The Witness

matagal ko nang suki si Sir Alex, and maganda naman ang working relationship namin. nakakatuwa kasi sa ganda ng working relationship namin, na-extend ang business ko maging sa ka-relationship nya... si Sir Tom.

hindi ko maiwasang mag-isip ng kakaiba kay Sir Alex at Sir Tom. nasa late 40s na si Sir Alex, at bamagat medyo okay-okay pa rin ang hubog ng katawan nya, hindi na maitatago sa hitsura ni Sir Alex ang edad nya. si Sir Tom naman, on the other hand, is around late 20s lang. maganda ang tindig at hubog ng katawan, makinis at halatang alaga ang kutis, gwapo, at halatang mahilig sa social life. ayoko na lang bigyan ng malisya, pero something is telling me na parang ginagawang sugar daddy ni Sir Tom si Sir Alex. lalo pa ng isang beses ay napagkwentuhan namin ni Sir Alex si Sir Tom (di ko pa sya namimeet nung time na yun.)

mahal na mahal ko si Tom. i gave him the life he wanted. ibinili ko sya ng kotse, his own condo unit, and even a small resthouse with a small ranch,. i bought him a horse kasi yun ang hilig nya. and kahit yung family nya sinusuportahan ko.

confirmed! tama nga yata ang hinala ko. or, baka naman mahal lang talaga ni Sir Alex si Sir Tom kaya balewala na ang mga nagagastos nya. sana mahalin din ako ni Sir Alex, tapos sasabihin ko sa kanya na ang hilig ko ay mag-drive ng eroplano... ibibili nya kaya ako ng private jet? hehe...

tinext ako ni Sir Alex para itanong kung pwede daw ako at kung kaya ko daw na dalawa ang iseservice ko. pumayag ako. and finally, one night, na-meet ko na rin si Sir Tom. gwapo nga. maganda nga katawan. mukha ngang sosyal! kung marami akong pera, hindi malabong mangyari na gastusan ko rin sya! kaso, panggastos nga sa sarili, wala eh. haha!

maayos naman ang naging takbo ng unang joint business ko with the two of them. at naulit nga sya ng naulit. paminsan-minsan, nagha-hire pa si Sir Alex ng isa pang masahista para mas pang-Sean Cody ang mga eksena.

isang araw, pinapunta ako ni Sir Alex sa isang condo sa mandaluyong.... second condo unit ni Sir Tom (hampotah! dalawa pa ang condo unit!). may isa na daw na nandun na, pero gusto nya pa ring pumunta ako.

"huli mo na kasi kiliti ni Tom eh, eh ayun, medyo tinotopak."
"ahhh... sige po."

at pumunta na ga ako. si Sir Tom ang nagbukas ng pinto. pumasok ako at nakita ko sa sala ang macbook ni Sir Tom, katabi ang isang bote ng absolut, baso na may yelo, ice bucket at mga bagay na medyo ikinagulat ko rin... a lighter, a glass tubing and a small container na may whitish powder and crystals... shabu.

"nandun si Alex sa loob. diretso ka na lang." halatang wala sa mood si Sir Tom. pagkasabi, umupo na ulit sya sa sofa at humithit sa glass tube. nakakatakot ang hitsura ni Sir Alex, walang-wala sa friendly aura nya na nakita ko the first time i saw him.

pumasok ako sa kwarto at nakita ko ngang nagpipili-pilipit na si Sir Alex at ang masahistang malaki ang katawan. dahil automatic na, naligo na ako at pagkatapos ay nakisiping na rin ako sa dalawa. ilang halik at dila pa lang ang nagagawa ko ng sinabihan ako ni Sir Alex na lumabas sa sala at lambingin si Sir Tom, and apparently ask him to join us.

i did as i was commanded. pumunta ako sa sala kung saan nakita kong umiinom ng vodka si Sir Tom at tila galit na nagta-type sa macbook nya.

"hey" bati nya sa akin, pero ramdam ko na hindi maganda ang mood nya.
"pwede tumabi?"
"k."

at tumabi lang ako sa kanya. hindi ako tumitingin sa screen ng macbook nya dahil baka kung ano pang makita ko. tahimik lang akong nakaupo sa tabi nya when he asked me to get a glass sa kitchen. kumuha ako ng bass, nilagyan nya ng yelo at binuhusan nya ng vodka. inum-inom lang ng kaunti ng naaalala ko na gusto nga pala ni Sir Tom na malambing ako sa kanya... kaya naisipan kong humiga sa lap nya.

"kaw talaga... balik ka muna dun sa loob."
"hinde. dito na lang ako"
"go inside."

ramdam ko na ang intensity ng utos nyang yun, kaya sumunod na lang ako. bumalik ako sa kwarto at saktong pina-fuck na ng masahista si Sir Alex. hindi ko alam kung paano ako sisingit... kaya hinalikan ko na lang si Sir Alex.

"hey! uhhhh... asan si Tom?"
"nasa labas po eh. may kausap yata."
"uuhhhhh... ahhhh.... ayain mo."
"parang bad mood po eh."
"hindi yan. kaya mo yan."

nag-shower na muna ako saglit bago lumabas ng kwarto. dumiretso ako sa sala at umupo sa tabi ni Sir Tom... na kitang-kita ko that time na talagang galit na. sinubukan kong pakalmanhin si Sir Tom... hinimas ko ang balikat nya... pero hinawi nya ang kamay ko.

"not now." singhal nya sa akin.
"eh kasi sabi po ni Sir Alex."
"putangina! diba sabi ko wag?!"

nagulat at natulala lang ako kay Sir Tom. kaya umalis na lang ako at bumalik sa loob ng kwarto. tuloy pa rin ang fucking session ni Sir Alex at ng laruan nya, iba lang ang posisyon.

"oh, ano na?"
"eh ayaw po talaga eh."
"hahaha! mahina ka pala eh."

natawa ako, pero parang napahiya rin ako sa sinabing yun ni Sir Alex. umupo lang muna ako saglit sa kama. wala pang isang minuto ng pagkaupo ko sa kama ng biglang bumukas ang pinto. si Sir Tom, halatang nag-aapoy sa galit. dire-diretso sya sa cr, naghilamos saglit, at nagpunas. dumiretso sya sa cabinet at may kinuha. at napansin ko kung ano ang hawak-hawak ni Sir Tom na kinuha nya sa cabinet... baril.

tumigil si Sir Alex sa pag-ayuda kay kuyang masahista na that time eh nakahiga sa kama.

"what is it this time, Tom?"
"wala kang pakialam dito."
"iwan mo yang baril."
"fuck! this is mine!"
"gago ka rin talaga ano? ano na naman to?"

galit na si Sir Alex, pero mas galit si Sir Tom. nakakatakot at sobrang nakakakaba na ang paligid. siguro, dala na rin ng takot, pumunta muna si kuyang masahista sa banyo. naunahan ako! at dahil awkward naman kung bigla akong lalabas, nanatili akong nakaupo sa kama.

isinuksok ni Sir Tom ang baril nya sa likuran ng shorts nya... at hinila ito ni Sir Alex at ibinalik sa cabinet.

"Fuck Tom! ano na naman ang problema mo?!?!"
"you have nothing to do with this Alex. and please, i'm not a kid! hayaan mo ako!"
"you're drunk. you're high. you're out of your mind na talaga no."
"bullshit!"
"no... you're bullshit!"

gusto ko na talagang umalis. masyado nang intense ang paligid. dumiretso si Sir Tom at kumatok ng malakas sa pinto ng cr. sya namang labas ni kuyang masahista na halatang naligo at naka-underwear na. pumasok si Sir Tom sa cr.

habang nasa kwarto, kitang aligaga na si Sir Alex. si kuyang masahista naman ay takot na takot at mabilis na nagbihis. ako naman ay nakaupo lang sa kama, hindi alam kung anong dapat gawin.

"sir, una na po muna ako." sabi ni kuyang masahista. at agad syang lumabas ng kwarto at ng bahay.

"i'm sorry." sabi sa akin ni Sir Alex.
"okay lang po. ano pong nangyayari?"
"wala. akong bahala."

makalipas ang ilang minuto ay lumabas si Sir Tom sa cr. ako naman ang pumasok. at nakita ko sa mismong lababo ang isang maliit na bote ng sterile water, isang maliit na plastic, at isang injection. hindi ko na lang pinansin. umihi ako at lumabas na agad ng banyo. wala na doon si Sir Tom. baka nakaalis na. bukas ang cabinet, wala dun yung baril... at si Sir Alex naman ay nakayuko lang sa kama.

"sir?"

hindi sumasagot si Sir Alex.

"sir, okay kang po kayo?"
"no, i'm not."
"ah... sorry po."

awkward silence... at naisipan ko na lang na magbihis.

"sir, una na po siguro muna ako."
"sige. sorry ha. you're a very nice guy. nakakahiyang ganito pa yung nakita mo. sorry talaga."
"salamat po. ayus lang po yun."
"mag-iingat ka lagi ha. it feels nice to meet someone like you." sabi ni Sir Alex. di ko alam, pero parang puno ng lungkot yung pagkakasabi nya nun. iniabot nya sa akin ang pera at inihatid ako sa pinto.

bumaba ako ng building at naglakad palabas ng area ng biglang may bumusina at nag-flash na headlights sa akin. napatingin ako sa kotse at nakita kong nakasilip sa bintana si Sir Tom. hindi ko alam kung lalapit ako or hindi ko papansinin. pero bumusina ulit sya. kaya lumapit na lang ako.

"bakit umalis ka na agad?"
"ah... eh kasi po."
"san way mo, hatid na kita."
"hindi, okay lang po ako."

humithit muna si Sir Tom ng yosi bago nagsalita.

"saan nga way mo?"
"ah... sa pasig po."
"saan sa pasig?" sabay hithit ulit ng yosi. at tsaka ko lang napansin... nasa passenger's seat pala yung baril. biglang bumilis ang tibok ng puso ko.
"sa ortigas extension po."
"seriously... hatid na kita. dun din ang way ko."
"naku. wag na po sir."
"ayaw mo talaga?" nakakatakot ang mga mata ni Sir Tom.
"opo. okay lang po ako."
"okay then... alis ka na."
"kaya nyo po ba mag-drive?  lasing po yata kayo."
"i'm good. i needed some spirit for tonight."

nakakatakot ang pagkakabanggit ni Sir Tom nung last sentence nya. ramdam kong something bad is going to happen. pero di ko na inusyoso. umalis na lang ako. pero paglingon ko pabalik sa kotse ni Sir Tom... saktong nakita ko syang bumaba ng kotse nya at nagmamadaling naglakad papasok ng condo... parang galit na galit.

hindi ko na alam at hindi ko na rin inalam kung anong sumunod na nangyari. matapos ang gabing yun, hindi na ako nakatanggap ng kahit anong text or tawag mula kay Sir Alex. sinubukan kong tawagan ang number nya... unattended na.

ayokong mag-isip ng masama... pero everytime naaalala ko ang kwentong yun... hindi ko maiwasang kabahan...

Panapal na Post (sorry!)

pasensya na kung hindi ako naka-blog lately... busy kasi... at may nagpapasaya na kasi sa akin...

sya ang nagpapasaya sa akin lately... panoorin nyo. baka mapasaya nya rin kayo!

i hope everyone is safe despite the inclement weather that has passed. ako, ayus naman. though binaha ang family ko sa rizal, maayos naman ang kalagayan nila ngayon.

kailangan lang kumayod ulit... kailangan ng budget pang-repair ng bahay! so, i am posting a pic of myself here... related sa tag-ulan!

as always... teaser lang ulit! hahahaha!

