5ive

five bad boys with the power to rock you
blowing your mind so you're gonna get into
five!
what'cha waiting
four!
if you wanna
three!
two!
one!
here we go!

sinong nakakaalam ng kantang to?

inatake ako ng nostalgia last week na bitbit ko pa rin hanggang ngayon. isa sa mga paborito kong boybands ang 5ive, kaya nga nakakahinayang na hindi sila masyadong sumikat like backstreet boys at nsync. pero magaling sila.

mairelate lang... naalala ko yung isang naging client ko... ganito ang eksena...

nagtext sa akin si Sir Sixto para itanong kung available daw ako ng gabing yun. pumayag ako, at itinext nya sa akin papunta sa location nya. at makalipas nga ang tatlumpung minuto (nagkataon na malapit lang ako sa area) ay nasa tapat na ako ng gate ng bahay nya.

pinagbuksan ako ng isang boy at pinapasok sa gate. itinuro nya ako sa isang lamesa sa may bandang garden at maghintay daw ako dun. so hintay-hintay lang muna ako... ng lumabas na naman ng gate ang boy... at may kasunod na lalaki! itinuro nya rin sa lalaki ang lamesa kung saan ako nakaupo at sinabihan akong maghintay.

at dalawa na kaming nakaupo sa garden. dahil suplado ako, di ko kinakausap yung guy. haha! pero, di nya rin naman ako kinakausap. pasulyap-sulyap ako sa kanya at napansin kong may hitsura naman si kuya. pero, hiya pa rin ako, kaya di ko sya kinausap,. natuwa lang ako kasi alam ko na ang ibig sabihin nito... DOUBLE KAMI!!! panalo!

at sa kalagitnaan ng walang pansinang pag-upo namin ni kuya sa garden, ayan na naman at dumating ang boy... at may kasunod na namang isa pang lalaki! umupo sa lamesa namin si isa pang kuya. kung si kuya number 1 ay pogi, si kuya number 2 naman ay putok na putok ang katawan... parang puputok na yung t-shirt nyang 3 sizes smaller sa laki ng katawan nya.

teka nga... para di confusing mamaya, pangalanan na natin. si kuya number 1 (yung pogi) si Rich, tapos si kuya number 2 si Abs. okay... proceed!

dahil nagkakailangan siguro, hindi pa rin kami nag-uusap na tatlo. pero super na-e-excite ako. so hindi lang pala kami double ni Rich... threesome pa pala kami kasama si Abs! ayus to!

pero... di pa pala dito natatapos yun. maya-maya pa, ayan na naman ang boy na may kasunod na lalaki. pangalanan natin syang Scott. medyo maliit sya, pero cute. twink na twink ang hitsura. umupo sya sa lamesa namin at nagtext.

naguguluhan na ako. ano to, labu-labo kaming apat kasama si Sir Sixto? talk about kinky! and it's just about to be kinkier!

sa huling pagkakataon, eto na naman si boy at may inihatid na lalaki sa lamesa namin... si Sean na mukhang inosenteng probinsyano!

so, review muna tayo... ang nasa lamesa ay ako, si Rich na pogi, si Abs na borta, si Scott na twink, at si Sean na promdi-looking.

asteg si Sir Sixto! talagang iba-iba ang looks naming lima. hindi nya siguro maintindihan kung anong fetish nya talaga, kaya minabuti nyang pumili ng one of each kind. ayus to! pero, nasaan si Sir Sixto?

"hintay lang po kayo dyan ha." sabi sa amin ng boy, at pumasok na sya sa loob ng bahay. dito na nagsimula ang kwentuhan.

Abs: kilala ko tong client natin. ngayon lang ba kayo nakapunta dito?
Scott: oo eh.
Abs: saang mp ka? (mp = massage parlor)
Scott: sa *insert name of mp here*
Abs: ah, sa may quezon ave. eh ikaw tol?
Sean: dyan lang.
Abs: ikaw?
Rich: sa *insert name of mp 2 here*
Abs: ikaw, tol, saan? *sabay turo sa akin*
BS: ahhh... wala, freelance ako.
Abs: ahhhh... pano yun?
BS: sa internet

tuloy tuloy ang kwentuhan namin ng mapansin naming namatay ang ilaw sa loob ng bahay.

baby when the lights go out
every single word could not express
the love and tenderness

ilang segundo pa bago ko mapansin na may nakasilip sa amin sa may bintana. baka si Sir Sixto na yun. pero hindi ko naaninag ang mukha nya. at ilang segundo pa ay nawala na sya.

lumabas mula sa bahay si boy at lumapit sa amin. tayo daw kami. sumunod naman kami at tumayo.

everybody get up singing (one, two, three four)
five will make you get down now


sumenyas mula sa bintana si Sir Sixto (yata). pumasok ulit sa loob ng bahay si boy, at umupo na ulit kami.

Sean: bakit ganun?
Abs: namimili sya sa atin.

at dun ko na na-realize kung anong ginagawa sa amin... sinisipat yata kami ni Sir Sixto... ginawa nyang aquarium ang garden nya kung saan nandun kaming lima at pipili sya sa amin ng isa! tangina! ang lakas maka-pageant! gumuho ang pantasyang nabubuo sa utak ko noon tungkol sa matinding orgy.

ilang minuto pa ay lumabas ulit si boy... this is it... moment of truth.

and the winner is... Rich!!!

pinapasok ni boy si Rich sa loob ng bahay at sinabihan kaming maghintay muna sa lamesa. pumasok si Rich at umupo kaming apat na thank-you boys.

Abs: ganyan talaga trip ni sir.

lumabas si boy mula sa bahay at inabutan kaming apat ng tig-200. consolation price! at pagkatapos ay sinabihan na kaming lumabas.

kita ko ang pagkadismaya sa mukha nung tatlong kasama ko. pero ako, chill lang. natawa lang ako sa experience. di ko inakala na may ganun pala talagang mga pangyayari. okay lang yun... kung tinurn-down ni client, wag paapekto. sabi nga ng kanta...

get on up, when you're down
baby take a good look around
i know it's not much but it's okay
keep on moving anyway


pwede na yung 200, pamasahe at pambili ng siopao. and then move on na lang sa next client.

Gigil, Oh!

nagising na lang ako na basa na ng laway ang unan ko (nakakahiya!). wala na si Sir Josh sa tabi ko. inat-inat ng kaunti at pagkatapos ay bumangon para i-check ang telepono na kagabi pa naka-off.

maraming new messages. pero tinamad pa akong magbasa. umupo lang muna ako sa bangko malapit sa bintana at nilasap ang magandang view ng makati. maya-maya pa ay narinig ko na si Sir Josh na pumasok sa pinto.

"good morning. gising ka na pala."
"opo."
"quick shower ka muna. let's have light breakfast. mag-shorts ka na lang muna at nakakahiya kay manang."

sumunod ako sa utos ni Sir Josh. pagkatapos maligo, isinuot ang kyut na shorts na naka-prepare na. ang ganda pa ng print ng boxer shorts... spongebob! at pagkatapos nga ay pumunta na ako sa dining area, pero sinalubong ako ni manang kasi hindi daw kami doon kakain.

eh diba dining area yun? saan kami kakain... sa bathroom?

pero sumunod na lang ako... papunta dun sa maliit na room na hindi ko nasilip kagabi. pagpasok sa loob... naka-setup na ang breakfast sa isang maliit pero magandang dining table sa gitna ng maliit na room na puno ng mga books, trophies, at mga souvenir items mula sa iba't ibang bansa. may piano rin sa gilid, pero halatang hindi ginagamit kasi ultimo yung cover ng keys, inookupa ng mga angels, elephants, merlions, kakeshi dolls, at maliliit na items. pero wala ako masyadong atensyon dun, kasi napako ang mata ko sa light breakfast na nasa dining table.

nasa isang plato ang iba't ibang uri ng mga tinapay... at hindi basta mumurahing tinapay ha! yung mala-french baker na tinapay. nasa anim na piraso siguro, iba-iba. katabi nito ang maliliit na pakete ng butter, jam, at jelly. iba't ibang flavors, may unsalted at may extra tasty pa. sa isang sulok naman ay may fruit slices sa isang platter... pakwan, mangga, saging, papaya, apples, at pinya. may mga cold cuts, yung ilan fried, na nasa center platter. meron ding soft-scrambled eggs. then may small servings pa ng pasta sa dalawang pinggan. may pitsel ng orange juice, four seasons juice, at tubig sa isang maliit na patungan katabi ng lamesa (wala na kasing space for the pitchers). nakahilera na din dun ang mga daily paper, at binabasa na ni Sir Josh ang isa.

"good morning. upo ka na."
"light breakfast ba to? ang dami!"
"hindi ko kasi natanong sayo kung anong gusto mo eh. so, there. you want rice ba?"
"opo... di ako nakakain ng matino kagabi eh."
"sige. manang, padala naman ng rice."

at lumabas si manang. sinimulan ko nang lantakan ang mga cold cuts at tinapay.

"nagtext na ba si Philip?"

which reminded me... marami nga pala akong message sa phone. nagpaalam muna ako saglit para kunin ang telepono sa kwarto. bumalik ako sa mini-dining area bitbit ang telepono at binasa ang mga message. kalahati ng new messages, galing kay Sir Philip.

"opo."
"sabi ko sayo eh. he likes you."

napangiti lang ako sa sinabi ni Sir Josh.

"so, here's what's going to happen."

napakunot ang noo ko sa statement na yun ni Sir Josh, pero dire-diretso sya sa pagsasalita.

"makikipagkita ka kay Philip later. kayo na ang mag-usap kung saan."
"am... okay po."
"and he will ask you for lunch, i'm sure about that. tapos magtatanong yan kung anong ginawa natin last night."

parang alam ko na ang gusto palabasin ni Sir Josh... pero nakinig pa rin ako sa kung anong gusto nyang ikwento ko kay Sir Philip... habang busy sa pagkain ng rice na finally ay dumating na -- with matching refill sa cold cuts na naubos ko na pala ng hindi ko namamalayan.

"you must tell him that we had wild sex all night."

hindi na ako nagulat, actually. sa pasakalye pa lang ni Sir Josh, alam kong gusto nya akong magpanggap kay Sir Philip.

"and i want you to be very detailed ha. tell him you fucked me."
"okay po."
"siguro naman marunong ka na sa ganyan diba?"
"kakayanin po."
"dapat may gigil yung kwento mo, para maniwala talaga sya."
"sige po."

tuloy lang ako sa pagkain, habang si Sir Josh naman ay patuloy sa pagbasa ng dyaryo at umiinom ng kape na pinatimpla nya kay manang.

"sir?"
"yup?"
"may tanong lang po ako."
"ano yun?"
"si Sir Philip po... bakit nyo po sya inaasar?"
"ahhh... mahabang kwento."

sa pagkakasabi pa lang nya ng "mahabang kwento," halata kong ayaw na pag-usapan ni Sir Josh ang tungkol dito.

"sorry po."
"it's okay. you're a very nice guy."
"salamat po."
"bakit ka ba napasok sa ganitong trabaho?"

at naikwento ko sa kanya ang life story ko bilang masahista. kwento lang ng kwento, at refill ng refill si manang ng mga pagkain sa lamesa. hanggang sa maya-maya ay nadighay na ako... at natapos na ang kwento.

