakin kong path. sana lang talaga eh hindi ako ma-burn-out.

sa pamilya, masaya na sa bahay na ako nakatira. although, oo, nakakapagod ang byahe, pero makita ko lang ang pamilya ko, lalo na ang mga pamangkin ko, after ng malayong byahe... solved na ang pagod. pero kung yung bayaw ko ang makikita ko, ibang usapan yun! ahahaha!

pero ang dalawang pinakamalaking bagay na ipinagpapasalamat ko ngayong 2013, ang dalawang bagay na nagbigay ng kulay at direksyon sa buhay ko.

improv comedy. ngayong taong ito tuluyang umusbong ang karera ko sa larangan ng improv. and there's no stopping us anytime soon.

and most specially... Jack Frost... no explanations needed!

this year, masasabi kong malaki ang naging pagbabago ko. ang daming pangyayari, ang daming ups and downs. pero after all these roller coaster rides, masasabi kong hindi na ako yung tipong tulala at hilo after the ride, but more of a fun-loving person na nakangiti at super excited pa sa mas nakakalokang roller coaster.

as cliche as it may sound, let me say this. maraming salamat sa isang masayang byahe, 2013. thanks for being the best year ever, so far. pero, i must tell you, looks like 2014 is up to get the crown from you! and, sorry, but i will definitely let him get it! hee hee!

maligayang 2014, everyone!

24 December 2013

Rush Rush

isa munang panimulang tugtugin hatid ng pussycat dolls.


pero wala naman talagang kinalaman ang video na yan sa entry na ito, just like how some intermission numbers eh walang kinalaman sa mga programs (e.g: mga babaeng singkipot ng eskinita ang saplot sa katawan na sumasayaw ng patuwad-tuwad, paliyad-liyad, at pabuka-bukaka sa isang home for the aged christmas party!).

i like christmas. masasabi kong isa ito sa mga okasyong talagang inaabangan ko. siguro it's because of the kid in me. excited pa rin ako kapag nagbubukas ako ng regalo, kapag hinuhulaan ko kung sinong nakabunot sa akin sa kris kringle, sa malakas maka-emo at makabondat na noche buena, sa solemn and relaxing christmas mornings, at sa mga batang nangangaroling na mali-mali ang lyrics.

saming bahay, ang aming bati
meri krismas ng wawalhati
ang pag-ibig bagsyang naghari
araw-araw ay magiging pasko lagi
ang sanghi po ng pagparito
hihingi po ng amigaldo
kung sakaling kami'y werwisyo
pashyenshya na kayo kami'y namamasko
wiwis you a meri krismas
wiwis you a meri krismas
enda hapi new year

lintek na mga bata to, mali-mali na nga ang lyrics, nang-angkin pa ng bahay! hello! bahay namin to, hindi sa inyo!

* * * * *

pero ang pinaka-defining moment na yata ng pasko ay ang tinatawag nilang holiday rush. ewan ko nga ba kung bakit ganun. may sweldo na naman karamihan ng akinse, at madalas naman ay nakukuha ang 13th month pay at christmas bonus a week before the 15th, pero bakit nga ba tuwang-tuwa ang mga pilipino na sa huling limang araw bago magpasko ay tsaka mamimili? tapos magrereklamo na masikip, na traffic, na hassle. kung ayaw nyo ng masikip, ng traffic, ng hassle, september pa lang mamili na kayo, since technically eh pasko na naman yun sa pilipinas.

at akala mo naman kung sino akong magsalita diba? samantalang nakisiksik din ako nitong mga nagdaang araw sa department stores, malls, at palengke. pero may dahilan naman ako. wala akong 13th month at christmas bonus, kaya dumiskarte muna ako ng pera. eh ngayon lang nakadiskarte, kaya ayun. pasensya na kung isa ako sa nagpasikip ng pagsashopping nyo.

pero, aminin natin, anumang hassle ng holiday rush, there's this fulfilling, er, feeling na nararamdaman mo after all the siksikan, tawaran, at hagaran. kanina, nagpasama ako sa ate ko para mamili ng mga iluluto mamayang noche buena. alam ko kung ano yung iluluto, pero di ko alam yung mga ingredients. sugod kami ng ate ko sa palengke, and for the first time in a long time, nakisiksik ako sa masangsang, mabaho, marumi, at karumal-dumal na palengke... joke lang! hindi naman pangit yung palengke. in fact, malinis nga,. pero siksikan pa rin. kurot ng manok, pili ng patatas, halukay ng magandang carrots, bilang ng hotdogs, at uminom ng gulaman... maya-maya pa ay natapos ang pamamalengke, at tila nabawasan din ako ng limang kilo sa dami ng pawis ko. pero, hindi ako natuwa, kasi alam kong in a few hours from now, i'll gain it back! hahahaha!