The Eruption and the Next

nagising ako kaninang umaga na medyo hihingal-hingal pa dahil sa masamang panaginip. ewan ko ba. pero buong magdamag na paputol-putol ang tulog ko dahil sa masasamang panaginip.

naiihi ako, kaya tumayo ako sa pagkakahiga. napahawak ako sa tagiliran ng shorts ko at naramdamam kong medyo basa ito. teka, nakaihi na naman ba ako habang natutulog? (yes, confession, may ilan ilang beses pa ring nakakaihi ako while sleeping. kadiri no?) pero, kung nakaihi na ako, bakit naiihi pa rin ako? at bakit hindi naman basa si junjun? dun na ako napabangon at napatakbo sa cr, hablot ang bulak na maswerteng katabi lang ng unan ko.

agad kong chineck si Peggy, at tama nga ang hinala ko... pumutok na sya! basang-basa ng pinaghalong abscess (nana, pasosyalin na lang natin ang term para di masyadong nakakadiri) at dugo ang gauze pad na nakatakip dito. sa sobrang basa, nadamay pati ang shorts ko. dahan-dahan kong tinanggal ang gasa at bumulwak na nga ang sangkatutak na lava. punas lang ako ng punas gamit ang bulak pero tuloy tuloy lang sa paglabas ang lava. kaunting-kaunti na lang ang natira sa bulak bago tuluyang tumigil sa paglabas ang lava. good thing! wala na akong bulak at gauze pad, at sarado pa ang bilihan. nilinis kk ng dahan dahan si Peggy, nilagyan muna ng band aid, at tsaka natulog ulit.

nagising ako makalipas ang ilang oras, na-manage kong bumaba at bumili ng gasa at bulak, at tsaka hinarap ulit si Peggy. round 2 ng eruption. tinanggal ang basang band-aid at pinindot ng mahina ang malambot na bahagi malapit sa mata (na naging open wound na). may kaunting lumabas. isa pang medyo madiin na pindot at nagsimula na ulit bumulwak ang abscess at dugo. kaysa pahirin ng bulak, piniga ko lang ng piniga at hinayaang tumulo ng tumulo ang lava. hanggang sa halos tuloy tuloy na ang paglabas, paunti-unti na lang na pindot from time to time. umabot din siguro ng 30 minutes, at sobrang dami ng lumabas na abscess at dugo. di ako makapaniwala na aabot sa ganoong karami ang lalabas. nilinis ang kalat, naligo, at nilinis ang natira kay Peggy (di pa rin sya totally drained, may part pang matigas, and may mga naiwan pang hindi lumabas, kaso hinang-hina na ako) at pagkatapos ay umidlip ako.

pagkagising ilang oras ang lumipas, muli kong nilinis ang sugat, nananghalian (though late na) at pumunta sa doktor ko para, you know it, manghingi ng medcert. pagdating sa clinic nya... wow! wala si doc! ayoko namang bumalik sa putanginang doktor sa makati med, hoholdapin nya lang ulit ako! pero pumunta pa rin ako sa makati med, at hinanap ko yung unang doktor na inirekomenda sa akin ni doktor bait... pangalanan natin silang Doctor Heckyl (yung mabait kong doktor) at Doctor Jeckyl (yung inirekomenda) tapos yung tarantadong doktor naman, si Doctor Mojojojo.

praise the lord! pagtanong ko sa reception, present daw si Doctor Jeckyl! pumunta ako sa clinic nya, nag-fillout ng form, at sinimulan ang konsultasyon.

ibinigay ko muna ang love letter, ah este referral letter na isinulat ni Doctor Heckyl kay Doctor Jeckyl. pagkabasa, pinakwento pa sa akin ni Doctor Jeckyl ang lahat ng nangyari from the time na nagsimula si Peggy hanggang sa kasalukuyan! wow! ibang iba kumpara kay Doctor Mojojojo! tuloy tuloy ako sa kwento at nakikinig naman ang doktor. pati yung masamang experience ko kay Doctor Mojojojo naikwento ko, at nagulat si Doctor Jeckyl sa nangyari.

"ganun? grabe naman yun."
"kaya nga po eh. wala man lang pakialam sa pasyente"
"don't worry, ako nang bahala sayo. pwede ko ba makita yung pigsa?"

at ipinakita ko kay Doctor Jeckyl ang pigsa.

"oh. sugat na pala eh"
"opo. marami-rami na yung lumabas kanina"
"hawakan ko lang ha"

at malumanay at magaan na dinama ni Doctor Jeckyl ang paligid ng pigsa.

"gaano ang threshold mo sa pain?"
"naku doc! sobrang mababa po."
"idrain na natin. marami pang laman sa loob. though may part pa rin na matigas"
"ganun po ba?"
"yes. pwede namang dito na lang eh. pag sa operating room pa yan, around 12k yan!"

napatambling ako sa presyo! 12k?! potcha! pero, kung idedrain, naku! malamang mahal yun.

"ah... nasa magkano po ba king idedrain natin ngayon dok?"
"ganito... usually, pag ganyan, i charge 4000."

natulala na lang ako! saan ako kukuha ng apat na libo agad agad?! though may pera akong hawak kanina (salamat salamat salamat sa mga nag-abot ng tulong!) pero kulang na kulang yun for 4k!

"ganun po ba?"
"hinde, sige, for you... gawin ko na lang dalawang libo!"

nakahinga ako ng maluwag na may kasamang gulat. hindi ko alam kung bakit nya ako binigyan ng malaking discount, pero sobrang laking pasalamat ko.

pinahiga nya ako sa bed at pinatagilid. tinanggal ang nakatakip na gauze pad at pinunasan ng betadine ang buong paligid ng pigsa.

"masakit to ha. pero sabihin mo sa akin kung di mo na kaya"

bago magsimula, inabutan ako ni Doctor Jeckyl ng stress ball at bagong bukas na... drumrolls please... teether! now, alam ko nang magiging madugo ito.

"simulan ko na sa. senyas ka lang pag di mo ma kaya."

unang pisa pa lang ni Doctor Jeckyl at halos mapatayo na ako sa sakit. laking tulong ng stress ball at teether na talagang kagat kagat ko agad dahil talagang hindi ko maipaliwanag ang sakit na nararamdaman ko.

"sorry... sorry..." pagmamatawad naman ni doc sa nangyayari. "sige, pahinga muna saglit."

sa ilang segundong yun, litrong malamig na pawis ang lumabas sa noo ko, at ilang patak ng luha na agad ang tumulo. sinilip ko ang sugat at nagulat sa nakita ko. nope, wala namang piano o kalabaw na lumabas sa pigsa (kagaya ng madalas sabihin ng mattanda) pero sobrang daming abscess ang nakapunas sa ilang tambak ng bulak sa hita ko. ang magaling pa dun, kakaunti lang ang dugo! alam na alam ni Doctor Jeckyl ang ginagawa nya, dahil isang matinding pindot pa lang, ganung karami agad ang lumabas. at puro abscess pa!

"just tell me pag ready ka na ha."
"sige doc, tuloy na po."
"sure na?"
"opo."
"okay. basta tell me pag di na kaya ha."

at inulit ang procedure. at inulit. at inulit. apat na matinding pagpisa. apat na malalakas na paghiyaw at pag-aray mula sa akin. apat na paghahabol ng hininga.

"you're doing a great job!" pag-encourage ni doc.
"parang hindi naman po."
"no, you're doing good! see, apat na beses lang, nasimot na natin! though may part kasi na matigas pa. pero yung mga pwedeng ilabas, nailabas na natin."
"whee! salamat naman po."
"wait ha, i have to do two more procedures."
"okay po"

nagsalin si Doctor Jeckyl ng betadine sa injection tube (walang needle. whew!). ilalagay nya daw sa loob ng sugat ko.

"masakit ulit to ha. sabihin mo lang king di na kayang itolerate para we can stop and rest."

at sinimulan na nga ni doc ang pagsalin ng betadine sa loob ng sugat. masakit na masakit, pero tiniis ko na lang hanggang sa kaya ng mga buto ko.

"good job!" bati ni doc ng naisalin nya ang lahat ng gamot. napatingin ako sa sugat at napansin kong nakatakip ang isang daliri nya sa butas habang dahan dahang pinipisil ang paligid nito. ahhh... gets ko na. parang nililinis yung loob. tinanggal nya ang nakatakip na daliri at nagsimula na ngang umagos ang betadine na may halong abscess sa butas. tuloy tuloy na parang gripo. hanggang sa finally ay nasimot.

"this is the last. may ipapasok tayong gamot sa loob ng sugat mo. yung 3/4, nakabaon, yung 1/4 nakausli lang."

napaisip na ako. gamot? ipapasok? then may nakausli? pano yun? kinuha ni Doctor Jeckyl ang sinasabing gamot at ipinakita sa akin.

mesh. as in parang gauze pad. mga 2 inches in length, one inch thick.

"ipapasok natin to sa loob ng sugat, i'll spread it inside, then nakalabas yung 1/4. tomorrow, pagligo mo, you will pull it out."

just the thought of inserting a mesh inside the wond already psyches me out! tangina! how much pain will this be? baka ito pa ang ikamatay ko! then i remembered... wait, did i hear it right? I WILL PULL IT OUT ON MY OWN?!?! tangina!!! ano to, suicide?!?!

hindi ko na alam kung anong mararamdaman ko. too much excruciating pain from the draining, to the cleaning with betadine. tapos eto?! HANUVANAMANTOH!!! pero, nandito na eh, sige. go na! bahala ma si batman!

"okay, i'll start na ha. hingang malalim."

and huminga ako as deep as i can. sinimulan nang ipasok ni Doctor Jeckyl ang mesh at kung sobrang sakit ng pagpisa at paglagay ng betadine... triple sa sakit ang paglagay ng mesh! sumesenyas na ako kay doc na di ko na kaya, pero kung kanina ay tumitigil kami para magpahinga, ngayon tuloy tuloy si doc habang nag-aapologize. "kaunti na lang hijo, kaunti na lang. kaya mo yan" tuloy tuloy sa pagpapalakas ng loob ko si doc habang ako naman ay talagang sumisigaw at umiiyak na sa sakit. hanggang sa finally... boom!

"there! tapos na! sorry ha!"

sinilip ko ang sugat at nakitang may kapirasong nakausli na pwede kong hilahin kinabukasan. pagkasilip, agad bumagsak ang ulo ko sa unan. daig ko pa ang nagpalabas ng limang beses na sunod sunod. hinang hinang hina talaga ang katawan ko. nararamdaman kong naginginig pa sa sakit ang mga kalamnan ko, at nangingilo pa ang ngipin ko.

makalipas ang ilang minuto, inabutan ako ni Doctor Jeckyl ng isang basong tubig. inibom ko ito at somewhat ay nagkaroon ako ng laka para tumayo sa kama at magsuot ng short.

"pasensya ka na at masakit ha."
"naku! okay lang po dok. ang mahalaga nagamot na."
"oo, bukas, laking ginhawa na nyan. yung mesh, impragnated sya with antibiotic, so nililinis nya pa totally yung loob, kung saan naipon yung abscess, tsaka sisipsipin nya pa yun."
"doc, baka namam sobrang sakit nun paghila."
"no, hindi masakit yan. you will be fine."
"salamat po." although sa kalagayan ko that time, parang hindi ko makita yung sinasabi ni doc na hindi masakit yung paghila ng mesh."
"you did a great job ha!"
"salamat po talaga doc."

at finally ay isinulat na ni doc ang pinaka-importanteng bagay... ang medcert! 2 days na ang inilagay nya paa dae makapagrest pa akp after hilahin ang mesh (which made me think na niloloko nya lang ako nung sinabi nyang hindo masakit yun.)