"okay. he will like you more."
"hindi naman po siguro."
"i just have one more favor... please don't fall in love with him."
"okay po. tsaka bawal po sa amin ang ma-in-love, kasi nasasaktan kami lagi."
"not Philip. i'm very sure he will like you. but please don't fall in love with him. please."
"opo."
"promise?"
"promise."

natapos ang breakfast at nag-prepare na kami palabas ng bahay ni Sir Josh. napapaisip pa rin ako kung ano nga ba talaga itong napasok ko at ano ang magiging impact ng pagsisinungaling na gagawin ko mamaya kay Sir Philip.

nasa kotse na kami ng tumawag si Sir Philip sa akin. at tama nga si Sir Josh... inaya ako ni Sir Philip for lunch sa gateway. at dahil dun na rin naman daw ang way nya, nagpresenta na si Sir Josh na ihatid ako. dumating ako sa restaurant kung saan kami magkikita ni Sir Philip makalipas ang ilang minuto, at nandun na nga sya, nakaupo sa isang lamesa sa bandang sulok.

"good morning po." bati ko.
"uy, hello! upo. order ka na muna. nauna na ako."

at umorder ako ng pagkaing hindi ko alam kung tama ang pagkaka-pronounce ko.

"kumusta?" tanong ni Sir Philip, nagpapanggap na walang alam sa kung anong nangyari sa akin kagabi.
"okay lang po."
"did you sleep at Josh's place?"

eto na... simula na ng teatro.

"yes."
"okay... did you massage him."
"opo."
"did you have sex?"

ngumiti lang ako.

"seriously?"
"um... opo."

nagsisimula na akong ma-wirduhan sa usapan. iba na rin kasi ang nararamdaman ko kay Sir Philip.

"anong ginawa nyo?"
"secret na po yun! hehehehe..."
"kaw talaga. ano nga?"

and then, parang bigla na lang bumulong sa akin ang guni-guni ni Sir Josh. dapat may gigil yung kwento mo, para maniwala talaga sya. back to character.


"nag-sex po kami. wild sex. nagulat nga po ako kay Sir Josh eh."
"bakit?"
"sobrang lasing po yata. sobrang wild sa kama."
"anong ginawa nyo."
"wag na po sir, nakakahiya magkwento in detail." kailangan kahit may gigil, nandun pa rin yung image na concern ako sa non-disclosure agreement.
"come on. wag ka na mahiya sa akin."
"ah... eh... grabe po sya humalik."
"did he suck you?"
"yes."
"did you fuck him."

napaisip ako sa isasagot ko... pero... bahala na...

"opo."
"masarap ba?"
"masikip! hehehe..."

at bigla na lang napatahimik si Sir Philip. humigop ng kaunti sa calamansi juice nya, at napatahimik ulit.

"okay..."

hindi ko alam kung paano babasagin ang mood... pero nagtanong na lang ako.

"okay lang po kayo sir?"
"yah! yah! i am."

pero ramdam ko kay Sir Philip na hindi nya gusto ang narinig nya. buti na lang at saktong dating ng pagkain. kumain muna kami nang walang kibuan. kakaunti lang yung serving nung pasta, pero parang dalawang oras yata ang itinagal ng kain namin (feeling ko lang... kasi talagang di kami nag-uusap). hanggang sa finally ay nagsalita na si Sir Philip.

"gago talaga yang si Josh."
"po?" kunyari di ko narinig yung sinabi nya.
"wala."

napatingin ako kay Sir Philip... at parang naiiyak sya!

"Sir, ayos lang po ba kayo? ano pong problema?"
"wala... i'm fine."
"hindi po sir... may problema po kayo. may nasabi po ba akong mali? sorry po."
"wala wala... not your fault... i just feel so... um... i don't know."

tumahimik lang ako. that is not the right time for me to butt in. hinintay ko lang syang magsalita.

"may naikwento ba sayo si Josh about us?"
"about what po?"
"oh... i guess wala."
"ano po ba yun?" tuloy lang ako sa pagpapanggap na wala akong alam.
"he's actually my ex boyfriend."
"ahhhh... sorry po."
"no, no need to be sorry, ano ka ba. hindi mo naman alam eh. and wala ka namang kasalanan. besides, he's my ex, and it's my fault."
"ano po bang nangyari?"

at nagsimula magkwento si Sir Philip. match na match ang kwento nya kay Sir Josh, so na-prove ko na totoo nga ang kwento. at habang nagkukwento si Sir Philip, halatang mabigat sa loob nya ang nangyari.

"naku... sorry po sir. hindi ko po sinasadyang i-offend kayo."
"ikaw talagang bata ka. wala kang kasalanan, okay? you're just doing your job."
"sana po may maitulong ako."
"salamat. pero parang wala na talagang pag-asa."
"ano pong ibig n'yo sabihin?"

tumahimik ng ilang saglit si Sir Philip bago sumagot...

"i still love Josh."

that's it! pagkakataon ko nang maging kupido at tagapagtanggol ng pag-ibig. that was the right spot for me to tell him na mahal pa rin siya ni Sir Josh at may pag-asa pang matuloy ang naudlot nilang love story. pero i felt somethign weird. i felt na hindi ako ang taong karapat-dapat magsabi sa kanila nun. laruan lang nila ako that night. and considering how successful and well-established their lives are, i doubt na makikinig sila sa isang katulad ko.

"awww... sorry to hear that sir. pero, bakit po di nyo sabihin? malay nyo naman pwede pa pala."
"hindi na. kilala ko si Josh. kilalang-kilala ko sya. he may always joke na mahal nya pa rin ako, but i know it's not true."

lalo akong na-guilty na hindi ko man lang magawang sabihin kay Sir Philip kung gaano pa rin sya kamahal ni Sir Josh. hinawakan ko na lang ang kamay ni Sir Philip.

"pasensya ka na. napapadrama ako." sagot ni Sir Philip, sabay tawa.
"okay lang po yan sir."
"you're a very nice guy. grabe ka. i like you."
"naku! si sir, nagbiro pa."
"seriously, mabait ka. matalino. at mabiro pa. kung hindi ko lang mahal si Josh, malamang niligawan na kita."
"hahaha! gutom pa yata kayo sir."
"hahahaha... ewan ko sayo!" at bumalik ang ngiti sa mukha ni Sir Philip, though halata naman na pilit nya pa ring itinatago yung sakit na nararamdaman nya.

umorder pa kami ng pagkain at dessert habang nagkukwentuhan. maya-maya pa ay natapos na lunch.

"salamat ha. thanks for accompanying me for lunch."
"salamat din po, sir."
" it would have been very cool kung magkakasama tayong tatlo nina Josh. imagine, para ka naming anak."
"baby damulag! hehe..."
"haaaayyy... i miss him."

hindi ko alam ang isasagot ko. natahimik na lang ako.

"kung hindi lang kasi ako gago, edi sana masaya pa rin kami ngayon. i hurt him so bad. and there's no chance na maibalik ang dati naming relasyon."
"okay lang yun sir, marami pa dyan."
"hindi na rin. i would rather be single forever kung hindi rin lang si Josh."
"awww..."
"ay naku! drama na naman! o sya, umuwi ka na at kagabi ka pa hindi umuuwi sa inyo."

masayang nagpaalam si Sir Philip at masaya kaming naghiwalay. pero sa paghihiwalay naming yun, alam kong pare-pareho kaming may bigat ng damdamin na dinadala.

alam kong mabigat ang damdamin ni Sir Philip dahil sa kasalanan nya kay Sir Josh, at sa pagmamahal nya na hindi nya na kayang pakawalan pero hindi nya na rin kayang iparamdam.

alam kong mabigat ang damdamin ni Sir Josh dahil nasusukluban ng takot ang nararamdaman nya kay Sir Philip. alam kong bagamat mahal nya pa si Sir Philip, malaking trauma ang naidulot sa kanya ng nakaraan nila.

mabigat ang loob ko dahil heto ako, alam ang magkabilang panig ng kwento, at kung gugustuhin ko ay kayang-kaya kong tahiin ang nasirang relasyon ng dalawang taong lubos na nagmamahalan. pero wala akong nagawa dahil naduwag ako at nasakluban ako ng katotohanang kung estado ng buhay ang magiging basehan, wala akong karapatan para sabihan sila ng kung anong dapat nilang gawin.

Redemption

si *insert name of pogi here* ba ito?

yan ang text na gumising sa akin isang umaga. at habang nakahiga pa ako sa kama at nag-iinat-inat pa, business as usual na agad ako sa text.

opo. who's this?

hello! Raja ang pangalan ko. gusto ko sana malaman kung magkano magpaservice sayo. tsaka okay lang ba kung papuntahin kita dito sa province?

nagdalawang-isip pa ako, pero sinend ko rin ang template.

kakauwi ko lang galing dubai. taga-olongapo ako. pero don't worry. dodoblehin ko bayad sayo, plus additional pa for your bus fare.

naku! ang layo n'yo po pala Sir Raja. pero... okay lang po.

don't call me Sir Raja. transgender ako. okay lang ba yun?

dito na ako napaisip talaga. hindi lang dalawa. tatlo... apat... lima... limampung beses. hindi pa ako nakakapagservice ng transgender, at hindi ko alam kung kaya ko bang magservice ng mukhang babae!

ah... ganun po ba?

don't worry. madali lang naman akong ma-satisfy.

at dahil kailangan ko na rin ng extrang pera (sayang yun! doble bayad!) pumayag na rin ako. at itinext nga sa akin ni Sir, ah este, Ma'am Raja ang mga details. that night nya na rin pala ako gustong pumunta sa kanila. buti na lang at wala akong kailangang gawin that night. pero bigla akong napaisip...

galing dubai... so ofw sya.

taga-olongapo... probinsyana.

transgender... so may boobs.

agad-agad kong itinext si Popoy. nagtanong ng something... and he confirmed. tama nga ang hinala ko!

si Ma'am Raja yung client na nag-reject sa akin before! (hindi mo alam to? basahin mo dito.)

dito na talaga ako nagduda... paano kung i-reject nya ulit ako? babyahe ako papuntang olongapo (using my own money!!) tapos irereject lang? paano kung pagdating dun eh bigla akong indyanin ni Sir Raja? (gusto ko pa rin na sir ang itawag sa kanya!). paano kung mapahiya na naman ako at hindi nya ako bayaran? paano kung basura pa rin ang tingin nya sa akin? puno ng pag-aalinlangan, itinext ko si sir.

san nyo po pala nakuha number ko?
sa *insert website here*

okay. so nakita nyo na po pictures ko.

oo. ang pogi mo!

salamat po.

pero hindi pa rin ako kampante. paano kung sa picture lang pala ako pogi? (although madalas, mas maraming nagsasabi na mas pogi ako sa personal). kinakabahan pa rin ako. at hindi ko alam kung paano sasabihin kay Sir Raja. so medyo pakyut technique na lang.

ah... sir... wala pong indyanan ha. last money po kasi yung gagamitin kong pamasahe papunta dyan sa olongapo.