* * * * *

madalas sabihin ng mga tao na ang pasko ay para sa mga bata. oo nga naman. all the gifts, the christmas songs, the new clothes, the yummy food (and the chocolates!!), parang pambata nga naman talaga ang pasko. kumbaga, this is their euphoria. exciting, fun, and talagang, hmmm... extraordinary. pero, kung iisipin mo, christmas can be as exciting for adults as it is for kids. take my experience as an example.

tatlong araw before christmas at di pa rin ako nakakapagdecide kung anong regalo ang bibilhin ko sa mga bata. ang awkward naman na tanungin sila kasi magkaka-idea na agad sila. i wanna surprise them. so bumili ako ng palagay ko eh magugustuhan nila. eto ang challenge... paano ako uuwi ng bahay dala ang mga regalong ito ng hindi makikita ng mga pamangkin ko na buong hapon lang na nanonood ng tv? isip isip. hanggang voila! tinawagan ko ang ate ko habang naglalakad na ako pauwi at sinabi kong utusan ang dalawang bata na bumili ng kahit ano. kahit ano, basta dapat lumabas ng bahay yung dalawang bata. and they did naman... which means i have 30 seconds to rush from a corner na malapit sa bahay namin papasok sa bahay, paakyat sa kwarto. salamat sa diyos at successful naman. then comes the second challenge... paano ko maibabalot yung gifts na hindi nila nakikita? nagawa ko pa rin, at sa tulong ulit ng ate ko. kesehoda nang hindi maganda yung pagkakabalot tutal sisirain din naman. then ang susunod na challenge naman is kung paano ako bibili ng regalo para sa ate ko, sa mama ko, at sa bayaw ko (yah, ibibili ko sya kahit labag sa loob ko, ahahaha!) ng hindi nila nakikita. ampota... mas mahirap pala yun! pero sa awa ng diyos at ng ninja skills ko, naitawid naman. whew!

* * * * *

isa sa mga tradisyon na hindi nawawala sa pasko namin ay ang pagsasabit ng medyas para kay santa claus. masasabi kong matagumpay naman kaming matatanda sa bahay na itago sa bata ang katotohanan tungkol kay santa claus. nagtataka nga ako sa mga pamangkin ko, wala naman kaming chimney sa bahay, bakit talagang sobrang naniniwala sila na darating si santa claus. saan sya dadaan, sa pinto? at isa pa, bakit nga ba santa ang tawag sa kanya eh lalaki sya?

going back, ayun nga. medyas. medyas na pupunuin ng candies at kung anu-ano. and syempre, bilang ako ang medyo may budget, ako ang assigned na bumili ng panlaman sa medyas. kahit anong kendi na lang daw sabi ng ate ko. pero syempre, di naman ako papayag. umalis ako saglit at pagdating ko sa bahay (good thing wala ang mga bata), nagulat si ate sa grocery items na dala ko. sandamakmak na chocolates, candies, gelatine, chichirya, at kung anu-ano pang pagkain na masama sa ngipin at sa kalusugan. ewan ko ba, parang di ko kasi papayagan na paggising sa umaga ng mga pamangkin ko ay ilang pirasong kendi lang ang makikita nila sa medyas nilang isinabit (for the record kasi, instead na medyas nila ang isabit, medyas ko ang ginagamit nila. yung mga luma kong medyas. yung ga-stockings na sa haba). kaya okey lang na gumastos ng kaunti, kung ang kapalit naman nun ay masayang ngiti mula sa mga bata.

nung bata pa ako, talagang exciting ang pasko namin. umaapaw ang kendi sa medyas na nakasabit. makulit yung mga ilaw ng christmas tree. maraming pagkain sa hapag. at hindi naman ako makakapayag na hindi maranasan ng mga pamangkin ko ang sarap at saya ng pagiging bata tuwing pasko dahil lang sa medyo kapos sa budget. banatin na ang pwedeng banatin, simutin na ang pwedeng simutin, kung ang kapalit naman nito ay lubas na ligaya sa mga pinakaimportanteng bata sa buhay ko. oo, spoiler akong tito. and i'm happy to admit that. minsan lang naman ang pasko, bakit hindi pa itodo diba?

* * * * *

isang maligayang pasko sa lahat. walang dahilan para hindi ito i-celebrate. hindi naman kailangang magastos, o maraming regalo, o maraming kendi, o maraming pagkain, o maraming etcetera etcetera. dahil ang tunay na diwa naman ng pasko ay ang pagpapasaya sa mga mahal mo sa buhay, at ang paggunita sa taong may birthday sa araw na yun.

which reminds me... wala pa pala akong regalo sa kanya. teka nga, makabili muna. rush rush!