"no, i'm serious. hindi masakit yung pagtanggal ng mesh." pucha! mind reader pa yata si doc!

at bagama't iika-ika akong lumabas ng clinic at lahat ng mata ng mga tao sa labas ng clinic ay nakatingin sa akin, makalipas ang ilang minuto ay naramdaman ko na ngang gumaan ang pakiramdam ko.

kaunting-kaunti na lang yung matigas ma part, at sabi ni doc baka nga daw kayanin na ng antibiotics na tunawin na lang yun kaysa pahinugin. nakakatuwa na kapag hinahawakan ko yung paligid ng pigsa, nararamdaman ko yung mesh. hindi na rin ako nilagnat sa maghapon.

gustong kong magpasalamat sa lahat ng nagparating ng tulong sa akin. bagamat hindi ko kayo kaanu-ano, you went off your way and decided to help a guy na sa internet nyo lang naman nakakausap. maraming maraming maraming salamat sa inyo. i will promise to repay you in whatever way i can. sa mga nagpaabot ng well wishes, at sa mga nagdasal, sobrang laking pasasalamat ko rin sa inyo. narinig nya yung dasal nyo kaya he made a miracle and touched a doctor to give me a discouny. you will all be blessed. maraming maraming maraming salamat talaga mula sa kaibuturan ng puso ko.

kung bukas ng umaga, mga bandang alas-otso, ay mabulahaw kayo ng isang napakalakas na sigaw... ngayon pa lang ay hihingi na ako ng paumanhin. ibig sabihin, hindi totoong hindi masakit ang pagtanggal ng mesh sa sugat ko!

Byaheng Impyerno

limang araw na akong nasa impyerno... at tila magtutuloy-tuloy pa ito.

nung lunes. wala pang akong masyadong lagnat, nakayanan ko pang pumasok. pero nung gabi na, naramdaman ko nang unti-unti nang tumataas ang temperatura ko. at nagtuloy-tuloy nga yun hanggang martes. di ako pumasok, pero di ko nagawang magpatingin sa doktor dahil inisip ko na baka overfatigue lang to. bahala na kung anong paliwanag ang gagawin ko kapag hinanapan nila ako ng medcert (yun ang nakakainis sa call center. isang araw na sakit, kailangan medcert agad. as if namang may health card na kami. sa regularization pa daw kami magkakaroon. boo!) ipinahinga ko ang katawan ko maghapon. at dun ko napansin ang posibleng dahilan ng lagnat ko.

sa bandang balakang sa left thigh ko ay may isang nagbabalik na bisita... si Peggy! (sa mga hindi nakakaalam, Peggy = pigsa). sa parteng ito, siguradong nagsisimula ka nang tumawa. ganun naman lagi eh. pag pigsa ang sakit ng isang tao, palaging pinagtatawanan. hindi ko alam kung bakit. pero, ang masasabi ko, this is not a laughing matter.

mapintog at mapula, halatang hindi maganda ang pakay ni Peggy sa akin. nilinis ko agad ang pigsa at uminom na agad ako ng gamot, umaasang kinabukasan ay medyo huhupa sya.

but i was wrong. mas mataas ang lagnat ko paggising ko ng miyerkules ng umaga, at mas dumoble pa ang lapad at kapal ni Peggy, dahilan para di na naman ako makapasok. this time, kahit kapus na kapos na sa pera, kinailangan ko na talagang magpadoktor... hindi para ipagamot ang pigsa, kundi para sa lintek na medcert.

nagtanong-tanong ako sa mga kaibigan kung saan may murang clinic. ayoko sa makati med. bukod sa mahal, pangit na ang mga naging karanasan ko doon. nakakita ako ng clinic malapit sa amin, nagpatingin. maswerte ako dahil talagang mabait yung doktor. inisa-isa nya talaga lahat ng pwedeng dahilan ng pigsa ko at talagang marami syang advice at check-up na ginawa sa akin. sa halagang 500, kahit medyo mabigat para sa akin, masasabi kong sulit naman ang checkup. niresetahan nya ako ng mga gamot at binili ko naman ito (bawas ng 400 sa budget). at mission accomplished sa medcert.

naging malalim ang tulog ko ng miyerkules kaya magaan ang naging pakiramdam ko ng huwebes. kahit alam kong magang-maga pa rin si Peggy at posible pa ring tumaas ang lagnat ko, pumasok ako, sayang kasi ang kikitain. pero bawat oras sa opisina ay parusa. unti-unting bumibigay ang katawan ko, at parang anytime ay mag-cocollapse ako. pero dahil 2 days akong absent, ayokong mag-complain dahil baka kung ano pang sabihin sa akin ng boss ko. pinilit kong tapusin ang buong araw, at umuwi akong lantang gulay, bagsak, hiluka, at pagod. binat na naman ang sumalubong sa akin sa bahay, at di nya ako nilayuan sa magdamag. may client dapat ako ng gabing iyon, pero kailangan ko syang i-turn down. sira na naman ang image ko.

paggising ko kaninang umaga, mataas pa rin ang lagnat ko, at nagmumura pa rin si Peggy. pero pinipilit kong labanan ang nararamdaman ko at kino-convince ko ang sarili ko na pumasok. dalawang araw na akong absent, masyado nang nakakahiya kung magtatatlo pa. at kung di ako papasok, bawas ang sweldo at kailangan ko na naman ng panibagong medcert. 800 na lang ang pera ko, so 300 na lang ang matitira sa akin. hindi ko naman kayang mag-client dahil nga sa bigat ng pakiramdam ko. pero talagang nakikiusap na sa akin ang katawan ko na magpahinga na lang. minabuti kong hindi pumasok, bahala na si batman. nagpahinga ako saglit, uminom ng gamot, at naglinis ng pigsa bago bumalik kay doc para sa medcert. pagdating kay doc, isinuggest nya na kailangan nang iv ang antibiotic ko instead of oral, or ipa-lacerate na kahit hindi pa hinog kaysa kumalat. kumuha sya ng papel, nagsulat ng referral letter, at sinabi sa akin na kailangan ko daw pumunta sa makati med for this. sila na rin daw ang mag-issue sa akin ng medcert. dun na ako nanlumo. mabuti na lang at di na ako siningil ni dok para sa consultation. at wag daw akong mag-alala dahil considerate naman daw sa budget yung doktor.

bagamat mabigat sa loob ko at sa wallet ko, kinailangan ko pa ring pumunta sa makati med dahil ikakatanggal ko sa trabaho kung wala akong medcert. pagpunta sa nasabing ospital... tough luck! naka-leave ang doktor! so kinailangan kong magtanong kung sinong available na general surgeon dahil nga kailangan ko ng, you know it, medcert. may available daw, at pinuntahan ko nga.

matagal akong naghintay for my turn, hanggang sa finally ay ako na. ang bilin sa akin ni doktor na mabait, ikwento ko daw lahat sa doktor na titingin sa akin para alam niya ang history at mabigyan ako ng nararapat na lunas. nagsisimula pa lang akong magkwento sa bagong doktor when he cut me off and asked to see Peggy. ipinakita ko ang magang-magang pigsa. tinignan nya ito, nagsuot ng gwantes, at paulit-ulit na pinindot-pindot ang maga. naluluha, nanginginig, at nangingilo na ako aa sakit ng bawat pindot nya sa pigsa ko while saying "malaki na to ah. magang-maga na!" putangina dok! kahit grade one maa-identify na malaki at magang-maga yung pigsa. at kailangan ba talagang paulit-ulit na pindutin? ni wala kang pakialam kung nasasaktan na ang pasyente mo o hindi.

matapos ang isang minuto ng torture, pinaupo nya ulit ako, nagbigay ng reseta... and that's it! at ng paglapit ko sa secretary nya para magbayad... 700 pesos!!! pucha! wala na akong nagawa kundi magbayad na lang. lumabas ako ng hospital na iika-ika sa paglalakad, at naiiyak dahil sa biglaang pagtaas ng lagnat ko dahil sa pagpa-powertrip ng doktor ko sa pigsa ko, sa mismong pain kay Peggy, at sa katotohanan na 100 pesos na lang ang pera ko kaya di ko magagawang bilhin ang gamot na inireseta nya. pero wala na akong magagawa.

ngayon, eto ako sa bahay, tila lumpo. sa sobrang bigat ng pakiramdam ko, kahit ang manatiling nakatayo o nakaupo for more than 5 minutes is already a burden for me. gusto kong bumili ng prutas, pero wala akong pera. nagtiyaga na lang ako sa mga delata. tuloy tuloy sa pagtaas-baba ang lagnat ko, at hindi pa rin nagpapaawat si Peggy. another appointment is cancelled tonight dahil hindi ko na talaga kaya, plus the fact na ang lakas ng ulan. sinubukan kong magtext sa mga kaibigan kung pwede nila akong dalawin, para man lang gumaan-gaan ang pakiramdam ko. walang sumagot sa kanila. hindi ko magawang hindi maawa sa sarili ko.

sa mga ganitong pagkakataon, namimiss ko ang nanay ko. kung nandito lang sana sya ngayon, edi kahit papaano ay makakaramdam ako ng piraso ng langit habang pinagdadaanan ang impyernong dulot ng sakit ko. kung nandito lang sya, hindi papayag yun na makakarinig sya ng daing ng pananakit sa akin, agad-agad akong sasaklolohan nun. kung nandito lang sya, maririnig ko na naman yung classic line nya na "gusto mo bang pumunta na ako sa opisina nyo para ipagpaalam ka na hindi ka makakapasok?" kung nandito lang sya, hindi ko na kakailanganing magtiis sa delata dahil malamang sa malamang ay gagawa at gagawa ng paraan yun para maihain ang gusto kong pagkain. kung nandito lang sya, hindi ko kailangang maawa sa sarili ko.

pero wala sya dito eh, at hindi ko magagawang papuntahin sya dito. ayoko naman na umuwi sa amin dahil bagamat gusto ko ang pag-aalaga sa akin ng nanay ko, ayokong nagiging pabigat sa kanya. kaya eto na lang ako, naiiyak, nalulungkot, at nanlulumo, umaasa sa isang himala na bukas ay magaling na ako. kung saan ako dadalhin ng isangdaang piso ko, hindi ko alam. siguro talagang nakatakda lang na mas mahaba pa ang paglalakbay ko sa byaheng impyerno.

* * * * *

kapalan na to ng mukha, hubaran na ng hiya, pero kung sino man sa inyo ang pwedeng makatulong sa kahit anong paraan, lubos kong ipagpapasalamat at tatanawin na napakalaking utang na loob. tawagin nyo na akong makapal ang mukha, pero wala na akong maisip na paraan kung paano ko itatawid ang sarili ko hanggang sa susunod na sweldo. pasensya na, at maraming salamat.

5ive

five bad boys with the power to rock you
blowing your mind so you're gonna get into
five!
what'cha waiting
four!
if you wanna
three!
two!
one!
here we go!

sinong nakakaalam ng kantang to?

inatake ako ng nostalgia last week na bitbit ko pa rin hanggang ngayon. isa sa mga paborito kong boybands ang 5ive, kaya nga nakakahinayang na hindi sila masyadong sumikat like backstreet boys at nsync. pero magaling sila.

mairelate lang... naalala ko yung isang naging client ko... ganito ang eksena...

nagtext sa akin si Sir Sixto para itanong kung available daw ako ng gabing yun. pumayag ako, at itinext nya sa akin papunta sa location nya. at makalipas nga ang tatlumpung minuto (nagkataon na malapit lang ako sa area) ay nasa tapat na ako ng gate ng bahay nya.

pinagbuksan ako ng isang boy at pinapasok sa gate. itinuro nya ako sa isang lamesa sa may bandang garden at maghintay daw ako dun. so hintay-hintay lang muna ako... ng lumabas na naman ng gate ang boy... at may kasunod na lalaki! itinuro nya rin sa lalaki ang lamesa kung saan ako nakaupo at sinabihan akong maghintay.

at dalawa na kaming nakaupo sa garden. dahil suplado ako, di ko kinakausap yung guy. haha! pero, di nya rin naman ako kinakausap. pasulyap-sulyap ako sa kanya at napansin kong may hitsura naman si kuya. pero, hiya pa rin ako, kaya di ko sya kinausap,. natuwa lang ako kasi alam ko na ang ibig sabihin nito... DOUBLE KAMI!!! panalo!

at sa kalagitnaan ng walang pansinang pag-upo namin ni kuya sa garden, ayan na naman at dumating ang boy... at may kasunod na namang isa pang lalaki! umupo sa lamesa namin si isa pang kuya. kung si kuya number 1 ay pogi, si kuya number 2 naman ay putok na putok ang katawan... parang puputok na yung t-shirt nyang 3 sizes smaller sa laki ng katawan nya.

teka nga... para di confusing mamaya, pangalanan na natin. si kuya number 1 (yung pogi) si Rich, tapos si kuya number 2 si Abs. okay... proceed!

dahil nagkakailangan siguro, hindi pa rin kami nag-uusap na tatlo. pero super na-e-excite ako. so hindi lang pala kami double ni Rich... threesome pa pala kami kasama si Abs! ayus to!

pero... di pa pala dito natatapos yun. maya-maya pa, ayan na naman ang boy na may kasunod na lalaki. pangalanan natin syang Scott. medyo maliit sya, pero cute. twink na twink ang hitsura. umupo sya sa lamesa namin at nagtext.

naguguluhan na ako. ano to, labu-labo kaming apat kasama si Sir Sixto? talk about kinky! and it's just about to be kinkier!

sa huling pagkakataon, eto na naman si boy at may inihatid na lalaki sa lamesa namin... si Sean na mukhang inosenteng probinsyano!

so, review muna tayo... ang nasa lamesa ay ako, si Rich na pogi, si Abs na borta, si Scott na twink, at si Sean na promdi-looking.

asteg si Sir Sixto! talagang iba-iba ang looks naming lima. hindi nya siguro maintindihan kung anong fetish nya talaga, kaya minabuti nyang pumili ng one of each kind. ayus to! pero, nasaan si Sir Sixto?