oo naman no.

sir, pwedeng patext na kung saan tayo magkikita, at paano pumunta dun?

at itinext naman ni Sir Raja ang instructions, kasama ang assurance na hindi nya ako iindyanin. biglang sugal, pumayag na ako.

alam ko ang standards ni Sir Raja sa mga boys nya. kaya nag-instang makeover ako nung araw na yun. nagpagupit sa 50 pesos promo ng salon na malapit sa amin (haircut plus shampoo, with hot oil pa kung trip ka ng manggugupit.... and i'm lucky kasi may libreng hot oil ako! haha). then, nanghiram ng maganda polo sa housemate, naghilod ng tatlong beses sa pagligo, at lumaklak ng dalawang litro ng whey protein... baka sakaling bigla akong magka-abs bago ako dumating ng olongapo. naalala ko pa yung dalawang hot guys na kasama ni Sir Raja sa hotel noon, plus si Popoy... ganun ang mga tipo ni sir. malayu-layo sa akin. higit sila sa akin ng mga labinlimang paligo. plus hindi sila stressed mula ulo hanggang paa. ako, mula ulo, mukhang paa!

nung finally ay nakapag-ayos na ako at pwede na akong sumali sa audition para sa pbb teens, nagbyahe na ako mula maynila papuntang olongapo. kung madalas na kwento ng pagluwas ay mga probinsyanong tila inosente at walang alam na pumupunta ng maynila, ganung-ganun ang peg ko. pero opposite. manilenyong pumunta ng probinsya, pero tatanga-tanga. sinabihan ko yung driver na ibaba ako sa jollibee (yun ang bilin sa akin ni Sir Raja) at kahit antok na antok na antok ako ay pinilit kong idilat ang mata ko dahil baka lumagpas ako sa jollibee. at matapos ang ilang milenyo, narating ko rin ang jollibee... na nakapwesto lang pala sa may terminal! potah! sana pala natulog na lang ako!

medyo pupungas-pungas pa akong bumaba ng bus at naglakad papunta ng jollibee. kung kanina, mukhang fresh ako, ngayon, mukha na akong bilasa! kaya naisipan ko na munang mag-mini-make over sa cr ng jollibee bago itext si Sir Raja.

nandito na po ako sa jollibee

at nagreply sya... with another set of instructions. sumakay daw ako ng tricycle at magpababa ako sa bahay nya (i forgot the house number na). gusto ko sanang magreklamo at magsampa ng kaso. potah! puro na lang byahe byahe byahe! pero, since, nandun na rin naman ako, sumunod na lang din ako. and besides, di ko alam kung saan ang baranggay hall doon.

tricycle papunta sa nasabing bahay... sinalubong ako ng pulang gate. nagtext ako kay Sir Raja para sabihing nandun na ako. bumukas ang pulang gate... at ang nasa loob ay pulang kotse! bumukas ang driver's window at may lumabas na kamay. sinenyasan ako na pumasok sa kotse. sumunod naman ako.

at pagpasok ko sa kotse... confirmed na confirmed... si Sir Raja at ang kliyenteng nagpaiyak sa akin some years ago ay iisang tao!

"kumusta byahe?"

"okay lang po. malayo."

"ano nga ulit pangalan mo?"

walangya! nakalimutan pa ng bakla!

"*insert name of pogi here* po."

"ay, oo nga pala. si Carlo nga pala." sabay turo sa guy na nakaupo sa front seat.

sumilip si Carlo sa akin... AT PARANG NAG-SLOW-MOTION ANG PALIGID!!! tapos sabakan mo pa ng Taylor Swift na background music (we were both young when i first saw you...)

sobrang gwapo ni Carlo. artistahin. walang-wala yung dalawang callboy na kasama ni Sir Raja dati. sobrang baby face, pero maganda ang katawan. makinis ang mukha, at talagang nakakatunaw ang ngiti.

"Carlo, tol."

wag n'yo na lang ako tanungin tungkol sa boses. sabihin na lang natin na... hmmm... fair magbigay ng blessings si God. hindi nya nilalahat sa isang tao.

iniabot ni Carlo ang kamay nya for shake hands, at malugod naman akong nakipag-kamay. dun ko napansin ang maganda nyang braso. malaman!

at bigla kong naalala ang isa sa mga setup ni Sir Raja noon... according kay Popoy, mahilig si Sir Raja na manood lang ng dalawang guys na magsesex sa harapan nya!

PUTANGINA! does this mean si Carlo ang makakasex ko that night!? SWERTE!!!

pero... mali yata.

"boyfriend ko." pagpapatuloy ni Sir Raja ng pag-i-introduce kay Carlo.

bumalik sa reality ang lahat, natigil ang slow motion. nawala si Taylor Swift. tunog ng kalye na ulit ang narinig ko. imposible namang papayagan ni Sir Raja na makipag-sex ako sa boyfriend nya at manonood lang sya diba?

"ah! okay po. hehehe..."

hindi na lang ako nagsalita. baka mahalata pa ni Sir Raja na trip ko ang boyfriend nya. at baka bigla bigla nya na lang akong itapos sa kalsada pag nagkataon.

"mahilig ka ba mag-comedy bar?" tanong ni Sir Raja sa akin.

"okay lang po."

"sige. dun tayo pupunta eh."

drive drive drive. at dumating kami sa sinasabi nyang comedy bar. bago pa bumaba, chineck muna ako ni Sir Raja mula ulo hanggang paa (good thing hindi ako mukhang pa that time).

"okay."

"ano pong okay?"

"okay na yang suot mo. bhe, ipabitbit mo sa kanya yung isang ipad."

at iniabot nga sa akin ni Carlo ang isang ipad na nasa puting casing, habang sya naman ay may hawak na ipad na may itim na casing, at may nakasabit na magandang dslr sa leeg nya.

tama nga si Popoy. gusto ni Sir Raja, mukha at astang mayaman ang mga boys nya, hindi mukhang gusgusin. ayaw ni Sir Raja ng mukhang basura. at saang basurahan ka nga naman makakakita ng ipad diba? wala.

bumaba kami sa kotse at pumasok sa bar... kung saan may table nang naka-reserba sa amin. at doon ko lang napansin ang kabuuang hitsura ni Sir Raja. naka-high heels sya, kontodo make-up, at ang ganda ng damit nya... kurtina! parang kumuha lang yata sya ng kurtina sa bahay nila, binutasan, isinuot, at nagsuot ng malaking belt na may bling-bling na kasing-laki ng mga makikita sa mga belts ni Manny Pacquiao.

umupo kami sa table na nasa harapan ng bar. agad na nilapitan ng waiter si Sir Raja, at umorder agad sya ng drink.

"ikaw, anong sayo?" tanong sa akin ni sir.

"ah... eh... kahit ano po."

"ano ka ba! walang kahit ano dito!"

"hehe. seryoso, kahit ano na lang po."

"wag ka na mahiya."

"ano po bang kay Carlo? ganun na lang po."

at umorder si Sir Raja ng dalawang drink para sa amin ni Carlo. mabilis na dumating ang inumin, at nagsimula na kaming uminom at magkwentuhan. nagpakwento si Sir Raja ng mga basics tungkol sa akin. kwento kwento naman ako. hanggang sa finally ay may sinabi sya.

"alam mo... parang pamilyar ang mukha mo."

this is it! the much-awaited statement! abut-abot ang kaba ko sa sinabi ni Sir Raja. paano kung bigla nyang maalala na ako yung basurang inireject nya noon? paano kung bigla nya na lang akong pauwiin?

"ah... ganun po ba?"

"nagkita na ba tayo?"

eto na...

"naku... hindi pa po." pagsisinungaling ko.

"sa bagay... kung nagkita na tayo dati, edi madalas na kitang pinapunta dito."

"weh? talaga lang ha? samantalang hindi mo pinansin ang effort ko nung nagkita tayo noon sa manila. echoserang froglet ka!" sagot ko... pero sa imagination lang... ang sinabi ko talaga eh "ganun po ba? hehe. salamat po."

"mukha kang matalino."

"haha! mukha lang po." (pa-humble effect)

"at mabait."

"salamat po."

"o sya, order lang nag order ha. and usap usap lang kayo ni Carlo. mabait yan."

akala ko naman kung saan pupunta si Sir Raja... yun pala, magse-set sya! isa pala sya sa mga stand up comedians sa nasabing bar! at maganda ang boses ni Sir Raja... babaeng-babae! nakakatawa lang kasi ilang beses nya kaming binati ni Carlo, at kinakantyawan pa sya ng mga kasama nya sa stage na angpopogi daw ng mga bodyguards nya ngayon (naks! pogi daw ako! wheee!).

habang patuloy ang palabas, kwentuhan lang kami ni Carlo ng kung anu-ano sa table, disregard na lang natin yung accent nya. at aware si Carlo na for hire ako. madalas daw talaga gawin ni Sir Raja yun.

"teka, tol... top ka ba o bottom?"

nagulat ako sa tanong ni Carlo... i mean, bakit kailangan nyang itanong? pero sinagot ko na rin.

"top."

"good."
"bakit?"

"versa ako, and gusto kong magpatira mamaya."

paki-play nga ulit si Taylor Swift. hindi ko alam kung bakit may kasamang kilig ang pakiramdam ko sa sinabi ni Carlo. ibig ba sabihin nito eh sya ang makakalaro ko tonight at panonoorin lang kami ni Sir Raja? ewan. ayoko mag-assume.

"ah! ganun ba! edi okay!"

"wild ka ba sa kama?"

"pwedeng oo. pwedeng hindi."

"gusto ni Raja, wild. magpaka-wild tayo mamaya. nasa mood rin ako."

PAKITODO ANG VOLUME NI TAYLOR SWIFT!!! TAPOS PAKIHAGIS NA RIN ANG GOLDEN CONFETTI!! confirmed na... sa bibig na nya mismo nanggaling... si Carlo ang makaka-sex ko that night!

kung kanina, slow motion... ngayon, naka-pause na talaga! hindi ko na napapansin ang paligid! nabasag na lang ang moment ng narinig kong tinatawag kami ni Sir Raja at pinapapunta kami sa stage.

"tara! kanta tayo!" parang batang pag-aaya ni Carlo sa stage. sumunod naman ako. at ayun, instant performance kaming dalawa ni Carlo sa stage. nakakatawa mang isipin, siguro you have an idea na kung ano ang isa sa tatlong kanta na kinanta namin sa stage. clue... na-mention ko na ng tatlong beses ang pangalan ng singer sa blog entry na ito! hahahahaha!

dala na rin siguro ng kalasingan, naparami pa ang kantahan moments namin ni Carlo sa stage, kasama na rin si Sir Raja at ang iba pang mga performers. nalamayan na lang namin na kami na lang pala halos ang tao ng naisipan kong umihi.

nag-ayos saglit at pagkatapos ay umuwi na kami.

"ang ganda pala ng boses mo." sabi sa akin ni Sir Raja.

"salamat po. epekto lang siguro ng alak."

"hindi. maganda talaga boses mo, tol." pagsang-ayon naman ni Carlo.