08 December 2013

11th and 28th

nope, i'm not talking about a street corner sa fort bonifacio.

isang mahalagang araw ang naghihintay sa akin bukas. dalawang milestones.

una ang 11th. labing-isang buwan na kasama si Jack Frost. oo, milestone to para sa akin na ang pinakamahabang relasyon ay limang buwan. hindi naging madali ang byahe namin, pero sobrang natutuwa ako kasi sa dami ng pinagdaanan, pinagdadaanan, at pagdadaanan nami, alam kong malakas ang kapit namin sa isa't isa. kahit na may mga taong ang misyon yata talaga sa buhay ay sirain kaming dalawa, naniniwala ako na kakayanin namin ito. Jack Frost ko, maraming salamat sa ika-labing-isa. isang buwan na lang, isa na tayo. and i can't wait sa mga susunod pa nating numero.

bukas na rin ang 28th. syet! ang tanda ko na! pero ayus lang. may pinagkakatandaan naman yata ako. i think. i hope.

magkausap kami ni Jack Frost sa telepono nung isang araw. nag-away pa kami. nasabi ko kasi sa kanya na nalulungkot ako kasi magcecelebrate ako ng birthday ng wala man lang pera. as in walang wala. hindi kagaya last year na nagawa ko pang ilabas ang pamilya ko at igala sa mall. pero this year, nganga. ayun, nagalit. nagdahilan pa ako kung bakit hindi nya ako naiintindihan at kung bakit ako nalulungkot. pero nadale nya ako sa isang salita.

napakarami mong pwedeng ipagpasalamat sa buhay. napakaliit na dahilan ng pera para malungkot ka.

touche!

dun ko naisip... oo nga naman. nagpapasalamat ako na kahit mahirap ang buhay, kumpleto kami. hindi man palaging masarap ang ulam, pero nakakakain kami ng tatlong beses sa isang araw (ako, minsan, dalawa lang... diet eh!). nakakapanood kami ng tv. nakakapaglaro ng games sa mga gadgets (although, di ko magamit tablet ko, katangahan ko kasi! ahahaha!), at nakakangiti sa araw-araw. may trabaho ako. may Jack Frost ako. at higit sa lahat, buhay ako. at bukas nga,panibagong taon na naman ang ipagkakaloob sa akin ni Bro. mas higit pa sa pera yun, at ang mga bagay na ito ay hinding-hindi ko ipagpapalit sa kahit anong pera o halaga.

01 December 2013

Minority Report

ilang taon ka when you had your first sexual encounter? ako, disisiyete.

typical story ang nangyari sa akin. best friend ko sa college, inuman sa bahay ng tropa, natulog ng lasing, bigla na lang may nangyari, then hindi pag-uusapan for a few days. pero nung nag-usap na kami, that's when we declared to the world and to ourselves na "hey, we're gay!" at sabay naming diniskubre ang bago naming pagkatao. pero hindi naging kami (kadalasan kasi, yun ang iniisip ng karamihan) at, unfortunately, wala na kaming komunikasyon ngayon.

so, ayun, disisiyete na ako bago pa nadumihan ang aking dalisay na utak (naks!), kumbaga eh novice pa ako. pero, iba ang kaso ni Bongbong. sa edad sa disisiyete... aba, nagha-hire na!

naalala ko pa ang gulat ko ng nabasa ko ang text na natanggap ko habang kumakain ng almusal.

"is it okay to hire you even if i'm only 17 years old?"

sa totoo lang, di ko alam kung paano magrereact. technically, he is still minor. so kung may pagka-siraulo sya, pwede nya akong i-hire then sampahan ng kaso! pero malakas pa rin ang pilosopiyang naituro sa akin ng nanay ko na "people are generally good" kaya inisangtabi ko na ang takot ko at pumayag sa gusto nya.

kinagabihan ang appointment, kaya nagbyahe ako papuntang katipunan, kung saan sya nakatira. isa sa mga posh na condo dun. naisip ko agad, malamang sa malamang arneyan to.

at di ako nagkamali... arneyan nga! pagbukas pa lang ng pinto ng condo nya, ramdam ko na agad na lumipad pasalubong sa akin ang invisible na blue eagle. kahit saang sulok ng kwarto, may something blue, something eagle, or something blue eagle. pero, wala naman akong pakialam dun. (what i mean is, wala naman sa akin kung atenean ka, or lasallian, or pomeranian).

pinapasok ako ni Bongbong sa loob at pinaupo. mukha ngang bata si Bongbong... well, bata pa naman talaga sya. makinis at twink... chinito pa. in short, mukhang mayaman. pero mukhang inosente. kwentuhan saglit bago nagsimula... at nagulat ako.

kung ako ay dalisay pa sa edad na disisiyete, aba, at heto si Bongbong na talagang nakikipagsabayan sa akin. kung anong talikwas ko, syang talikwas nya rin. bali dito, liyad doon, lundag dito, sunggab doon. blame it on the hormones, i guess... pero, hindi pa rin eh! kakaiba. sanay na sanay na. there were even times na ako pa yung nahiya sa pagiging wild nya!

napaisip tuloy ako... kung sa ganung edad eh expert na sya... kailan kaya sya naging novice?

after ng maaksyong pagtutunggali between a blue eagle and a blue bayou, di ko maiwasang itanong kay Bongbong why he needs to hire when he is young, fresh, and somewhat goodlooking naman.