"hintay lang po kayo dyan ha." sabi sa amin ng boy, at pumasok na sya sa loob ng bahay. dito na nagsimula ang kwentuhan.

Abs: kilala ko tong client natin. ngayon lang ba kayo nakapunta dito?
Scott: oo eh.
Abs: saang mp ka? (mp = massage parlor)
Scott: sa *insert name of mp here*
Abs: ah, sa may quezon ave. eh ikaw tol?
Sean: dyan lang.
Abs: ikaw?
Rich: sa *insert name of mp 2 here*
Abs: ikaw, tol, saan? *sabay turo sa akin*
BS: ahhh... wala, freelance ako.
Abs: ahhhh... pano yun?
BS: sa internet

tuloy tuloy ang kwentuhan namin ng mapansin naming namatay ang ilaw sa loob ng bahay.

baby when the lights go out
every single word could not express
the love and tenderness

ilang segundo pa bago ko mapansin na may nakasilip sa amin sa may bintana. baka si Sir Sixto na yun. pero hindi ko naaninag ang mukha nya. at ilang segundo pa ay nawala na sya.

lumabas mula sa bahay si boy at lumapit sa amin. tayo daw kami. sumunod naman kami at tumayo.

everybody get up singing (one, two, three four)
five will make you get down now


sumenyas mula sa bintana si Sir Sixto (yata). pumasok ulit sa loob ng bahay si boy, at umupo na ulit kami.

Sean: bakit ganun?
Abs: namimili sya sa atin.

at dun ko na na-realize kung anong ginagawa sa amin... sinisipat yata kami ni Sir Sixto... ginawa nyang aquarium ang garden nya kung saan nandun kaming lima at pipili sya sa amin ng isa! tangina! ang lakas maka-pageant! gumuho ang pantasyang nabubuo sa utak ko noon tungkol sa matinding orgy.

ilang minuto pa ay lumabas ulit si boy... this is it... moment of truth.

and the winner is... Rich!!!

pinapasok ni boy si Rich sa loob ng bahay at sinabihan kaming maghintay muna sa lamesa. pumasok si Rich at umupo kaming apat na thank-you boys.

Abs: ganyan talaga trip ni sir.

lumabas si boy mula sa bahay at inabutan kaming apat ng tig-200. consolation price! at pagkatapos ay sinabihan na kaming lumabas.

kita ko ang pagkadismaya sa mukha nung tatlong kasama ko. pero ako, chill lang. natawa lang ako sa experience. di ko inakala na may ganun pala talagang mga pangyayari. okay lang yun... kung tinurn-down ni client, wag paapekto. sabi nga ng kanta...

get on up, when you're down
baby take a good look around
i know it's not much but it's okay
keep on moving anyway


pwede na yung 200, pamasahe at pambili ng siopao. and then move on na lang sa next client.

Gigil, Oh!

nagising na lang ako na basa na ng laway ang unan ko (nakakahiya!). wala na si Sir Josh sa tabi ko. inat-inat ng kaunti at pagkatapos ay bumangon para i-check ang telepono na kagabi pa naka-off.

maraming new messages. pero tinamad pa akong magbasa. umupo lang muna ako sa bangko malapit sa bintana at nilasap ang magandang view ng makati. maya-maya pa ay narinig ko na si Sir Josh na pumasok sa pinto.

"good morning. gising ka na pala."
"opo."
"quick shower ka muna. let's have light breakfast. mag-shorts ka na lang muna at nakakahiya kay manang."

sumunod ako sa utos ni Sir Josh. pagkatapos maligo, isinuot ang kyut na shorts na naka-prepare na. ang ganda pa ng print ng boxer shorts... spongebob! at pagkatapos nga ay pumunta na ako sa dining area, pero sinalubong ako ni manang kasi hindi daw kami doon kakain.

eh diba dining area yun? saan kami kakain... sa bathroom?

pero sumunod na lang ako... papunta dun sa maliit na room na hindi ko nasilip kagabi. pagpasok sa loob... naka-setup na ang breakfast sa isang maliit pero magandang dining table sa gitna ng maliit na room na puno ng mga books, trophies, at mga souvenir items mula sa iba't ibang bansa. may piano rin sa gilid, pero halatang hindi ginagamit kasi ultimo yung cover ng keys, inookupa ng mga angels, elephants, merlions, kakeshi dolls, at maliliit na items. pero wala ako masyadong atensyon dun, kasi napako ang mata ko sa light breakfast na nasa dining table.

nasa isang plato ang iba't ibang uri ng mga tinapay... at hindi basta mumurahing tinapay ha! yung mala-french baker na tinapay. nasa anim na piraso siguro, iba-iba. katabi nito ang maliliit na pakete ng butter, jam, at jelly. iba't ibang flavors, may unsalted at may extra tasty pa. sa isang sulok naman ay may fruit slices sa isang platter... pakwan, mangga, saging, papaya, apples, at pinya. may mga cold cuts, yung ilan fried, na nasa center platter. meron ding soft-scrambled eggs. then may small servings pa ng pasta sa dalawang pinggan. may pitsel ng orange juice, four seasons juice, at tubig sa isang maliit na patungan katabi ng lamesa (wala na kasing space for the pitchers). nakahilera na din dun ang mga daily paper, at binabasa na ni Sir Josh ang isa.

"good morning. upo ka na."
"light breakfast ba to? ang dami!"
"hindi ko kasi natanong sayo kung anong gusto mo eh. so, there. you want rice ba?"
"opo... di ako nakakain ng matino kagabi eh."
"sige. manang, padala naman ng rice."

at lumabas si manang. sinimulan ko nang lantakan ang mga cold cuts at tinapay.

"nagtext na ba si Philip?"

which reminded me... marami nga pala akong message sa phone. nagpaalam muna ako saglit para kunin ang telepono sa kwarto. bumalik ako sa mini-dining area bitbit ang telepono at binasa ang mga message. kalahati ng new messages, galing kay Sir Philip.

"opo."
"sabi ko sayo eh. he likes you."

napangiti lang ako sa sinabi ni Sir Josh.

"so, here's what's going to happen."

napakunot ang noo ko sa statement na yun ni Sir Josh, pero dire-diretso sya sa pagsasalita.

"makikipagkita ka kay Philip later. kayo na ang mag-usap kung saan."
"am... okay po."
"and he will ask you for lunch, i'm sure about that. tapos magtatanong yan kung anong ginawa natin last night."

parang alam ko na ang gusto palabasin ni Sir Josh... pero nakinig pa rin ako sa kung anong gusto nyang ikwento ko kay Sir Philip... habang busy sa pagkain ng rice na finally ay dumating na -- with matching refill sa cold cuts na naubos ko na pala ng hindi ko namamalayan.

"you must tell him that we had wild sex all night."

hindi na ako nagulat, actually. sa pasakalye pa lang ni Sir Josh, alam kong gusto nya akong magpanggap kay Sir Philip.

"and i want you to be very detailed ha. tell him you fucked me."
"okay po."
"siguro naman marunong ka na sa ganyan diba?"
"kakayanin po."
"dapat may gigil yung kwento mo, para maniwala talaga sya."
"sige po."

tuloy lang ako sa pagkain, habang si Sir Josh naman ay patuloy sa pagbasa ng dyaryo at umiinom ng kape na pinatimpla nya kay manang.

"sir?"
"yup?"
"may tanong lang po ako."
"ano yun?"
"si Sir Philip po... bakit nyo po sya inaasar?"
"ahhh... mahabang kwento."

sa pagkakasabi pa lang nya ng "mahabang kwento," halata kong ayaw na pag-usapan ni Sir Josh ang tungkol dito.

"sorry po."
"it's okay. you're a very nice guy."
"salamat po."
"bakit ka ba napasok sa ganitong trabaho?"

at naikwento ko sa kanya ang life story ko bilang masahista. kwento lang ng kwento, at refill ng refill si manang ng mga pagkain sa lamesa. hanggang sa maya-maya ay nadighay na ako... at natapos na ang kwento.

"okay. he will like you more."
"hindi naman po siguro."
"i just have one more favor... please don't fall in love with him."
"okay po. tsaka bawal po sa amin ang ma-in-love, kasi nasasaktan kami lagi."
"not Philip. i'm very sure he will like you. but please don't fall in love with him. please."
"opo."
"promise?"
"promise."

natapos ang breakfast at nag-prepare na kami palabas ng bahay ni Sir Josh. napapaisip pa rin ako kung ano nga ba talaga itong napasok ko at ano ang magiging impact ng pagsisinungaling na gagawin ko mamaya kay Sir Philip.

nasa kotse na kami ng tumawag si Sir Philip sa akin. at tama nga si Sir Josh... inaya ako ni Sir Philip for lunch sa gateway. at dahil dun na rin naman daw ang way nya, nagpresenta na si Sir Josh na ihatid ako. dumating ako sa restaurant kung saan kami magkikita ni Sir Philip makalipas ang ilang minuto, at nandun na nga sya, nakaupo sa isang lamesa sa bandang sulok.

"good morning po." bati ko.
"uy, hello! upo. order ka na muna. nauna na ako."

at umorder ako ng pagkaing hindi ko alam kung tama ang pagkaka-pronounce ko.

"kumusta?" tanong ni Sir Philip, nagpapanggap na walang alam sa kung anong nangyari sa akin kagabi.
"okay lang po."
"did you sleep at Josh's place?"

eto na... simula na ng teatro.

"yes."
"okay... did you massage him."
"opo."
"did you have sex?"

ngumiti lang ako.

"seriously?"
"um... opo."

nagsisimula na akong ma-wirduhan sa usapan. iba na rin kasi ang nararamdaman ko kay Sir Philip.

"anong ginawa nyo?"
"secret na po yun! hehehehe..."
"kaw talaga. ano nga?"

and then, parang bigla na lang bumulong sa akin ang guni-guni ni Sir Josh. dapat may gigil yung kwento mo, para maniwala talaga sya. back to character.


"nag-sex po kami. wild sex. nagulat nga po ako kay Sir Josh eh."
"bakit?"
"sobrang lasing po yata. sobrang wild sa kama."
"anong ginawa nyo."
"wag na po sir, nakakahiya magkwento in detail." kailangan kahit may gigil, nandun pa rin yung image na concern ako sa non-disclosure agreement.
"come on. wag ka na mahiya sa akin."
"ah... eh... grabe po sya humalik."
"did he suck you?"
"yes."
"did you fuck him."

napaisip ako sa isasagot ko... pero... bahala na...

"opo."
"masarap ba?"
"masikip! hehehe..."

at bigla na lang napatahimik si Sir Philip. humigop ng kaunti sa calamansi juice nya, at napatahimik ulit.