"hehe. salamat."

maya-maya pa ay nakarating na kami sa bahay ni Sir Raja. apartment lang, pero halatang may kaya ang nakatira. flat screen ang tv, magaganda ang mga dekorasyon, at, kagaya nga ng sinabi ni Popoy noon, nakakalat lang sa kung saan-saan sa bahay ang mga kung anu-anong gadget. feeling ko, pag kumuha ako ng isa sa mga ito, hindi na mapapansin ni sir. pero syempre, behaved ako. baka may cctv, mahirap na! haha!

pagdating sa kwarto, naghubad na agad si Carlo at dumiretso sa banyo para maligo. kinausap ako ni Sir Raja.

"top ka ba?"

"opo."

"okay. ganito ang mangyayari. gusto ko, mag-sex kayo ng boyfriend ko. manonood lang ako. syempre, ayoko namang sumama sa sex nya. baka mailang ka."

"hindi naman po, okay lang naman sa akin" sagot ko, pero ang nasa utak ko that time is "aba! mabuti naman! para masolo ko kahit saglit ang jowa mo!" hahahahaha!

"sige, sundan mo sya sa shower."

at naghubad na nga ako at sumunod sa shower. at nandun sa shower, hubo't hubad na naliligo si Carlo. napatingin sya sa akin at napangiti. sumenyas sya na sabayan ko daw sya pero wag ko daw isara ang pinto. lumapit ako sa kanya. pagdamping-pagdampi ng tubig sa katawan ko, niyakap na agad ako at hinalikan ni Carlo. parang hayuk na hayok sa sex, maigting na agad ang pagdirigma namin ni Carlo sa shower.

pakipatay nga muna yung Taylor Swift na background music, hindi bagay eh. pakipalitan ng Rihanna.

nakatayo si Sir Raja sa pinto ng cr at libog na libog kaming pinapanood. ayokong tumingin kasi nawi-weirduhan ako na makakita ng guy na may boobs at nagjajakol. instead, nag-focus na lang ako kay Carlo na halatang sarap na sarap sa ginagawa namin.

matapos ang shower, agad kaming pumunta sa kama at nagpatuloy ang mainit at mala-porn na sex scene namin. naka-pwesto lang si Sir Raja sa isang bangko at pinapanood kami. sa totoo lang, hindi ako sanay ng pinapanood ako habang nakikipag-sex, pero wala na akong pakialam. tangina, ang sarap ng ka-sex ko, aarte pa ba ako!

hinalikan at dinilaan ko ang lahat ng parte ng katawan ni Carlo, at ganun din sya sa akin. maya-maya pa, kinuha nya ang lube at condom sa katabing drawer, isinuot sa akin ang condom, at ipinuwesto ako sa kama. and the rest is you-know-what.

habang abala kami sa pag-aayudahan ni Carlo ay narinig na naming umuungol si Sir Raja. tinuloy pa namin ang maaksyon na horseback riding, hanggang sa napasigaw na kami pareho sa sarap... at saktong-saktong nilabasan na rin si Sir Raja.

"grabe! ang wild nyo! teka, shower muna ako." pagpapaalam ni Sir Raja.

nakahiga lang kami sa kama ni Carlo ng bumulong sya sa akin.

"ang galing mo tol."

"ikaw din naman eh, ang sarap mo pa."

"ikaw rin naman eh."

hinawakan ni Carlo ang kamay ko. (dj, pakisalang ulit si Taylor Swift)

"grabe! sobrang enjoy ako!" pagpapatuloy ni Carlo.

"ako rin. nasarapan ka ba?"

"tangina! oo naman! one of the best fucks!" (marunong pala sya mag-english)

"sarap mo kantutin eh."

"ibang klase ka tol. kakalibog."

"yeah! ikaw din"

"sabihin ko kay Raja, hire ka ulet."

basag! nawala ang kilig moment. akala ko naman gusto nya na ako, hindi pala. pero... okay lang. ang mahalaga, nag-enjoy sya, nag-enjoy si Sir Raja, at mas nag-enjoy ako.

naligo kami (sabay!) after ni Sir Raja, at pagkatapos ay nagbihis na ako. iniabot na sa akin ni Sir Raja ang bayad (higit pa nga da doble, plus may kasama pang refund sa pamasahe at isang bote ng pabango).

"salamat po."

"ang galing ng performance nyo. pag nagpunta kami ni Carlo sa manila, text kita."

"sige po."

at umalis na ako ng bahay ni Sir Raja, byahe pabalik ng manila (kesehodang madaling araw yun). habang nasa bus ako, nakakatuwang isipin na ang dating basurang inireject ni Sir Raja, eto ngayo't nakangiti at hawak ang pera nya, at natikman ko pa ang boyfriend nya. ang sarap ng feeling na napasaya at na-satisfy mo ang isang taong nag-reject sayo dati. kung kailangan lang palang i-reject ako ng paulit-ulit, umiyak sa simbahan, at madisappoint sa sariling hitsura para lang maka-satisfy ng isang mapili at galanteng client (na may masarap na jowa)... aba... GO!!!

pero, naisip ko rin... paano nga kaya talaga kung nakilala at namukhaan ako ni Sir Raja no? ano kayang nangyari? pero... wapakels na rin. at least, i was able to teach him one lesson... wag basta-basta nirereject si BoyShiatsu... because you have no idea what you're missing!

Gee, Gulo!

habang nasa sasakyan kami ni Sir Josh (nakaya nya pang magmaneho), nagkukwentuhan kami tungkol sa mga kung anu-anong bagay. kaswalan lang na tanong sagot tanong sagot tanong sagot. habang nasa sasakyan, nag-ring ang telepono ko.

si Sir Philip.

"hello?"

"uy, nasaan ka na?"

"kasama ko po si Sir Josh. papunta po kami sa kanila."

"ha? can you go back here?"

"bakit po?'

"basta. sabihin mo kay Josh, may naiwan ka."

"may naiwan po ba ako?"

"basta. punta ka dito. text me pag malapit ka na ha. magtaxi ka na."

at ibinaba ni Sir Philip ang telepono.

"si Philip ba yun?" tanong ni Sir Josh.

"opo."

"bakit daw?"

"bumalik daw ako dun."

"hay naku. si Philip talaga. teka nga. matawagan."

tinawagan ni Sir Josh si Sir Philip. at minabuti ko nang hindi makinig sa usapan. nag-sounds na lang ako, todo volume, para di ko marinig yung conversation nila. pero sa hitsura ng mukha ni Sir Josh, parang inaasar nya si Sir Philip.

"okay na" sabay ngiti si Sir Josh habang tuloy tuloy sa pagmamaneho. di na ako nag-usisa kung ano yun.

maya maya pa, tumawag na naman si Sir Philip.

"hello?"

"bakit sinabi mo kay Josh na ako kausap mo?"

"tinanong nya po eh."

"punta ka na lang dito, dali."

"pero naka-oo na po ako kay Sir Josh eh."

"doblehin ko bayad. magkano ba offer nya?"

"ah... eh..."

nagulat ako ng biglang itinigil ni Sir Josh ang sasakyan sa gilid at inagaw ang telepono ko.

"uy, Philip... sa akin na muna sya tonight. bukas na lang sya dyan." bati ni Sir Josh sa telepono, nakangisi pa.

hindi ko naintindihan ang sinabi ni Sir Philip, basta naririnig ko na lang na sumisigaw sya.

"hush. hush. he'll be there tomorrow. o sya, we're near our place na. bye na muna. good night! great party!"

ibinaba ni Sir Josh ang tawag... at pinatay ang telepono ko bago ito iabot sa akin.

"eto. keep it in your bag. don't turn it on."

"ano po bang problema sir?" naguguluhan at kinakabahan na ako sa nangyayari.

hindi sumagot Sir Josh. kinuha nya ang wallet nya mula sa bulsa nya, kumuha ng pera, at iniabot sa akin. limang libo.

"there! you're paid for the night."

"pero sir... bakit ba galit si Sir Philip?"

"wag nang maraming tanong. basta you're mine tonight, okay?" medyo pasinghal na sagot ni Sir Josh.

di ko maiwasang magulat at medyo matulala. kinuha ko na lang ang pera, inilagay sa wallet ko, at tumahimik. pero di ko maiwasang manginig sa takot. ano ba itong pinasok ko?

napansin yata ni Sir Josh ang pagkatulala at pagkagitla ko. hinawakan nya ang kamay ko at tsaka nag-sorry.

"hey! relax. sorry. i'll explain everything later. okay ka lang?"

"nakakatakot kayo sir. ano po bang nangyayari?"

"basta. later. relax ka lang dyan. we're near na."

"okay po."

hinawakan nya ng mahigpit ang kamay ko all throughout our travel papunta sa place nya. hanggang sa dumating nga kami sa pad nya. bumaba sa parking, at dumiretso paakyat sa condo. hawak nya pa rin ang kamay ko.

dumating kami sa unit ni Sir Josh. sobrang ganda. halatang mayaman. hindi lang pala mayaman. mayamang mayaman! ilang kilometro pa yata yung nilakad namin from the main door para makarating sa bed nya. nadaanan namin ang sala nya, ang isa pang sala, malaking dining area, at isang maliit na room na hindi ko nasilip, bago kami umabot sa kwarto nya na kasing-laki na halos ng bahay namin sa rizal.

"just leave your things there" sabay turo sa lamesa sa tabi ng aquarium.

inilapag ko ang mga gamit ko... pero wala pa rin akong imik.

"wait lang ha. just relax, feel at home." habilin ni Sir Josh bago sya lumabas, habang sumisigaw ng "manang! manang!"

umupo ako sa upuan na katabi ng lamesa na katabi ng aquarium. pinagmasdan ang mga isdang palangoy-langoy. ilang segundo pa, ayan na ulit si Sir Josh.

"wine?" alok nya sa akin.

"okay lang po."

at pumunta si Sir Josh sa isa pang lamesa na malapit sa malaking kurtina, nagsalin ng wine sa dalawang basong naka-prepare na dun, sabay hila ng kurtina. tumambad sa mata ko ang napakagandang overlooking ng makati. di ko maiwasang mamangha.

"halika dito." pag-aya ni Sir Josh palapit sa kanya.

"ang ganda... ang ganda naman ng view dito."

"yeah... nakakarelax... pantanggal stress."

at umupo ako sa bangkong kapares ng lamesa. sa kabilang bangko naman si Sir Josh. inom lang kami ng wine habang nakatitig sa overlooking. tahimik na hinihigop ang pulang likido na laman ng mga baso namin. ng binasag ni Sir Josh ang katahimikan.

"he's my ex."

"po?"

"si Philip. he's my ex partner."

"ahhh..."

yun na lang ang naisagot ko, pero di ko pa rin na-gets kung bakit kailangang magsigawan sila sa telepono.

"but i still love him." napansin kong medyo nangilid ang luha ni Sir Josh.

"okay po..."

"ang sakit kasi eh..."

at nagsimula nang magkwento si Sir Josh.

limang taong magkarelasyon si Sir Josh at si Sir Philip. maganda naman daw ang relasyon nila dati. everyone thought nga na forever na sila. pero may nangyaring nakasira ng matagal nilang relasyon.