"wala lang... for experience..."

oh, well.. it was really an experience... FOR ME! i wonder what other experiences has he gained now, since he's already 19.

and ako naman... eto, magtu-twenty-eight na next week.

20 November 2013

Kontesero

now i got a confession (ha-ha-ha-ha)...

kung alam mo kung saan ko kinuha yung line na yan, magkakasundo tayo! hehehehe...

anyway, going back to my confession. pangarap kong makasali sa Mr Gay Philippines. na-imagine ko ang sarili ko na rumarampa sa stage ng kung anu-anong isinusuot. tapos sa question and answer, hindi ako pa-miss universe style. instead, magiging very casual lang ako sa pagsagot. express, not to impress. ganun. actually, may nag-offer na sa akin dati na pwede nya daw ako i-manage basta kailangan lang na i do my part in having a good body build. pero i did not do my part, so he did not do his. hahaha! now na kaya ko na (at willing na) gawin ang part ko, i doubt naman na pwede pa ako. sa edad na 27, masyado na yata akong matanda to join the said contest. so, goodbye pangarap!

when i was around 22-24, sumasali ako sa mga pakontes na ganyan. madalas ay sa palawan bar ginagawa. yup, sumali ako sa mga ganung contest. naaalala ko pa ang unang salang ko nun. kailangan daw eh swimwear outfit. ang suot ko, g-string! kaya nabansagan ako nung mister paandar. pero, sa ilang beses na sumali ako, hindi ako nanalo. kasi laging "out of the box" ang mga idea ko. nung gods and goddess ang theme, instead of going for greek gods (yung may mga wings and horns), i went for a babylonian god (parang Xerxes), complete with chains and bangles! and then nung retro naman, i did not go for bell bottoms but instead went for disco roller skates fashion (super skimpy shorts, knee-high socks, hanging blouse, and i really wore roller skates!). ang ending... nganga! kasi hindi na-gets nung mga judge yung nasa utak ko. walang connect ang vision ko sa hinahanap nila.

yan ang isang bagay na alam kong applicable sa mga beauty contest na never kong sinunod. pag kokontes ka, kailangan kilalanin mo ang audience at especially ang mga judges. kung kaya, alamin mo ang background nila at ang mga hilig nila. kailangan alam mo ang kiliti nila. kalimutan na muna ang pag-e-express, dahil ang mga contest ay tungkol sa pagpapa-impress. 

high school ako nung una akong sumali sa beauty contest. mr and ms *insert name of school here* contest, at ako ang representative ng section namin. actually, last choice lang ako. yung unang tatlong pinili kasi, ayaw sumali. then the rest of the boys naman sa klase, hindi deserving sumali (ahahahaha!) so ako na lang ang inilaban. naalala ko nun, ako yung kakaiba yung mga ideas din. ang opening outfit namin ay dapat gawa sa recycled materials. instead na gumamit ng dyaryo, plastic, or candy wrappers... mga negative (film) ang ginamit ko in a suit and tie fashion. ang sports wear ko, hunting. ang evening wear ko, tuxedo (ang galing maghanap ng nanay ko! hehehehe...) ending, first runner up. at least na-appreciate ng mga judge yung mga kakaiba kong ideas... or baka nadala ko lang sa question and answer.

ewan ko ba. alam kong fan ng mga contest ang mga pinoy, especially ang lgbt community. pero bakit nga ba may "certain standards" na sinusunod sa beauty contest? bakit kailangang may minimum height? pag ba bansot, hindi na maganda? bakit kailangang may age limit? hindi na ba maganda pag matanda? bakit kailangang pleasing personality? pwede namang maganda pero maldita diba? then, bakit limitadong tao lang ang huhusga kung sino ang maganda o hindi? at bakit sila ang napili para mamili kung sino ang maganda? 

in the first place... ano nga ba ang ibig sabihin ng salitang "maganda"? and bakit nga ba kailangan pang may kontes kung sino ang pinakamaganda? di ba pwedeng maganda na lang lahat? kaso kung ganun, if everyone is beautiful, therefore no one is beautiful?

oh well... congratulations na lang kay Ariella Arida for making it to the top 5. patapos na ang trump tower sa bansa, so it's going to be a different battle na after that. bakit? kasi wala na tayo sa vision na hinahanap ng mga "judges."