"okay..."

hindi ko alam kung paano babasagin ang mood... pero nagtanong na lang ako.

"okay lang po kayo sir?"
"yah! yah! i am."

pero ramdam ko kay Sir Philip na hindi nya gusto ang narinig nya. buti na lang at saktong dating ng pagkain. kumain muna kami nang walang kibuan. kakaunti lang yung serving nung pasta, pero parang dalawang oras yata ang itinagal ng kain namin (feeling ko lang... kasi talagang di kami nag-uusap). hanggang sa finally ay nagsalita na si Sir Philip.

"gago talaga yang si Josh."
"po?" kunyari di ko narinig yung sinabi nya.
"wala."

napatingin ako kay Sir Philip... at parang naiiyak sya!

"Sir, ayos lang po ba kayo? ano pong problema?"
"wala... i'm fine."
"hindi po sir... may problema po kayo. may nasabi po ba akong mali? sorry po."
"wala wala... not your fault... i just feel so... um... i don't know."

tumahimik lang ako. that is not the right time for me to butt in. hinintay ko lang syang magsalita.

"may naikwento ba sayo si Josh about us?"
"about what po?"
"oh... i guess wala."
"ano po ba yun?" tuloy lang ako sa pagpapanggap na wala akong alam.
"he's actually my ex boyfriend."
"ahhhh... sorry po."
"no, no need to be sorry, ano ka ba. hindi mo naman alam eh. and wala ka namang kasalanan. besides, he's my ex, and it's my fault."
"ano po bang nangyari?"

at nagsimula magkwento si Sir Philip. match na match ang kwento nya kay Sir Josh, so na-prove ko na totoo nga ang kwento. at habang nagkukwento si Sir Philip, halatang mabigat sa loob nya ang nangyari.

"naku... sorry po sir. hindi ko po sinasadyang i-offend kayo."
"ikaw talagang bata ka. wala kang kasalanan, okay? you're just doing your job."
"sana po may maitulong ako."
"salamat. pero parang wala na talagang pag-asa."
"ano pong ibig n'yo sabihin?"

tumahimik ng ilang saglit si Sir Philip bago sumagot...

"i still love Josh."

that's it! pagkakataon ko nang maging kupido at tagapagtanggol ng pag-ibig. that was the right spot for me to tell him na mahal pa rin siya ni Sir Josh at may pag-asa pang matuloy ang naudlot nilang love story. pero i felt somethign weird. i felt na hindi ako ang taong karapat-dapat magsabi sa kanila nun. laruan lang nila ako that night. and considering how successful and well-established their lives are, i doubt na makikinig sila sa isang katulad ko.

"awww... sorry to hear that sir. pero, bakit po di nyo sabihin? malay nyo naman pwede pa pala."
"hindi na. kilala ko si Josh. kilalang-kilala ko sya. he may always joke na mahal nya pa rin ako, but i know it's not true."

lalo akong na-guilty na hindi ko man lang magawang sabihin kay Sir Philip kung gaano pa rin sya kamahal ni Sir Josh. hinawakan ko na lang ang kamay ni Sir Philip.

"pasensya ka na. napapadrama ako." sagot ni Sir Philip, sabay tawa.
"okay lang po yan sir."
"you're a very nice guy. grabe ka. i like you."
"naku! si sir, nagbiro pa."
"seriously, mabait ka. matalino. at mabiro pa. kung hindi ko lang mahal si Josh, malamang niligawan na kita."
"hahaha! gutom pa yata kayo sir."
"hahahaha... ewan ko sayo!" at bumalik ang ngiti sa mukha ni Sir Philip, though halata naman na pilit nya pa ring itinatago yung sakit na nararamdaman nya.

umorder pa kami ng pagkain at dessert habang nagkukwentuhan. maya-maya pa ay natapos na lunch.

"salamat ha. thanks for accompanying me for lunch."
"salamat din po, sir."
" it would have been very cool kung magkakasama tayong tatlo nina Josh. imagine, para ka naming anak."
"baby damulag! hehe..."
"haaaayyy... i miss him."

hindi ko alam ang isasagot ko. natahimik na lang ako.

"kung hindi lang kasi ako gago, edi sana masaya pa rin kami ngayon. i hurt him so bad. and there's no chance na maibalik ang dati naming relasyon."
"okay lang yun sir, marami pa dyan."
"hindi na rin. i would rather be single forever kung hindi rin lang si Josh."
"awww..."
"ay naku! drama na naman! o sya, umuwi ka na at kagabi ka pa hindi umuuwi sa inyo."

masayang nagpaalam si Sir Philip at masaya kaming naghiwalay. pero sa paghihiwalay naming yun, alam kong pare-pareho kaming may bigat ng damdamin na dinadala.

alam kong mabigat ang damdamin ni Sir Philip dahil sa kasalanan nya kay Sir Josh, at sa pagmamahal nya na hindi nya na kayang pakawalan pero hindi nya na rin kayang iparamdam.

alam kong mabigat ang damdamin ni Sir Josh dahil nasusukluban ng takot ang nararamdaman nya kay Sir Philip. alam kong bagamat mahal nya pa si Sir Philip, malaking trauma ang naidulot sa kanya ng nakaraan nila.

mabigat ang loob ko dahil heto ako, alam ang magkabilang panig ng kwento, at kung gugustuhin ko ay kayang-kaya kong tahiin ang nasirang relasyon ng dalawang taong lubos na nagmamahalan. pero wala akong nagawa dahil naduwag ako at nasakluban ako ng katotohanang kung estado ng buhay ang magiging basehan, wala akong karapatan para sabihan sila ng kung anong dapat nilang gawin.

Redemption

si *insert name of pogi here* ba ito?

yan ang text na gumising sa akin isang umaga. at habang nakahiga pa ako sa kama at nag-iinat-inat pa, business as usual na agad ako sa text.

opo. who's this?

hello! Raja ang pangalan ko. gusto ko sana malaman kung magkano magpaservice sayo. tsaka okay lang ba kung papuntahin kita dito sa province?

nagdalawang-isip pa ako, pero sinend ko rin ang template.

kakauwi ko lang galing dubai. taga-olongapo ako. pero don't worry. dodoblehin ko bayad sayo, plus additional pa for your bus fare.

naku! ang layo n'yo po pala Sir Raja. pero... okay lang po.

don't call me Sir Raja. transgender ako. okay lang ba yun?

dito na ako napaisip talaga. hindi lang dalawa. tatlo... apat... lima... limampung beses. hindi pa ako nakakapagservice ng transgender, at hindi ko alam kung kaya ko bang magservice ng mukhang babae!

ah... ganun po ba?

don't worry. madali lang naman akong ma-satisfy.

at dahil kailangan ko na rin ng extrang pera (sayang yun! doble bayad!) pumayag na rin ako. at itinext nga sa akin ni Sir, ah este, Ma'am Raja ang mga details. that night nya na rin pala ako gustong pumunta sa kanila. buti na lang at wala akong kailangang gawin that night. pero bigla akong napaisip...

galing dubai... so ofw sya.

taga-olongapo... probinsyana.

transgender... so may boobs.

agad-agad kong itinext si Popoy. nagtanong ng something... and he confirmed. tama nga ang hinala ko!

si Ma'am Raja yung client na nag-reject sa akin before! (hindi mo alam to? basahin mo dito.)

dito na talaga ako nagduda... paano kung i-reject nya ulit ako? babyahe ako papuntang olongapo (using my own money!!) tapos irereject lang? paano kung pagdating dun eh bigla akong indyanin ni Sir Raja? (gusto ko pa rin na sir ang itawag sa kanya!). paano kung mapahiya na naman ako at hindi nya ako bayaran? paano kung basura pa rin ang tingin nya sa akin? puno ng pag-aalinlangan, itinext ko si sir.

san nyo po pala nakuha number ko?
sa *insert website here*

okay. so nakita nyo na po pictures ko.

oo. ang pogi mo!

salamat po.

pero hindi pa rin ako kampante. paano kung sa picture lang pala ako pogi? (although madalas, mas maraming nagsasabi na mas pogi ako sa personal). kinakabahan pa rin ako. at hindi ko alam kung paano sasabihin kay Sir Raja. so medyo pakyut technique na lang.

ah... sir... wala pong indyanan ha. last money po kasi yung gagamitin kong pamasahe papunta dyan sa olongapo.

oo naman no.

sir, pwedeng patext na kung saan tayo magkikita, at paano pumunta dun?

at itinext naman ni Sir Raja ang instructions, kasama ang assurance na hindi nya ako iindyanin. biglang sugal, pumayag na ako.

alam ko ang standards ni Sir Raja sa mga boys nya. kaya nag-instang makeover ako nung araw na yun. nagpagupit sa 50 pesos promo ng salon na malapit sa amin (haircut plus shampoo, with hot oil pa kung trip ka ng manggugupit.... and i'm lucky kasi may libreng hot oil ako! haha). then, nanghiram ng maganda polo sa housemate, naghilod ng tatlong beses sa pagligo, at lumaklak ng dalawang litro ng whey protein... baka sakaling bigla akong magka-abs bago ako dumating ng olongapo. naalala ko pa yung dalawang hot guys na kasama ni Sir Raja sa hotel noon, plus si Popoy... ganun ang mga tipo ni sir. malayu-layo sa akin. higit sila sa akin ng mga labinlimang paligo. plus hindi sila stressed mula ulo hanggang paa. ako, mula ulo, mukhang paa!

nung finally ay nakapag-ayos na ako at pwede na akong sumali sa audition para sa pbb teens, nagbyahe na ako mula maynila papuntang olongapo. kung madalas na kwento ng pagluwas ay mga probinsyanong tila inosente at walang alam na pumupunta ng maynila, ganung-ganun ang peg ko. pero opposite. manilenyong pumunta ng probinsya, pero tatanga-tanga. sinabihan ko yung driver na ibaba ako sa jollibee (yun ang bilin sa akin ni Sir Raja) at kahit antok na antok na antok ako ay pinilit kong idilat ang mata ko dahil baka lumagpas ako sa jollibee. at matapos ang ilang milenyo, narating ko rin ang jollibee... na nakapwesto lang pala sa may terminal! potah! sana pala natulog na lang ako!

medyo pupungas-pungas pa akong bumaba ng bus at naglakad papunta ng jollibee. kung kanina, mukhang fresh ako, ngayon, mukha na akong bilasa! kaya naisipan ko na munang mag-mini-make over sa cr ng jollibee bago itext si Sir Raja.

nandito na po ako sa jollibee

at nagreply sya... with another set of instructions. sumakay daw ako ng tricycle at magpababa ako sa bahay nya (i forgot the house number na). gusto ko sanang magreklamo at magsampa ng kaso. potah! puro na lang byahe byahe byahe! pero, since, nandun na rin naman ako, sumunod na lang din ako. and besides, di ko alam kung saan ang baranggay hall doon.

tricycle papunta sa nasabing bahay... sinalubong ako ng pulang gate. nagtext ako kay Sir Raja para sabihing nandun na ako. bumukas ang pulang gate... at ang nasa loob ay pulang kotse! bumukas ang driver's window at may lumabas na kamay. sinenyasan ako na pumasok sa kotse. sumunod naman ako.

at pagpasok ko sa kotse... confirmed na confirmed... si Sir Raja at ang kliyenteng nagpaiyak sa akin some years ago ay iisang tao!

"kumusta byahe?"

"okay lang po. malayo."

"ano nga ulit pangalan mo?"

walangya! nakalimutan pa ng bakla!

"*insert name of pogi here* po."

"ay, oo nga pala. si Carlo nga pala." sabay turo sa guy na nakaupo sa front seat.

sumilip si Carlo sa akin... AT PARANG NAG-SLOW-MOTION ANG PALIGID!!! tapos sabakan mo pa ng Taylor Swift na background music (we were both young when i first saw you...)

sobrang gwapo ni Carlo. artistahin. walang-wala yung dalawang callboy na kasama ni Sir Raja dati. sobrang baby face, pero maganda ang katawan. makinis ang mukha, at talagang nakakatunaw ang ngiti.