"nagloko kaming pareho."

"paanong nagloko?"

"he had his other half, i had mine."

"okay."

"pero ayaw pa naming tapusin ang relasyon namin. alam naming stage lang yun."

"pero bakit po natapos?"

"his other half is persistent."

alam ng third party ni Sir Philip ang tungkol sa kanila ni Sir Josh. at makapal ang mukha nitong papiliin si Sir Philip kung si Sir Josh ba o sya ang pipiliin nya.

"and he chose the bitch. he chose that gold digger. he chose that masseur."

kinabahan ako sa huling statement ni Sir Josh... so masahista pala ang third party ni Sir Philip. napansin yata ni Sir Josh ang pangamba ko.

"don't worry... he's not like you. not even close."

"kasi hindi maganda katawan ko?"

"well... yun lang ang lamang nung guy sayo. but he doesn't look decent. mukhang barumbado. at parang hindi man lang nakatuntong ng high school."

di ko alam kung mapa-flatter ako. well, actually... hindi ko na alam kung anong dapat kong isipin that time. hinayaan ko lang magkwento si Sir Josh.

"i can't accept the fact na ipinagpalit nya ang 5-year relationship namin para sa kati nya. dahil ba hindi na ako nakakapagperform sa kama? dahil ba hindi ko na sya nasasatisfy?"

medyo TMI na ang mga naririnig ko, pero nakikinig pa rin ako. tuloy tuloy lang sa pagkukwento si sir. hanggang sa bigla na lang syang tumahimik, napatungo, at huminga ng malalim.

"sorry... i'm blurting out too much. lasing na nga yata ako."

"okay lang yan sir. siguro po dapat magpahinga ka na."

"siguro nga. i had too much. ikaw kasi, abot ka ng abot ng alak sa akin kanina eh."

"hehe. sorry po. massage ko na lang kayo."

"no need."

"pero sir, binayaran nyo po ako ah."

"it's okay. gusto ko lang asarin si Philip. i know he likes you."

"naku! hindi naman po siguro. walang wala po ako kumpara kay Chip and Dale."

"hahaha! pa-humble ka pang bata ka. i know Philip. alam ko pag gusto nya or hindi ang isang masseur."

"ganun po ba? hehe... nakakahiya naman po. so, hindi po kayo magpapaservice?"

"well, a companion to sleep for the night is not bad."

"okey po. pero sir, ang laki nung ibinayad nyo sa akin."

"it's okay. malalaman mo yung worth nyan tomorrow. tara, okay lang ba samahan mo ako mag-shower, then let's sleep na?"

"sige po."

naligo kami ni Sir Josh, at pagkatapos ay humiga na kami. yumakap sya sa akin at wala pang ilang minuto ay nakatulog na sya. pero ako ay dilat na dilat pa rin sa kakaisip sa isang bagay.

"malalaman mo yung worth nyan tomorrow."

to be continued...

Balahurang Duraan

una sa lahat, kahit medyo huli na, isang pagbati ng maligayang kaarawan kay Kuya Robin!!! *hagis pink confetti*

* * * * *

i'm a man of humor and comedy. although alam kong marami akong drama sa buhay, mahilig pa rin ako sa comedy. but not the traditional slapstick comedy. and also not the okrayan comedy. though i admit that Vice Ganda and the likes gave me monstrous laughs, iyon yung mga tawang somewhat eh nakakakonsensya. kasi yung bawat tawa mong yun, may isa or dalawang taong nanliliit na sa kahihiyan (kahit na sabihin mong sport yan, somewhat nasasaktan pa rin yan kapag pinagtatawanan sya!).

and then there was light... a light that shone across the darkening world of comedy... a light coming from something weird... ilaw na nagmula sa isang dura!

yes, ladies and gentlemen! naduraan ako... and i love it!

nung huwebes, inaya ako ng kaibigan ko sa isang show. agad agad akong pumayag kasi una, free sya. pangalawa, wala naman akong gagawin. pangatlo, dalawang kembot lang yung location mula sa place ko. and finally, i've been hearing a lot about this show so i should grab this chance to watch it.

the show is called SPIT Manila... and let me tell you... ibang klaseng duraan to! pero bago tayo pumunta sa duraan mainstream, let's discuss the location muna.

ginanap ang show sa Quantum Cafe sa makati (regular showing every thursdays). dahil yata sa pagka-excited, maaga kaming dumating doon. sinalubong kami ng may-ari at itinuro kami sa table na naka-reserve for us. masasabi kong very sociable si Madam Donya (nakalimutan ko lang yung name) na may-ari ng cafe, nakiupo pa talaga sya with us at nakipagkwentuhan. and dahil daw special guests kami (apparently, nakalista pala kami as press!), she gave us access to the free buffet! yum yum! at least i don't have to spend for dinner that night! hehehe...

i checked on their menu habang pineprepare pa yung buffet, and i noticed one thing... healthy ang mga foods nila! yes, there are the typical chicken and pork dishes, pero karamihan ng items nila is focused on veggies! and kagaya nung nakalagay dun sa menu nila, low on sodium daw and zero transgram fat... parang oatmeal lang. sa mga health buffs at mga diet effect, this restaurant is a must try.

finally, okay na ang buffet, so kumain na kami. first is calabasa soup (not pumpkin soup, calabasa soup! hehe). masarap sya! i don't eat pumpkin, ah este, calabasa... pero nagustuhan ko yung soup. tama lang yung timpla, hindi nakakasawa. magandang appetizer.

after that, we served ourselves with greens and vinaigrette (tama ba spelling ko?) sauce. kung masarap yung pumpkin, ah i mean calabasa soup... MAS MASARAP ITONG SALAD!!! the greens are really fresh, parang kakapitas lang sa likod-bahay at agad na inilagay sa serving dish. the sauce (di ko na irerename, hirap i-spell eh!) is amazing... naparami pa nga yata ang kuha ko! i was so delighted with the salad, i came back for a second... third... and fourth serving!

then time for the main course. brown rice na may sari-saring green leafy stuff (di ko alam kung ano yun, basta gulay sya) and a choice of cream dory fillet (ano kaya ang hitsura ng cream dory na isda?) in lemon sauce or chicken fillet in garlic sauce. i opted for chicken, kasi yung isa sa mga kasama ko fish ang kinuha (makikitikim na lang ako, hehe). maganda yung pagkakaluto sa chicken. tender, yet sobrang flavorful. okay din yung fish. maganda ang pagkakasaing nung brown rice. and ang sarap nung pagkaka-season nya.

panalo ang foods. sayang nga lang at walang dessert. pero okay lang. the fruit juices are good as desserts na rin. my friend and i had ripe mango juice, yung isa naming kasama naman opted for green mango. both are amazingly good!

in short... PANALO ANG PAGKAIN NG QUANTUM CAFE! not to mention that the place is very cozy, and may wifi pa!

anyway... going back to the main event. a few minutes bago mag-start ang show, lumapit sa table namin si Chal (the girl from the coke commercial... ito ang beat, sabay-sabay, ito ang beat, bawal sablay) with a box containing markers, crayons, pieces of papers, a white board, a marker, and a pingpong ball. she oriented us what that kit is for and asked us to write a line from a song on a piece of paper. for whatever strange reason, i wrote this line.

no more walls, no more chains
no more selfishness and closed doors

ibinigay kay Chal ang papel (she's so pretty!) and she ended the orientation with a reminder... "no matter what happens, wag n'yo ibabato sa akin itong pingpong ball na ito ha! and just have fun!" then she left and went to the next table. lalo tuloy ako na-excite... bakit may markers? bakit may white board? at bakit may pingpong ball?

maya-maya pa ay nag-akyatan na sa mini-stage ang cast, and one of the girls started hosting the show. ipinakilala ang grupo at inorient kami on how the evening will be.

so the show will all be impromptu (well, almost all). there will be various parts in the show, and the inputs on the subjects of each part will come from the audience, which makes the show really interactive. and when we say subject, it can really go random from animals to SALN (ay... animal din pala yun, ehehehe), from science to fashion, from rated G to rated SPG... ANYTHING!

sinimulang painitin ang audience with a game of A-Z... we were all asked to finish the alphabet by naming something that we love to do during rainy season. the audience really started strong, sobrang hyper mode lahat! i can still remember the K-L-M part... K ended as Kissing, L ended as Licking, and M ended as... alam nyo na yun! tuloy tuloy lang kami sa alphabet, not knowing that the cast are actually taking note of the things we are saying... because they will use some of those inputs in an impromptu song after! ANG GALING! first part pa lang, ang sakit na ng tiyan ko sa kakatawa.

and from then on... sunod-sunod-sunod na makukulit na games and sections na. nagkaroon sila ng mini-game wherein they have to come up with an answer to the question "what are you doing" based on the letters that were given, again, by the audience. for example... the letters are F, U, C, and K... they came up with crazy ideas like... "fornicating underage children in korea" and things like that! basta! nakakatawa! there was also an impromptu tulaan about a topic that the audience gave... the controversial bayo ad! (i'll blog about this on a separate entry). meron ding beauty pageant (this is where they used some of the song lyrics), skits, teleserye thingies (dito rin, may song lyrics involved), and my favorite... motivational speakers! they have to act as an inspirational speaker in a symposium. as they speak, there are random powerpoint images being flashed and they have to relate it to whatever topic they are discussing. LAUGH TRIP!

i was even lucky to be a part of the last stint. i became the voice of god! ang bigat! there are two actors, acting out a scene (audience assigned them to act out the dilemma of counting salt!) and then in the middle of their play, they have to ask for "guidance" and "wisdom" from god... and that's where i come in. they handed me this book called "book of answers" and i have to randomly read a phrase out of it as an answer to their question. and then they have to relate my answer to the story, making sure that it is still coherent and on point.

the night ended after two hours of non stop laughing. i can't help but commend this group. what i like the most about this is that the performers are really really smart! sabi nila, mahirap magpaiyak kasi kailangang matumbok mo ang puso. pero mas mahirap magpatawa kasi utak ang kailangan mong kilitiin. and with a big group, and different levels of thinking, nagawa pa rin ng Spit na mapatawa at mapagulong sa sahig ang audience nila... without offending anyone! balahura ang tawanan, pero walang binabalahurang tao.

eto yung klase ng comedy na masarap panoorin. yung tipong hahagalpak ka sa kakatawa and matutuwa ka kasi you'll realize na "hey, may utak ako! nagegets ko yung joke!" eto yung comedy na hindi nakakahiya ipagkalat kasi walang nilalait, walang ipinapahiya, walang minamata. eto yung comedy na kayang bumuhay sa mundo ng stand up comedy. eto yung comedy na masarap ulit-ulitin kasi you'll never know what you'll get in the next show.

isang karangalan para sa akin ang mapanood ang Spit Manila. though nakakalungkot dahil hindi pa rin sila masyadong kilala ng lipunan. and so i promised to myself that i shall continue supporting this group, dahil yung mga ganitong klaseng palabas ang kailangang pag-aksayahan ng pera, at hindi mga kung-sinu-sino na ang tanging alam na paraan para magpatawa ay manlait ng kapwa nila.