"Carlo, tol."

wag n'yo na lang ako tanungin tungkol sa boses. sabihin na lang natin na... hmmm... fair magbigay ng blessings si God. hindi nya nilalahat sa isang tao.

iniabot ni Carlo ang kamay nya for shake hands, at malugod naman akong nakipag-kamay. dun ko napansin ang maganda nyang braso. malaman!

at bigla kong naalala ang isa sa mga setup ni Sir Raja noon... according kay Popoy, mahilig si Sir Raja na manood lang ng dalawang guys na magsesex sa harapan nya!

PUTANGINA! does this mean si Carlo ang makakasex ko that night!? SWERTE!!!

pero... mali yata.

"boyfriend ko." pagpapatuloy ni Sir Raja ng pag-i-introduce kay Carlo.

bumalik sa reality ang lahat, natigil ang slow motion. nawala si Taylor Swift. tunog ng kalye na ulit ang narinig ko. imposible namang papayagan ni Sir Raja na makipag-sex ako sa boyfriend nya at manonood lang sya diba?

"ah! okay po. hehehe..."

hindi na lang ako nagsalita. baka mahalata pa ni Sir Raja na trip ko ang boyfriend nya. at baka bigla bigla nya na lang akong itapos sa kalsada pag nagkataon.

"mahilig ka ba mag-comedy bar?" tanong ni Sir Raja sa akin.

"okay lang po."

"sige. dun tayo pupunta eh."

drive drive drive. at dumating kami sa sinasabi nyang comedy bar. bago pa bumaba, chineck muna ako ni Sir Raja mula ulo hanggang paa (good thing hindi ako mukhang pa that time).

"okay."

"ano pong okay?"

"okay na yang suot mo. bhe, ipabitbit mo sa kanya yung isang ipad."

at iniabot nga sa akin ni Carlo ang isang ipad na nasa puting casing, habang sya naman ay may hawak na ipad na may itim na casing, at may nakasabit na magandang dslr sa leeg nya.

tama nga si Popoy. gusto ni Sir Raja, mukha at astang mayaman ang mga boys nya, hindi mukhang gusgusin. ayaw ni Sir Raja ng mukhang basura. at saang basurahan ka nga naman makakakita ng ipad diba? wala.

bumaba kami sa kotse at pumasok sa bar... kung saan may table nang naka-reserba sa amin. at doon ko lang napansin ang kabuuang hitsura ni Sir Raja. naka-high heels sya, kontodo make-up, at ang ganda ng damit nya... kurtina! parang kumuha lang yata sya ng kurtina sa bahay nila, binutasan, isinuot, at nagsuot ng malaking belt na may bling-bling na kasing-laki ng mga makikita sa mga belts ni Manny Pacquiao.

umupo kami sa table na nasa harapan ng bar. agad na nilapitan ng waiter si Sir Raja, at umorder agad sya ng drink.

"ikaw, anong sayo?" tanong sa akin ni sir.

"ah... eh... kahit ano po."

"ano ka ba! walang kahit ano dito!"

"hehe. seryoso, kahit ano na lang po."

"wag ka na mahiya."

"ano po bang kay Carlo? ganun na lang po."

at umorder si Sir Raja ng dalawang drink para sa amin ni Carlo. mabilis na dumating ang inumin, at nagsimula na kaming uminom at magkwentuhan. nagpakwento si Sir Raja ng mga basics tungkol sa akin. kwento kwento naman ako. hanggang sa finally ay may sinabi sya.

"alam mo... parang pamilyar ang mukha mo."

this is it! the much-awaited statement! abut-abot ang kaba ko sa sinabi ni Sir Raja. paano kung bigla nyang maalala na ako yung basurang inireject nya noon? paano kung bigla nya na lang akong pauwiin?

"ah... ganun po ba?"

"nagkita na ba tayo?"

eto na...

"naku... hindi pa po." pagsisinungaling ko.

"sa bagay... kung nagkita na tayo dati, edi madalas na kitang pinapunta dito."

"weh? talaga lang ha? samantalang hindi mo pinansin ang effort ko nung nagkita tayo noon sa manila. echoserang froglet ka!" sagot ko... pero sa imagination lang... ang sinabi ko talaga eh "ganun po ba? hehe. salamat po."

"mukha kang matalino."

"haha! mukha lang po." (pa-humble effect)

"at mabait."

"salamat po."

"o sya, order lang nag order ha. and usap usap lang kayo ni Carlo. mabait yan."

akala ko naman kung saan pupunta si Sir Raja... yun pala, magse-set sya! isa pala sya sa mga stand up comedians sa nasabing bar! at maganda ang boses ni Sir Raja... babaeng-babae! nakakatawa lang kasi ilang beses nya kaming binati ni Carlo, at kinakantyawan pa sya ng mga kasama nya sa stage na angpopogi daw ng mga bodyguards nya ngayon (naks! pogi daw ako! wheee!).

habang patuloy ang palabas, kwentuhan lang kami ni Carlo ng kung anu-ano sa table, disregard na lang natin yung accent nya. at aware si Carlo na for hire ako. madalas daw talaga gawin ni Sir Raja yun.

"teka, tol... top ka ba o bottom?"

nagulat ako sa tanong ni Carlo... i mean, bakit kailangan nyang itanong? pero sinagot ko na rin.

"top."

"good."
"bakit?"

"versa ako, and gusto kong magpatira mamaya."

paki-play nga ulit si Taylor Swift. hindi ko alam kung bakit may kasamang kilig ang pakiramdam ko sa sinabi ni Carlo. ibig ba sabihin nito eh sya ang makakalaro ko tonight at panonoorin lang kami ni Sir Raja? ewan. ayoko mag-assume.

"ah! ganun ba! edi okay!"

"wild ka ba sa kama?"

"pwedeng oo. pwedeng hindi."

"gusto ni Raja, wild. magpaka-wild tayo mamaya. nasa mood rin ako."

PAKITODO ANG VOLUME NI TAYLOR SWIFT!!! TAPOS PAKIHAGIS NA RIN ANG GOLDEN CONFETTI!! confirmed na... sa bibig na nya mismo nanggaling... si Carlo ang makaka-sex ko that night!

kung kanina, slow motion... ngayon, naka-pause na talaga! hindi ko na napapansin ang paligid! nabasag na lang ang moment ng narinig kong tinatawag kami ni Sir Raja at pinapapunta kami sa stage.

"tara! kanta tayo!" parang batang pag-aaya ni Carlo sa stage. sumunod naman ako. at ayun, instant performance kaming dalawa ni Carlo sa stage. nakakatawa mang isipin, siguro you have an idea na kung ano ang isa sa tatlong kanta na kinanta namin sa stage. clue... na-mention ko na ng tatlong beses ang pangalan ng singer sa blog entry na ito! hahahahaha!

dala na rin siguro ng kalasingan, naparami pa ang kantahan moments namin ni Carlo sa stage, kasama na rin si Sir Raja at ang iba pang mga performers. nalamayan na lang namin na kami na lang pala halos ang tao ng naisipan kong umihi.

nag-ayos saglit at pagkatapos ay umuwi na kami.

"ang ganda pala ng boses mo." sabi sa akin ni Sir Raja.

"salamat po. epekto lang siguro ng alak."

"hindi. maganda talaga boses mo, tol." pagsang-ayon naman ni Carlo.

"hehe. salamat."

maya-maya pa ay nakarating na kami sa bahay ni Sir Raja. apartment lang, pero halatang may kaya ang nakatira. flat screen ang tv, magaganda ang mga dekorasyon, at, kagaya nga ng sinabi ni Popoy noon, nakakalat lang sa kung saan-saan sa bahay ang mga kung anu-anong gadget. feeling ko, pag kumuha ako ng isa sa mga ito, hindi na mapapansin ni sir. pero syempre, behaved ako. baka may cctv, mahirap na! haha!

pagdating sa kwarto, naghubad na agad si Carlo at dumiretso sa banyo para maligo. kinausap ako ni Sir Raja.

"top ka ba?"

"opo."

"okay. ganito ang mangyayari. gusto ko, mag-sex kayo ng boyfriend ko. manonood lang ako. syempre, ayoko namang sumama sa sex nya. baka mailang ka."

"hindi naman po, okay lang naman sa akin" sagot ko, pero ang nasa utak ko that time is "aba! mabuti naman! para masolo ko kahit saglit ang jowa mo!" hahahahaha!

"sige, sundan mo sya sa shower."

at naghubad na nga ako at sumunod sa shower. at nandun sa shower, hubo't hubad na naliligo si Carlo. napatingin sya sa akin at napangiti. sumenyas sya na sabayan ko daw sya pero wag ko daw isara ang pinto. lumapit ako sa kanya. pagdamping-pagdampi ng tubig sa katawan ko, niyakap na agad ako at hinalikan ni Carlo. parang hayuk na hayok sa sex, maigting na agad ang pagdirigma namin ni Carlo sa shower.

pakipatay nga muna yung Taylor Swift na background music, hindi bagay eh. pakipalitan ng Rihanna.

nakatayo si Sir Raja sa pinto ng cr at libog na libog kaming pinapanood. ayokong tumingin kasi nawi-weirduhan ako na makakita ng guy na may boobs at nagjajakol. instead, nag-focus na lang ako kay Carlo na halatang sarap na sarap sa ginagawa namin.

matapos ang shower, agad kaming pumunta sa kama at nagpatuloy ang mainit at mala-porn na sex scene namin. naka-pwesto lang si Sir Raja sa isang bangko at pinapanood kami. sa totoo lang, hindi ako sanay ng pinapanood ako habang nakikipag-sex, pero wala na akong pakialam. tangina, ang sarap ng ka-sex ko, aarte pa ba ako!

hinalikan at dinilaan ko ang lahat ng parte ng katawan ni Carlo, at ganun din sya sa akin. maya-maya pa, kinuha nya ang lube at condom sa katabing drawer, isinuot sa akin ang condom, at ipinuwesto ako sa kama. and the rest is you-know-what.

habang abala kami sa pag-aayudahan ni Carlo ay narinig na naming umuungol si Sir Raja. tinuloy pa namin ang maaksyon na horseback riding, hanggang sa napasigaw na kami pareho sa sarap... at saktong-saktong nilabasan na rin si Sir Raja.

"grabe! ang wild nyo! teka, shower muna ako." pagpapaalam ni Sir Raja.

nakahiga lang kami sa kama ni Carlo ng bumulong sya sa akin.

"ang galing mo tol."

"ikaw din naman eh, ang sarap mo pa."

"ikaw rin naman eh."

hinawakan ni Carlo ang kamay ko. (dj, pakisalang ulit si Taylor Swift)

"grabe! sobrang enjoy ako!" pagpapatuloy ni Carlo.

"ako rin. nasarapan ka ba?"

"tangina! oo naman! one of the best fucks!" (marunong pala sya mag-english)

"sarap mo kantutin eh."

"ibang klase ka tol. kakalibog."

"yeah! ikaw din"

"sabihin ko kay Raja, hire ka ulet."

basag! nawala ang kilig moment. akala ko naman gusto nya na ako, hindi pala. pero... okay lang. ang mahalaga, nag-enjoy sya, nag-enjoy si Sir Raja, at mas nag-enjoy ako.

naligo kami (sabay!) after ni Sir Raja, at pagkatapos ay nagbihis na ako. iniabot na sa akin ni Sir Raja ang bayad (higit pa nga da doble, plus may kasama pang refund sa pamasahe at isang bote ng pabango).

"salamat po."

"ang galing ng performance nyo. pag nagpunta kami ni Carlo sa manila, text kita."