* * * * *

Spit Manila performs every Thursday at Quantum Cafe in Makati City. For more information about their shows, visit http://www.spitmanila.com

in line with Spit Manila's 10th year anniversary celebration, they are holding a 4-day event called Manila Improv Festival from 28th June to 1st July. the event will include improv groups from the Philippines and other premiere improv groups from China, Hongkong, and the USA. show and reservation details can also be found on their website.

early reservation is advised as the location's seating (Quantum Cafe) are kinda limited. also, it is advised that you come to the show with an open and witty mind, as this can definitely be an advantage and may also be the key to a wonderful show.

* * * * *

Kuya Robin, pag umuwi ka dito sa pinas, let's watch this!

Something Sensitive

today, i will talk about something sensitive. something na medyo taboo. isang bagay na hindi komportableng pag-usapan sa dining table, or sa public places. although i have already talked about this dito sa blog, i can still consider this as something serious.

today... i will talk about something sensitive. i will talk about my inexplicable kilikili fetish!

hindi ko alam kung kailan o saan nagsimula, pero napansin ko na lang na i really get turned on kapag nakikita ko ang kilikili ng isang guy. mabuhok man or kalbo, nalilibugan talaga ako. kaya nga dati, mahilig ako manood ng basketball matches. kasi maraming kilikili. imagine how orgasmic i turn out after the basketball game. and that's the reason kung bakit tumatakbo agad ako sa cr after the match.

and habang lumalaki ang junjun ko at ako sa pagsisimula kong makipagsapalaran sa buhay bakla, mas lalo akong naging attached sa body part na bestfriend ni Rex, ni Ax, at ni Sec! mula sa pagtitig-titig lang sa mga kilikili, nakahiligan ko na ang makipaglaplapan sa mga ito. kumbaga, bukod sa lips to lips, paborito ko rin ang lips to pits! (nung mga panahong bago-bagong bakla pa lang ako, hindi pa ako mahilig sa lips to ass! hehe.). iba-iba ang nagiging reaksyon ng mga nakaka-lips to pits ko. karamihan, nakikiliti. may ibang nandidiri. pero overall, nasasarapan naman.

and ngayon, naging speciality ko na ang lips to pits. hindi ko alam. pero once na nagsimula na ako sa lips to pits... dire-diretso na ang libog ko... CERTIFIED YAN!

and, narcissistic na kung narcissistic... pero kahit sa sarili kong kilikili, nalilibugan ako! kaya nga mahilig akong magpo-po-pose sa harap ng salamin everytime i'm topless or naked. gustong gusto ko yung nakikita ko kapag itinataas ko ang kamay ko. haha!

pero, on the contrary... kung anong hilig ko sa lips ko pits... ayokong-ayoko naman na dinidilaan ang kilikili ko! weird no? okay, sige... sa left armpit, okay lang. pero yung kanan... don't ever attempt, unless gusto mong masira ang araw mo! now, that's weirder.

meron akong isang client na kagaya ko ring sumasamba sa kilikili... si Sir... hmmm... Sir Kelly! kaya nung naikwento ko sa kanya during our "business meeting thru sms" na may fetish ako sa armpits, na-excite at nagpa-book agad si sir. ako naman itong tanga na nakalimutang sabihin sa kanya na the fetish is a one-way thing! bahala na. nakipagkita ako kay Sir Kelly at sinerbis sya.

nang magsisimula na kami sa extra service part after ng masahe, ipinaranas ko kay Sir Kelly ang langit sa pamamagitan ng pagdila at pagromansa sa kilikili nya. hayuk na hayok at sarap na sarap si Sir Kelly sa bawat pagsayad ng dila ko sa mabuhok nyang underarms. siguro tumagal ng sampung minuto ang pakikipagtuos ko sa kilikili nya... ganun ako kahayok sa armpits! itinuloy ko ang pagromansa sa buong katawan nya. at dahil na rin sa libog nya sa ginawa ko sa kilikili nya, ang lakas ng bawat ungol at hiyaw ni Sir Kelly.

pagkakataon na nyang romansahin ko. napansin kong nakawahak na sa wrists ko. teka... masama na to.

"patingin nga ng kilikili mo." sabi ni Sir Kelly, sabay taas sa braso ko. "wow! mukhang masarap nga ah!"

at bigla-biglang sinubsob ni Sir Kelly ang mukha nya sa left armpit ko. nabigla ako dahil sa kiliti, pero nakakayanan pa naman. hindi ko maiwasang matawa sa bawat himod nya.

"masarap nga!" tuwang-tuwang si Sir Kelly, parang batang dumidila ng lollipop, or pasosyal na kolehiyala na dumidila ng magnum, or baklang pa-girl na dumidila ng... ng... hmmm... ng hotdog?

at sa isang pitik, lumipat ang mukha ni Sir Kelly mula sa kaliwang kilikili papunta sa kanang kilikili. at sa isang pitik... naitulak ko si Sir Kelly!

"ay! shit! sorry po!" agad akong humingi ng tawad sa kliyenteng halatang nagulat sa ginawa ko.
"bakit ba?"
"sobrang malakas po kasi ang kiliti ko sa right armpit eh."
"ngerk! eh bakit sa kaliwa, wala naman?"
"meron, pero tolerable. for some weird reason, sobrang lakas ng kiliti ko sa kanan. sobrang sensitive."
"hindi yan. relax ka lang."

at itinaas ulit ni Sir Kelly ang kanang braso ko, dahan-dahang inilapit ang mukha sa kilikili kong medyo basa ng laway nya, at idinausdos ang labi nya dito.

at naitulak ko na naman sya!

"sorry sir. sobrang lakas lang talaga ng kiliti ko dyan. sobrang sensitive talaga yan."
"relax ka lang kasi."
"nagrerelax naman po ako eh."
"mas relaxed pa."
"sige."

nagpaulit-ulit ako ng hinga. inhale. outhale. inhale. outhale. inhale. outhale. sinusubukan kong (inhale) tanggalin sa utak ko na (outhale) may kiliti ako sa right armpit (inhale) habang tuloy tuloy pa rin (outhale) sa pagbuntung-hininga.

tinititigan lang ni Sir Kelly na parang (inhale) manyak ang kilikili ko habang nagrerelax (outhale) ako. hinihintay ni sir na (inhale) marelax ako para sigurado syang (outhale) walang sagabal sa kanyang (inhale) Armpit Adventures (outhale).

"okay na... try na natin sir."
"sure na yan ha?"
"opo. siguro. sige"

at kaysa maging hayok at brutal, minarapat ni Sir Kelly na maging malumanay sa pagdikit ng labi nya sa kilikili ko...

pero naitulak ko pa rin sya!

"sa kaliwa na nga lang!" banggit ni Sir Kelly, medyo natatawa ng kaunti.
"mabuti pa nga!"

mabuti naman at hindi nasira ang gabi ni Sir Kelly nun. pero may natutunan syang importanteng lesson sa akin... pag sinabing sensitive... sensitive! wag nang ipilit! mapa-kilikili man, o mapa-lovelife! (POTAH! SABAY GANON!!!)

Gigolo

nag-aayos ako ng mga damit ko kanina sa bahay ng nakita ko ang isang item na isang beses ko pa lang naisuot sa tanang buhay ko... bow tie.

hindi ako mahilig sa formal events. at madalas, kahit required akong magsuot ng formal, ginagawa ko pa ring Ryan Seacrest style. yung tipong coat over polo shirt, and then jeans. basta, hindi ako mahilig sa formal wear. maraming nagsasabing i look yummy and crispy kapag naka-formal attire, pero hindi talaga ako komportable.

at itong bow tie na ito... bigay lang sa akin to eh. as part of my "outfit." matagal-tagal na rin yun.

nagtext si Sir Philip at nagtanong kung magkano daw ang usual rate ko. i answered with a template. he asked me if he can call, and i accepted it.

"hello?" sambit ni Sir Philip pagsagot ko ng tawag. medyo yuppie ang dating ng boses, pero may kulot.
"kumusta po?"
"ayus naman. ayun. hindi kasi ako magpapamassage."

parang gusto ko na lang tapusin yung call that time. letse. tumawag pa. hindi rin pala magpapamasahe.

"ah, ganun po ba?"
"kailangan ko sana ang serbisyo mo fore something else."
"po?"
"kaya ako tumawag para marinig ko yung boses mo."
"er... okay."

medyo naguguluhan na ako sa nangyayari.

"okay naman pala boses mo. walang strong accent. at parang matalino ka naman."
"salamat po."
'are you free to meet for lunch now?"
"saan po?"
"sa cubao area na lang. i'll pay for your lunch. then explain to you yung plano ko."

he got me at the free lunch... so pumayag ako.

after a few hours, magkasama na kami ni Sir Philip. kumain sa isang sosyaling restaurant sa cubao. yuppie nga si Sir Philip. medyo may hitsura, pero medyo oldie na. halatang edukado. magaganda mga gadgets. at maganda ang kotse.

"so, tell me, where did you study?" tanong ni Sir Philip habang kumakain kami ng salad.

at dire-diretso ko nang naikwento ang educational background ko... IN STRAIGHT ENGLISH!

"wow! i must say, you surprised me."
"surprised you? in what sense?"
"i honestly did not expect that you are a conversationalist."
"well, thank you."
"i think you'll fit in to what we need."

and nagsimula na nga si Sir Philip na i-discuss sa akin kung anong serbisyo ko ang kailangan nya. he will be hosting a private party for some friends sa bahay nya over the weekend. and ang magiging trabaho ko is maging waiter for the said event.

"actually, i need 3. i have 2 na. so i'm looking for one more."

pretty exciting, i must say. at yun pala ang rason kung bakit kailangan nya ng mga mabokang guys. since we will be closely mingling with his guests, gusto nya na hindi nagmumukhang tanga yung mga waiters nya. gusto nya yung hindi kabastos-bastos. gusto nya yung tipong kahit waiters lang for the said event eh mataas pa rin somewhat ang tingin sa amin ng mga guests.

but there's a catch... kabastos-bastos yung isusuot namin!

"is it okay if you'll wear a bow tie and thongs?"
"anong klaseng thongs po?"
"i'm still thinking kung t-back or skimply briefs."

patay tayo dyan! parang ang hirap yata maging kagalang-galang kung ganun ang suot. pero, i actually find it very kinky, kaya pumayag na rin ako.

"kaso, wala po akong bow tie."
"i'll provide everything."
"okay po."
"sige. and by the way, please keep this confidential ha."
"opo."

we finished lunch at napagkasunduan na magkita sa place nya on saturday after lunch time. dinner time pa yung party pero he wants me and the other two guys to be there hours before for briefing.

dumating ang sabado. nagpagupit kagaya ng bilin ni Sir Philip (binigyan nya ako ng pampagupit nung lunch namin), nagpapogi, at pumunta sa bahay ni sir sa san juan. sinalubong ako ni Sir Philip ng nakangiti, at nandun na rin yung dalawang kasama kong waiters. nanlaki lang ang mata ko. borat kung borta yung dalawa. samantalang ako, undefined yung body shape. kung sa looks naman, yung isa mukhang barumbado, yung isa mukhang batikan sa nga night clubs. ako, mukhang bata! pinakain na muna kami ni Sir Philip at pinag-bond. kwentu-kwentuhan kaming tatlo habang kumakain ng finger foods. at pagkatapos pa ay nag-briefing na kami kay Sir Philip. nag-set sya ng house rules para sa aming tatlong waiters.