"sige po."

at umalis na ako ng bahay ni Sir Raja, byahe pabalik ng manila (kesehodang madaling araw yun). habang nasa bus ako, nakakatuwang isipin na ang dating basurang inireject ni Sir Raja, eto ngayo't nakangiti at hawak ang pera nya, at natikman ko pa ang boyfriend nya. ang sarap ng feeling na napasaya at na-satisfy mo ang isang taong nag-reject sayo dati. kung kailangan lang palang i-reject ako ng paulit-ulit, umiyak sa simbahan, at madisappoint sa sariling hitsura para lang maka-satisfy ng isang mapili at galanteng client (na may masarap na jowa)... aba... GO!!!

pero, naisip ko rin... paano nga kaya talaga kung nakilala at namukhaan ako ni Sir Raja no? ano kayang nangyari? pero... wapakels na rin. at least, i was able to teach him one lesson... wag basta-basta nirereject si BoyShiatsu... because you have no idea what you're missing!

Gee, Gulo!

habang nasa sasakyan kami ni Sir Josh (nakaya nya pang magmaneho), nagkukwentuhan kami tungkol sa mga kung anu-anong bagay. kaswalan lang na tanong sagot tanong sagot tanong sagot. habang nasa sasakyan, nag-ring ang telepono ko.

si Sir Philip.

"hello?"

"uy, nasaan ka na?"

"kasama ko po si Sir Josh. papunta po kami sa kanila."

"ha? can you go back here?"

"bakit po?'

"basta. sabihin mo kay Josh, may naiwan ka."

"may naiwan po ba ako?"

"basta. punta ka dito. text me pag malapit ka na ha. magtaxi ka na."

at ibinaba ni Sir Philip ang telepono.

"si Philip ba yun?" tanong ni Sir Josh.

"opo."

"bakit daw?"

"bumalik daw ako dun."

"hay naku. si Philip talaga. teka nga. matawagan."

tinawagan ni Sir Josh si Sir Philip. at minabuti ko nang hindi makinig sa usapan. nag-sounds na lang ako, todo volume, para di ko marinig yung conversation nila. pero sa hitsura ng mukha ni Sir Josh, parang inaasar nya si Sir Philip.

"okay na" sabay ngiti si Sir Josh habang tuloy tuloy sa pagmamaneho. di na ako nag-usisa kung ano yun.

maya maya pa, tumawag na naman si Sir Philip.

"hello?"

"bakit sinabi mo kay Josh na ako kausap mo?"

"tinanong nya po eh."

"punta ka na lang dito, dali."

"pero naka-oo na po ako kay Sir Josh eh."

"doblehin ko bayad. magkano ba offer nya?"

"ah... eh..."

nagulat ako ng biglang itinigil ni Sir Josh ang sasakyan sa gilid at inagaw ang telepono ko.

"uy, Philip... sa akin na muna sya tonight. bukas na lang sya dyan." bati ni Sir Josh sa telepono, nakangisi pa.

hindi ko naintindihan ang sinabi ni Sir Philip, basta naririnig ko na lang na sumisigaw sya.

"hush. hush. he'll be there tomorrow. o sya, we're near our place na. bye na muna. good night! great party!"

ibinaba ni Sir Josh ang tawag... at pinatay ang telepono ko bago ito iabot sa akin.

"eto. keep it in your bag. don't turn it on."

"ano po bang problema sir?" naguguluhan at kinakabahan na ako sa nangyayari.

hindi sumagot Sir Josh. kinuha nya ang wallet nya mula sa bulsa nya, kumuha ng pera, at iniabot sa akin. limang libo.

"there! you're paid for the night."

"pero sir... bakit ba galit si Sir Philip?"

"wag nang maraming tanong. basta you're mine tonight, okay?" medyo pasinghal na sagot ni Sir Josh.

di ko maiwasang magulat at medyo matulala. kinuha ko na lang ang pera, inilagay sa wallet ko, at tumahimik. pero di ko maiwasang manginig sa takot. ano ba itong pinasok ko?

napansin yata ni Sir Josh ang pagkatulala at pagkagitla ko. hinawakan nya ang kamay ko at tsaka nag-sorry.

"hey! relax. sorry. i'll explain everything later. okay ka lang?"

"nakakatakot kayo sir. ano po bang nangyayari?"

"basta. later. relax ka lang dyan. we're near na."

"okay po."

hinawakan nya ng mahigpit ang kamay ko all throughout our travel papunta sa place nya. hanggang sa dumating nga kami sa pad nya. bumaba sa parking, at dumiretso paakyat sa condo. hawak nya pa rin ang kamay ko.

dumating kami sa unit ni Sir Josh. sobrang ganda. halatang mayaman. hindi lang pala mayaman. mayamang mayaman! ilang kilometro pa yata yung nilakad namin from the main door para makarating sa bed nya. nadaanan namin ang sala nya, ang isa pang sala, malaking dining area, at isang maliit na room na hindi ko nasilip, bago kami umabot sa kwarto nya na kasing-laki na halos ng bahay namin sa rizal.

"just leave your things there" sabay turo sa lamesa sa tabi ng aquarium.

inilapag ko ang mga gamit ko... pero wala pa rin akong imik.

"wait lang ha. just relax, feel at home." habilin ni Sir Josh bago sya lumabas, habang sumisigaw ng "manang! manang!"

umupo ako sa upuan na katabi ng lamesa na katabi ng aquarium. pinagmasdan ang mga isdang palangoy-langoy. ilang segundo pa, ayan na ulit si Sir Josh.

"wine?" alok nya sa akin.

"okay lang po."

at pumunta si Sir Josh sa isa pang lamesa na malapit sa malaking kurtina, nagsalin ng wine sa dalawang basong naka-prepare na dun, sabay hila ng kurtina. tumambad sa mata ko ang napakagandang overlooking ng makati. di ko maiwasang mamangha.

"halika dito." pag-aya ni Sir Josh palapit sa kanya.

"ang ganda... ang ganda naman ng view dito."

"yeah... nakakarelax... pantanggal stress."

at umupo ako sa bangkong kapares ng lamesa. sa kabilang bangko naman si Sir Josh. inom lang kami ng wine habang nakatitig sa overlooking. tahimik na hinihigop ang pulang likido na laman ng mga baso namin. ng binasag ni Sir Josh ang katahimikan.

"he's my ex."

"po?"

"si Philip. he's my ex partner."

"ahhh..."

yun na lang ang naisagot ko, pero di ko pa rin na-gets kung bakit kailangang magsigawan sila sa telepono.

"but i still love him." napansin kong medyo nangilid ang luha ni Sir Josh.

"okay po..."

"ang sakit kasi eh..."

at nagsimula nang magkwento si Sir Josh.

limang taong magkarelasyon si Sir Josh at si Sir Philip. maganda naman daw ang relasyon nila dati. everyone thought nga na forever na sila. pero may nangyaring nakasira ng matagal nilang relasyon.

"nagloko kaming pareho."

"paanong nagloko?"

"he had his other half, i had mine."

"okay."

"pero ayaw pa naming tapusin ang relasyon namin. alam naming stage lang yun."

"pero bakit po natapos?"

"his other half is persistent."

alam ng third party ni Sir Philip ang tungkol sa kanila ni Sir Josh. at makapal ang mukha nitong papiliin si Sir Philip kung si Sir Josh ba o sya ang pipiliin nya.

"and he chose the bitch. he chose that gold digger. he chose that masseur."

kinabahan ako sa huling statement ni Sir Josh... so masahista pala ang third party ni Sir Philip. napansin yata ni Sir Josh ang pangamba ko.

"don't worry... he's not like you. not even close."

"kasi hindi maganda katawan ko?"

"well... yun lang ang lamang nung guy sayo. but he doesn't look decent. mukhang barumbado. at parang hindi man lang nakatuntong ng high school."

di ko alam kung mapa-flatter ako. well, actually... hindi ko na alam kung anong dapat kong isipin that time. hinayaan ko lang magkwento si Sir Josh.

"i can't accept the fact na ipinagpalit nya ang 5-year relationship namin para sa kati nya. dahil ba hindi na ako nakakapagperform sa kama? dahil ba hindi ko na sya nasasatisfy?"

medyo TMI na ang mga naririnig ko, pero nakikinig pa rin ako. tuloy tuloy lang sa pagkukwento si sir. hanggang sa bigla na lang syang tumahimik, napatungo, at huminga ng malalim.

"sorry... i'm blurting out too much. lasing na nga yata ako."

"okay lang yan sir. siguro po dapat magpahinga ka na."

"siguro nga. i had too much. ikaw kasi, abot ka ng abot ng alak sa akin kanina eh."

"hehe. sorry po. massage ko na lang kayo."

"no need."

"pero sir, binayaran nyo po ako ah."

"it's okay. gusto ko lang asarin si Philip. i know he likes you."

"naku! hindi naman po siguro. walang wala po ako kumpara kay Chip and Dale."

"hahaha! pa-humble ka pang bata ka. i know Philip. alam ko pag gusto nya or hindi ang isang masseur."

"ganun po ba? hehe... nakakahiya naman po. so, hindi po kayo magpapaservice?"

"well, a companion to sleep for the night is not bad."

"okey po. pero sir, ang laki nung ibinayad nyo sa akin."

"it's okay. malalaman mo yung worth nyan tomorrow. tara, okay lang ba samahan mo ako mag-shower, then let's sleep na?"

"sige po."

naligo kami ni Sir Josh, at pagkatapos ay humiga na kami. yumakap sya sa akin at wala pang ilang minuto ay nakatulog na sya. pero ako ay dilat na dilat pa rin sa kakaisip sa isang bagay.

"malalaman mo yung worth nyan tomorrow."

to be continued...

Balahurang Duraan

una sa lahat, kahit medyo huli na, isang pagbati ng maligayang kaarawan kay Kuya Robin!!! *hagis pink confetti*

* * * * *

i'm a man of humor and comedy. although alam kong marami akong drama sa buhay, mahilig pa rin ako sa comedy. but not the traditional slapstick comedy. and also not the okrayan comedy. though i admit that Vice Ganda and the likes gave me monstrous laughs, iyon yung mga tawang somewhat eh nakakakonsensya. kasi yung bawat tawa mong yun, may isa or dalawang taong nanliliit na sa kahihiyan (kahit na sabihin mong sport yan, somewhat nasasaktan pa rin yan kapag pinagtatawanan sya!).

and then there was light... a light that shone across the darkening world of comedy... a light coming from something weird... ilaw na nagmula sa isang dura!

yes, ladies and gentlemen! naduraan ako... and i love it!

nung huwebes, inaya ako ng kaibigan ko sa isang show. agad agad akong pumayag kasi una, free sya. pangalawa, wala naman akong gagawin. pangatlo, dalawang kembot lang yung location mula sa place ko. and finally, i've been hearing a lot about this show so i should grab this chance to watch it.

the show is called SPIT Manila... and let me tell you... ibang klaseng duraan to! pero bago tayo pumunta sa duraan mainstream, let's discuss the location muna.

ginanap ang show sa Quantum Cafe sa makati (regular showing every thursdays). dahil yata sa pagka-excited, maaga kaming dumating doon. sinalubong kami ng may-ari at itinuro kami sa table na naka-reserve for us. masasabi kong very sociable si Madam Donya (nakalimutan ko lang yung name) na may-ari ng cafe, nakiupo pa talaga sya with us at nakipagkwentuhan. and dahil daw special guests kami (apparently, nakalista pala kami as press!), she gave us access to the free buffet! yum yum! at least i don't have to spend for dinner that night! hehehe...

i checked on their menu habang pineprepare pa yung buffet, and i noticed one thing... healthy ang mga foods nila! yes, there are the typical chicken and pork dishes, pero karamihan ng items nila is focused on veggies! and kagaya nung nakalagay dun sa menu nila, low on sodium daw and zero transgram fat... parang oatmeal lang. sa mga health buffs at mga diet effect, this restaurant is a must try.

finally, okay na ang buffet, so kumain na kami. first is calabasa soup (not pumpkin soup, calabasa soup! hehe). masarap sya! i don't eat pumpkin, ah este, calabasa... pero nagustuhan ko yung soup. tama lang yung timpla, hindi nakakasawa. magandang appetizer.