1. hangga't maaari, we must converse in english.
2. bawal gamitin ang cellphone during the whole party.
3. we are allowed to give our numbers sa mga guest na hihingi, but we are not allowed to get the guests's numbers.
4. we are not allowed to do sexual acts with any of the guest, bulgaran man o tago.
5. kahit waiters kami, we can still have fun.

innassure naman kami ni Sir Philip na hindi naman kami magiging kabastos-bastos. at inilabas na nga ni Sir Philip ang "damit" namin for that night. pero bago makalimutan, may ibinilin si Sir Philip kay Chip and Dale, yung dalawang borta.

"during your performance later, you know the drill na naman. don't worry, you'll be safe."

hindi ko alam kung ano yung sinasabi nya. pero hindi ko na lang binigyan ng atensyon.

maya-maya, tinawag ako ni Sir Philip at tinanong kung marunong daw ba ako mag-mix ng drinks. manginginom ako, pero hindi ako bartender. natawa lang si Sir Philip, at isinama nya ako sa bar para turuan ng kaunting mixes for a special task.

"may cheat sheet dito sa ilalim ng counter. use it as your guide. sige, practice ka muna dyan."

so, bukod pa pala sa pagiging waiter... bartender din pala ako! ayus! ang daming nadadagdag sa job description ko. pero since maaga pa naman, at wala rin akong magawa (hindi ko alam kung saang lupalop napunta si Chip and Dale), nag-mix-mix na lang ako ng kung anu-anong espiritu na nasa harapan ko based dun sa cheat sheet. kinarir ko talaga. i tried my best to peek at the cheat sheet as discreet as i can. hanggang sa makalipas ang halos isang oras, nasa bente na yata yung mix na nagawa ko (yung iba, imbento ko lang). saktong dating ni Sir Philip at isa-isa nyang tinikman yung mga hinalo ko. generally, he liked it. okay. in one hour, nadagdagan na naman ang skill set ko.

mag-aala-sais na, kaya sinabihan na kami ni Sir Philip na maligo at "magbihis." itinuro nya sa amin kung saang kwarto kami mag-stay na tatlo. at pagdating sa kwarto, i noticed na bukod sa skimpy undies at bow tie na ibinigay sa amin, may nakasabit pang isang pares ng damit sa loob ng kwarto, with matching boa feathers at magician hat. pero dalawa lang.

"ah, eto pala yung isusuot natin." banggit ni Dale.
"isusuot?" tanong ko.
"oo, mamaya. sa sayaw." sagot ni Dale.
"anong sayaw."
"sasayaw kaming dalawa mamaya ni Chip."
"ahhh..." kunyari na lang alam ko. pero nagulat talaga ako. so may dance number pala ang dalawang borta. kaya pala hindi sila nag-bartending 101. yun pala ang special task nila.

naligo na kaming tatlo (kanya-kanya, hindi sabay sabay... sayang! hehehe) at nagbihis. maya-maya pa ay pumasok si Sir Philip sa loob, kinausap kami for our final briefing (kung saan kami pupwesto, how we will welcome the guest, and some other reminders) at pagkatapos ay pinalabas na nga kami. nung una, medyo naiilang pa ako kasi ang skimpy talaga nung suot kong underwear. para bang bawal akong tigasan, or else lalabas ang ulo ni Junjun. pero... bahala na si batman!

unti-unti nang dumadating ang mga guests... hanggang sa wala nang dumating! kaunti lang pala talaga. nasa 20-25 lang yata sila. pero, one thing i noticed, they all looked edukado and matitino. walang sobrang flambuoyant na gay. lahat may pagka-pa-mhin. and may mga dala silang gifts. birthday pala nung isa nilang kaibigan.

tuloy tuloy ang party. eto kaming tatlo nina Chip and Dale na paikot-ikot bringing small trays of finger foods, and nagliligpit-ligpit din. from time to time may kakausap sa amin, madalas eh english. buti na lang at naka-mindset ako, or else dudugo ilong ko. in fairness, mababait ang mga kaibigan ni Sir Philip. and yung iba, kahit mga kilalang personality (ehem ehem), i did not expect na mabait. the party is doing great.

maya-maya pa, from being a waiter, sinabihan na ako ni Sir Philip na magpunta sa bar to mix some drinks. nakahanda na yung mga lalagyan dun. may mga maliliit na shot glasses. may mga wine glasses. may mga normal na baso. may mga test tubes. habang nagmimix ako, napansin ko na lang na unti-unting nagkukumpulan sa bar area ang mga bisita! sinabihan pala sila lahat ni Sir Philip na dun lang daw muna because he needs to prepare the party area. so, in a snap... all eyes are on me! nagkukwentuhan sila ng kanya kanya, pero patingin-tingin sila sa akin. hindi ko alam kung bakit nila ako pinapanood, eh hindi naman ako nagpe-flare. naghahalo lang ako ng mga drinks depende sa kung anong gusto nila. may nagkantiyaw.

"wala bang exhibition dyan?"
"haha! hindi po ako marunong."
"it's okay. i as just joking. you're doing a great job. this mix is nice."
"salamat po. may cheat sheet ako dito eh."

at natawa sila.

"you are a smart guy, i must say." one guy complimented.
"thank you."
"taga-saan ka ba?" tanong ng isa pang guy.
"mandaluyong po."
"ilang taon ka na?" tanong ng iba pang guy.
"23 po."
"oh... okay."

at nagsulputan pa ang mga question and answer... all while i was doing drinks for them. buti na lang at hindi nawawala ang concentration ko habang sinasagot ko ang instant press conference na naganap.

hanggang sa maya-maya pa ay tinawag na ni Sir Philip ang lahat at pinabalik sa party area. sinabihan ako ni sir na magtimpla ng drink ko at sumunod din.

nagtimpla ako ng simple lang... kahlua, coke, and grenadine (hindi ko alam kung saan ko nakuha yung timplang yun!) at pumunta sa party area. at, ayun na nga yung sinasabing highlight ng party.

nakaupo at naka-blindfold sa gitna ng area ang birthday celebrant. nakatali sa chair. nakapiring. nag-start ang music at lumabas sa magkabilang gilid si Chip and Dale, suot ang damit na nakasabit sa kwarto namin kanina. si Chip ang naka-magician's hat at si Dale naman ang naka-boa feathers. sayaw sayaw, giling giling. tilian ng tilian ang mga guest na kanina ay pa-mhin pa ang effect. tini-tease ng dalawa ang birthday celebrant. at maya-maya pa nga ay bigla na nilang hinila ang mga suot nilang damit... leaving them with nothing! hubo't hubad na si Chip and Dale habang sumasayaw. lalong lumakas ang sigawan ng mga bakla. pinipigilan kong makisigaw, mahirap na. pero nag-eenjoy din ako sa napapanood ko.

"oh, bakit di ka kasama dun?" lumapit sa akin si Sir Josh, isa sa mga bisita.
"ah... eh... hindi ko po kaya yan. hehe."
"i think you can do it."
"siguro... but not in front of a large audience. more on one on one siguro."
"oooh. i like that. i like you boy."

and, epekto na rin siguro ng alak, umandar ang pagiging tease ko.

"really now?"
"yeah. you're cute. smart. pretty gifted (sabay dakma sa junjun ko na medyo matigas, pero umiwas din ako agad, in a flirty and not offensive way). and a flirt"
"you call this flirting?"
"yeah."
"well, this is nothing to me yet!"
"aba! at maloko ka ring bata ka ha!"
"hehehe..."
"what are you doing after tonight?"
"hmmm... i don't know. where will you take me ba?"
"good thinking! i'll bring you home later."
"okay!"
"cheers!"

at itinuloy namin ang pag-e-enjoy sa show. maya-maya pa, palakpakan na.

sinabihan na kami ni Sir Philip na pwede na daw kaming mag-shorts (may shorts pa pala kaming nakahanda sa kwarto) dahil chill chill na lang daw kami. nagbihis kaming tatlo nina Chip and Dale at pagkatapos ay naki-join sa crowd. inom. kwentuhan. bonding. feeling socialite ako nung gabing yun, rubbing elbows with yuppie guys na mga successful sa buhay.

makalipas ang ilang oras, tinawag na kami ni Sir Philip at sinabihan na kaming we can leave na if we want. iniabot nya sa amin ang tig-iisang sobre na may lamang pera (yata). dun lang pumasok sa utak ko. all this time, hindi namin pinag-usapan kung magkano ang bayad sa akin.pagsilip ko sa sobre, nagulat na lang ako. sampung libong piso! may kasama pang gc sa spa. at may kasamang papel. i checked the paper, and nandun ang phone numbers ng lahat ng mga guests!

umuwi na si Chip and Dale pagkatapos, pero ako, pinilit ni Sir Josh na mag-stay muna at maki-join sa inuman. and so i did. kung kanina, wild and free ang mga bakla, this time, mas seryoso yung mga usapan. usapang frustrations. usapang problema sa trabaho, sa business, sa pamilya, at sa mga asawa (shocking!). ako naman, nakikinig lang. napapakwento ng kaunti, pero most of the time eh nakikinig lang ako. si Sir Josh, mahigpit ang pagkakayakap sa akin. napangiti sa akin si Sir Philip ng nakita nyang halos ayaw na ako pakawalan ni Sir Josh. nakakagulat lang na ang kaninang mga napakasayang mga bakla, mga tipong celebration kung celebration ang peg, heto't sumesenti. at maya-maya pa nga, umalis na kami ni Sir Josh papunta sa bahay nya.

to be continued...

Press Conference

dahil di pa rin ako nakakapagblog, mag-experiment muna ako. post kayo ng kahit anong tanong na gusto nyo itanong sa akin as a comment. KAHIT ANO! and i will answer them in all honesty. wala ring limit sa dami ng questions. let the press conference begin!

Just Like A Kid

alam mo, okay ka na sana eh... kaso lang, para kang bata.

i always get this. sa mga nagiging clients. sa mga nagiging kaibigan. sa mga nagiging ka-something something. okay na sana ako. mabait. matalino. gwapo. (sa kanila nanggaling yun ha!). malaki ang *bleep bleep*. almost perfect na. kaso parang bata.

may mali ba sa pagiging bata?

madalas kong sinasabi that i am childish and i am proud of it. i can list a million reasons para mapatunayan ang pagiging bata ko. minsan, sinasabi nila... pangit daw yung maging isip bata. pero... pangit nga ba talaga?

* colors amaze me.

* i can sing and dance in public while wearing my headset at wala akong pakialam.

* maikli ang attention span ko, unless i am really interested sa isang bagay.

* ultimate dream at bucket list items ko ang manood ng live na circus, makapunta sa ocean park, spend a day sa museo pambata at planetarium, makapagpapicture kasama ang mga mascot ng disneyland.

* kung ako ang tatanungin, i'd rather spend one whole day sa star city or sa enchanted kingdom kaysa sa mall.

* timezone is my second home.

* mahilig ako sa video games. pwede tayong magkwentuhan tungkol sa family computer at playstation, at di ako mauubusan ng bala!

* i have a huge collection of board games and card games (kahit na wala akong kalaro. sad.)

* kakayanin kong manood ng nickelodeon at disney channel sa maghapon, lalo na kung Phineas and Ferb.

* pag nakakakita ako ng fireworks, napapanganga at napapapalakpak pa rin ako

* i can have fun and make toys out of almost anything (yung lata ng softdrinks, nagiging instant polly pocket pa sa akin minsan)

* i talk to myself... aloud!

* pag stressed ako, pagkain ang pinakamabisang quick fix.

* may mga bagay akong na-a-achieve sa pamamagitan ng pagpapacute.

* pag nagkwento ako, dire-diretso.

* i can go random most of the time, and sa ganung paraan, hindi ako bored.

* and when i get bored, i automatically do something to unbore myself. hindi ko hinahayaan ang sarili ko na bored.

* marami akong energy. mas marami pa sa pinaghalu-halong cobra, sting, gatorade, at robust.

* i still love picking flowers and leaves (mas madalas yung leaves), at pag may nakita akong santan, dinidilaan ko pa rin yung katas nya. matagal na akong hindi nakakakita ng gumamela, pero sa malamang, pag nakakita ako, gagawin ko syang palobo.

* if given the chance, i would love to sing and dance in the rain. kung pwedeng naked, or in briefs, much better.

* hindi ako takot magmukhang tanga, madumihan, mapahiya, mabalahura, or masaktan... kung ang kapalit naman nun ay bliss.

* i tell truths, but i'm also good in telling lies, if lying is the way to save a friend's ass from his mother's alpombra.

* mahilig akong maglambing... sa sobrang lambing, para na akong naglalandi.

* mabilis ako magtampo, pero mabilis din mawala yung tampo ko. this minute, i may be very mad at someone. pero after a few minutes, we're like the best of friends na ulit.

* makulit ako. makulit. makulit. makulit. makulit. makulit.

* kapag sobrang bigat na ng pakiramdam ko (physically or emotionally), i will still end up running to my mum.

* hindi man halata, pero gustong-gusto kong ipinaparamdam sa mga taong mahalaga sa akin kung gaano sila kahalaga.

* hindi ako natatakot i-voice out ang nararamdaman at opinyon ko, pero laging open ang utak at tenga ko sa mga kontrabando

* pag sinabihan akong mali ang isang bagay na ginagawa ko, inuunahan ako ng curiosity ko at itinatanong kung bakit sya mali. hindi lang ako basta sumusunod. pasaway akong bata eh.

* pag sinabi kong gusto ko ang isang bagay... gusto ko sya. pag ayoko na, ayoko na.

* kapag malungkot ang taong gusto ko, gagawin ko lahat lahat at hindi ako titigil hangga't hindi ko sya napapangiti.

* i take things lightly, kasi kapag light lang, mas magaan ang utak ko at ang damdamin ko to make decisions kapag kailangan na.

* pero pag nagsimula na akong magdamdam at magsenti, seryoso na yun. pero ok lang... a few minutes after, okay na ulit ako.

* resilience is one of my best weapons.

* hindi ako nawawalan ng pag-asa. naniniwala kasi ako sa itinuturo nung bata pa. habang may buhay, may pag-asa.

* higit sa lahat... i look at all things in a positive way. minsan, hindi halata, pero i always see the beauty in everything. and i make it a point that i show how much i appreciate it.

napapaisip tuloy ako... matapos kong ilista ang ilan sa mga pruweba ng pagiging isip-bata ko... pangit ba talaga maging isip bata?

3R

siguro alam na ng karamihan na may pagka-maldito ako. alam ko, for a masseur, maling ugali yun. kasi dapat mabait. dapat submissive. dapat hindi masungit. dapat palaging friendly at maunawain sa mga clients. dapat hindi mayabang. and, para mas effective, dapat palaging kawawa at kaawa-awa.


but not me. i'd rather stick to my usual self. and, although most times eh na-o-off sa akin yung karamihan ng mga nag-i-inquire, may iba namang natutuwa.

nagpapakatotoo lang po. tsaka... minsan naman kasi, kasungit-sungit talaga yung mga pangyayari eh!


ilang linggo nang nagtatanong si Sir Raymart para magtanong ng usual questions like rates, services, and availability. sumagot naman ako as usual. and then he promised that kinabukasan daw (since it's a weekend), he will book me. edi natuwa naman ako.

kinabukasan, i texted him, and he told me na hindi daw pwede dahil may kailangan daw syang puntahan na binyagan. bukas na lang daw (sunday).

nagtext ulit ako, hoping na pwede na sya. but he, again, cancelled. may kailangan daw syang asikasuhin sa work. so hinayaan ko na lang.


in the middle of the week, nagtext na naman si Sir Raymart. tinatanong kung available daw ako right at that moment. so ako naman, sumagot na hindi ako pwede kasi nasa work ako. then he asked me kung pwede daw ako kinabukasan, i declined because i also have shift. natawa na lang ako sa naging sagot nya.

"edi mag-file ka ng leave!"

wow! mag-file ng leave for booking. kung dati, pasaway ako, gagawin ko yun. but not now. alam kong dragging na ang work, but i will still do my best to do good here.

in short, hindi pa rin kami natuloy.

paulit-ulit ang routine ng texting namin, at sa nakakatakang pagkakataon, hindi sya nawawalan ng lakad during the weekend. movie and dinner with friends, family bonding, kasal ng pinsan, outing with workmates, meeting with bosses, and fliptop session with Kimpoy Feliciano! masyadong masaya ang buhay ni Sir Raymart, mas busy pa sya kaysa kay Kuya Germs.

nagkataon na ngayong linggong ito ay spilt off ako (meaning, may isang weekday restday in exchange of reporting to work on a saturday). nagtext si Sir Raymart, nagtanong kung nasaan daw ako.

"haus po. restday."
"ah talaga?"
"yup. y?"
"san ba house mo?"
"pasig cainta"
"okay. ilang minutes ka makakarating if i invite you over?"
"saan ba yung place?"
"sa cubao."
"okay. mga one hour" (kasi, that time, i'm having breakfast at hindi pa ako naliligo)
"ay. ang tagal naman."
"i can manage kahit 45 minutes. or mag-taxi na lang ako."
"hindi ba kaya ng 30 minutes?"
"i can try. but i cannot guarantee."
"masyado na kasing late kung 45 minutes or one hour. i have to sleep pa since i have work later."

napaisip ako... ganung kalaki ba yung impact ng 15-minute difference? i replied.

"eh 15 minutes lang naman eh."

at dun na sya nag-litanya na kesyo kailangan daw kasi nyang matulog dahil may work daw sya and he cannot afford to lack sleep dahil nagiging iritable daw sya. sayang daw at naka-check-in na sya. bakit daw ba kasi ang tagal bago ako makarating. dito na uminit ang ulo ko. para bang kasalanan ko pa na hindi ko kayang dumating ng cubao in 30 minutes or less.

"i'm having breakfast kasi. tsaka hindi pa ako naliligo."
"ganun? eh bakit hindi ka pa naligo?"
"kakagising ko lang eh."
"hindi ka muna naligo before having breakfast?"

hindi ko na pinatulan yung tanong, kasi sure fire way yun para pag-initin ang ulo ko. pero kailangan ko syang mapilit to book an appointment. i have 50 pesos in my wallet, so kailangang kailangan ko talaga ng pera.

"ayaw mo ba paservice now? i can rush there naman eh."
"inaantok na kasi ako. plus yun nga, i have to sleep. i cannot afford to wait an hour" (during that time, mga 15 minutes na kaming magkatext.)
"aww... okay."
"bukas ba, may pasok ka?"
"yes."
"can you go on leave?"
"i can. but i won't."
"why?"
"hindi ako magli-leave para lang sa booking. tsaka, baka mamaya, bigla mong i-cancel dahil kailangan mong matulog."
"ano ba naman yan! lagi ka na lang hindi available."

dito na ako nagsimulang mag-init... in a bad way!

"eh ikaw nga itong nagpapabook lagi, then nagka-cancel because of appointments. then ako pa ang sisisihin mo?"
"hindi kasi ako pwede this weekend and next weekend eh. this saturday, kasal ng pinsan ko (ang dami nya namang pinsan na ikinakasal... sukob sukob na) and then sa sunday, i'm going out with friends. next weekend naman, kasal ng high school friend ko, and buong weekend ang sakop nun (dili kaya kupido si Sir Raymart? ang daming kasalan na involved sya! o baka naman,. pari sya!)"
"okay. i still don't have my schedules for next month eh."
"then how will i book you?"
"pwede ako today."
"eh i still have to sleep pa nga. ang tagal pa bago ka dumating." (time check... 30 minutes na kaming magkatext)
"fine. hindi ko na ipipilit. magmumukha lang akong tanga."
"kaya nga mag-leave ka for tomorrow."
"no, thanks."
"what's your sched? so i can check and book an appointment with you."
"there's no sense. masyado kang busy eh. and besides, this booking is not a priority naman. siguro, by next year, pwede ka na."
"i understand your point. pero kasi hindi talaga ako pwede now eh. sleeping is my best friend, so losing a few minutes of it means a lot talaga." (and during that time, nasa 45 minutes na kaming magkatext, mabagal sya magreply)
"kaya nga wag na nating ipilit eh. and, i just realized, kung hindi ka nag-inarte kanina at pinapunta mo ako, nandyan na ako ngayon."
"hehehe... next time then."
"yyssw" (yeah yeah, sure sure, whatever)
"don't be mad. talagang nagkataon lang na di pwede ngayon."
"oo nga eh! hindi pwede dati! hindi pwede ngayon! lagi na lang hindi pwede."
"eh wrong timing ka kasi eh."
"oh... yeah... tama nga naman... AKO NGA NAMAN ANG WRONG TIMING"
"anong magagawa ko if i have appointments during weekends?"
"well... be a little respectful enough to not book an appointment with me? kaysa naman nagpapa-schedule ka, and then you will cancel it last minute because of an appointment. call it professionalism."
"nice naman to hear about professionalism from someone like you."
"which makes me a better person than you. at least, ako, kahit masahista lang, marunong rumespeto ng tao. ikaw, yuppie ka nga, bastos naman."

and i decided to not reply to his next messages which is full of pagpapacute. pag tinuloy-tuloy ko pa, baka ma-Claudine ko lang si Sir Raymart.


hindi ko maintindihan kung anong bliss ang nakukuha ng isang tao kapag nakikita nyang nagmamakaawa o nagpupumilit ang isang tao for his approval. in our case, kapag nagmamakaawa ang isang masahista na i-book sya ng client. kung ayaw or kung hindi pwede, it's easier to say "sorry, not now" or "sorry, not interested" kaysa naman papaasahin ka then in the end eh hindi naman matutuloy. one word... respect! mahirap ba talaga ibigay yun? kaysa naman puro reasons diba? i hope Sir Raymart realizes that in the future.

Reasons. Respect. or Rage. pick one...