after that, we served ourselves with greens and vinaigrette (tama ba spelling ko?) sauce. kung masarap yung pumpkin, ah i mean calabasa soup... MAS MASARAP ITONG SALAD!!! the greens are really fresh, parang kakapitas lang sa likod-bahay at agad na inilagay sa serving dish. the sauce (di ko na irerename, hirap i-spell eh!) is amazing... naparami pa nga yata ang kuha ko! i was so delighted with the salad, i came back for a second... third... and fourth serving!

then time for the main course. brown rice na may sari-saring green leafy stuff (di ko alam kung ano yun, basta gulay sya) and a choice of cream dory fillet (ano kaya ang hitsura ng cream dory na isda?) in lemon sauce or chicken fillet in garlic sauce. i opted for chicken, kasi yung isa sa mga kasama ko fish ang kinuha (makikitikim na lang ako, hehe). maganda yung pagkakaluto sa chicken. tender, yet sobrang flavorful. okay din yung fish. maganda ang pagkakasaing nung brown rice. and ang sarap nung pagkaka-season nya.

panalo ang foods. sayang nga lang at walang dessert. pero okay lang. the fruit juices are good as desserts na rin. my friend and i had ripe mango juice, yung isa naming kasama naman opted for green mango. both are amazingly good!

in short... PANALO ANG PAGKAIN NG QUANTUM CAFE! not to mention that the place is very cozy, and may wifi pa!

anyway... going back to the main event. a few minutes bago mag-start ang show, lumapit sa table namin si Chal (the girl from the coke commercial... ito ang beat, sabay-sabay, ito ang beat, bawal sablay) with a box containing markers, crayons, pieces of papers, a white board, a marker, and a pingpong ball. she oriented us what that kit is for and asked us to write a line from a song on a piece of paper. for whatever strange reason, i wrote this line.

no more walls, no more chains
no more selfishness and closed doors

ibinigay kay Chal ang papel (she's so pretty!) and she ended the orientation with a reminder... "no matter what happens, wag n'yo ibabato sa akin itong pingpong ball na ito ha! and just have fun!" then she left and went to the next table. lalo tuloy ako na-excite... bakit may markers? bakit may white board? at bakit may pingpong ball?

maya-maya pa ay nag-akyatan na sa mini-stage ang cast, and one of the girls started hosting the show. ipinakilala ang grupo at inorient kami on how the evening will be.

so the show will all be impromptu (well, almost all). there will be various parts in the show, and the inputs on the subjects of each part will come from the audience, which makes the show really interactive. and when we say subject, it can really go random from animals to SALN (ay... animal din pala yun, ehehehe), from science to fashion, from rated G to rated SPG... ANYTHING!

sinimulang painitin ang audience with a game of A-Z... we were all asked to finish the alphabet by naming something that we love to do during rainy season. the audience really started strong, sobrang hyper mode lahat! i can still remember the K-L-M part... K ended as Kissing, L ended as Licking, and M ended as... alam nyo na yun! tuloy tuloy lang kami sa alphabet, not knowing that the cast are actually taking note of the things we are saying... because they will use some of those inputs in an impromptu song after! ANG GALING! first part pa lang, ang sakit na ng tiyan ko sa kakatawa.

and from then on... sunod-sunod-sunod na makukulit na games and sections na. nagkaroon sila ng mini-game wherein they have to come up with an answer to the question "what are you doing" based on the letters that were given, again, by the audience. for example... the letters are F, U, C, and K... they came up with crazy ideas like... "fornicating underage children in korea" and things like that! basta! nakakatawa! there was also an impromptu tulaan about a topic that the audience gave... the controversial bayo ad! (i'll blog about this on a separate entry). meron ding beauty pageant (this is where they used some of the song lyrics), skits, teleserye thingies (dito rin, may song lyrics involved), and my favorite... motivational speakers! they have to act as an inspirational speaker in a symposium. as they speak, there are random powerpoint images being flashed and they have to relate it to whatever topic they are discussing. LAUGH TRIP!

i was even lucky to be a part of the last stint. i became the voice of god! ang bigat! there are two actors, acting out a scene (audience assigned them to act out the dilemma of counting salt!) and then in the middle of their play, they have to ask for "guidance" and "wisdom" from god... and that's where i come in. they handed me this book called "book of answers" and i have to randomly read a phrase out of it as an answer to their question. and then they have to relate my answer to the story, making sure that it is still coherent and on point.

the night ended after two hours of non stop laughing. i can't help but commend this group. what i like the most about this is that the performers are really really smart! sabi nila, mahirap magpaiyak kasi kailangang matumbok mo ang puso. pero mas mahirap magpatawa kasi utak ang kailangan mong kilitiin. and with a big group, and different levels of thinking, nagawa pa rin ng Spit na mapatawa at mapagulong sa sahig ang audience nila... without offending anyone! balahura ang tawanan, pero walang binabalahurang tao.

eto yung klase ng comedy na masarap panoorin. yung tipong hahagalpak ka sa kakatawa and matutuwa ka kasi you'll realize na "hey, may utak ako! nagegets ko yung joke!" eto yung comedy na hindi nakakahiya ipagkalat kasi walang nilalait, walang ipinapahiya, walang minamata. eto yung comedy na kayang bumuhay sa mundo ng stand up comedy. eto yung comedy na masarap ulit-ulitin kasi you'll never know what you'll get in the next show.

isang karangalan para sa akin ang mapanood ang Spit Manila. though nakakalungkot dahil hindi pa rin sila masyadong kilala ng lipunan. and so i promised to myself that i shall continue supporting this group, dahil yung mga ganitong klaseng palabas ang kailangang pag-aksayahan ng pera, at hindi mga kung-sinu-sino na ang tanging alam na paraan para magpatawa ay manlait ng kapwa nila.

* * * * *

Spit Manila performs every Thursday at Quantum Cafe in Makati City. For more information about their shows, visit http://www.spitmanila.com

in line with Spit Manila's 10th year anniversary celebration, they are holding a 4-day event called Manila Improv Festival from 28th June to 1st July. the event will include improv groups from the Philippines and other premiere improv groups from China, Hongkong, and the USA. show and reservation details can also be found on their website.

early reservation is advised as the location's seating (Quantum Cafe) are kinda limited. also, it is advised that you come to the show with an open and witty mind, as this can definitely be an advantage and may also be the key to a wonderful show.

* * * * *

Kuya Robin, pag umuwi ka dito sa pinas, let's watch this!

Something Sensitive

today, i will talk about something sensitive. something na medyo taboo. isang bagay na hindi komportableng pag-usapan sa dining table, or sa public places. although i have already talked about this dito sa blog, i can still consider this as something serious.

today... i will talk about something sensitive. i will talk about my inexplicable kilikili fetish!

hindi ko alam kung kailan o saan nagsimula, pero napansin ko na lang na i really get turned on kapag nakikita ko ang kilikili ng isang guy. mabuhok man or kalbo, nalilibugan talaga ako. kaya nga dati, mahilig ako manood ng basketball matches. kasi maraming kilikili. imagine how orgasmic i turn out after the basketball game. and that's the reason kung bakit tumatakbo agad ako sa cr after the match.

and habang lumalaki ang junjun ko at ako sa pagsisimula kong makipagsapalaran sa buhay bakla, mas lalo akong naging attached sa body part na bestfriend ni Rex, ni Ax, at ni Sec! mula sa pagtitig-titig lang sa mga kilikili, nakahiligan ko na ang makipaglaplapan sa mga ito. kumbaga, bukod sa lips to lips, paborito ko rin ang lips to pits! (nung mga panahong bago-bagong bakla pa lang ako, hindi pa ako mahilig sa lips to ass! hehe.). iba-iba ang nagiging reaksyon ng mga nakaka-lips to pits ko. karamihan, nakikiliti. may ibang nandidiri. pero overall, nasasarapan naman.

and ngayon, naging speciality ko na ang lips to pits. hindi ko alam. pero once na nagsimula na ako sa lips to pits... dire-diretso na ang libog ko... CERTIFIED YAN!

and, narcissistic na kung narcissistic... pero kahit sa sarili kong kilikili, nalilibugan ako! kaya nga mahilig akong magpo-po-pose sa harap ng salamin everytime i'm topless or naked. gustong gusto ko yung nakikita ko kapag itinataas ko ang kamay ko. haha!

pero, on the contrary... kung anong hilig ko sa lips ko pits... ayokong-ayoko naman na dinidilaan ang kilikili ko! weird no? okay, sige... sa left armpit, okay lang. pero yung kanan... don't ever attempt, unless gusto mong masira ang araw mo! now, that's weirder.

meron akong isang client na kagaya ko ring sumasamba sa kilikili... si Sir... hmmm... Sir Kelly! kaya nung naikwento ko sa kanya during our "business meeting thru sms" na may fetish ako sa armpits, na-excite at nagpa-book agad si sir. ako naman itong tanga na nakalimutang sabihin sa kanya na the fetish is a one-way thing! bahala na. nakipagkita ako kay Sir Kelly at sinerbis sya.

nang magsisimula na kami sa extra service part after ng masahe, ipinaranas ko kay Sir Kelly ang langit sa pamamagitan ng pagdila at pagromansa sa kilikili nya. hayuk na hayok at sarap na sarap si Sir Kelly sa bawat pagsayad ng dila ko sa mabuhok nyang underarms. siguro tumagal ng sampung minuto ang pakikipagtuos ko sa kilikili nya... ganun ako kahayok sa armpits! itinuloy ko ang pagromansa sa buong katawan nya. at dahil na rin sa libog nya sa ginawa ko sa kilikili nya, ang lakas ng bawat ungol at hiyaw ni Sir Kelly.

pagkakataon na nyang romansahin ko. napansin kong nakawahak na sa wrists ko. teka... masama na to.

"patingin nga ng kilikili mo." sabi ni Sir Kelly, sabay taas sa braso ko. "wow! mukhang masarap nga ah!"

at bigla-biglang sinubsob ni Sir Kelly ang mukha nya sa left armpit ko. nabigla ako dahil sa kiliti, pero nakakayanan pa naman. hindi ko maiwasang matawa sa bawat himod nya.

"masarap nga!" tuwang-tuwang si Sir Kelly, parang batang dumidila ng lollipop, or pasosyal na kolehiyala na dumidila ng magnum, or baklang pa-girl na dumidila ng... ng... hmmm... ng hotdog?

at sa isang pitik, lumipat ang mukha ni Sir Kelly mula sa kaliwang kilikili papunta sa kanang kilikili. at sa isang pitik... naitulak ko si Sir Kelly!

"ay! shit! sorry po!" agad akong humingi ng tawad sa kliyenteng halatang nagulat sa ginawa ko.
"bakit ba?"
"sobrang malakas po kasi ang kiliti ko sa right armpit eh."
"ngerk! eh bakit sa kaliwa, wala naman?"
"meron, pero tolerable. for some weird reason, sobrang lakas ng kiliti ko sa kanan. sobrang sensitive."
"hindi yan. relax ka lang."

at itinaas ulit ni Sir Kelly ang kanang braso ko, dahan-dahang inilapit ang mukha sa kilikili kong medyo basa ng laway nya, at idinausdos ang labi nya dito.

at naitulak ko na naman sya!

"sorry sir. sobrang lakas lang talaga ng kiliti ko dyan. sobrang sensitive talaga yan."
"relax ka lang kasi."
"nagrerelax naman po ako eh."
"mas relaxed pa."
"sige."

nagpaulit-ulit ako ng hinga. inhale. outhale. inhale. outhale. inhale. outhale. sinusubukan kong (inhale) tanggalin sa utak ko na (outhale) may kiliti ako sa right armpit (inhale) habang tuloy tuloy pa rin (outhale) sa pagbuntung-hininga.

tinititigan lang ni Sir Kelly na parang (inhale) manyak ang kilikili ko habang nagrerelax (outhale) ako. hinihintay ni sir na (inhale) marelax ako para sigurado syang (outhale) walang sagabal sa kanyang (inhale) Armpit Adventures (outhale).

"okay na... try na natin sir."
"sure na yan ha?"
"opo. siguro. sige"

at kaysa maging hayok at brutal, minarapat ni Sir Kelly na maging malumanay sa pagdikit ng labi nya sa kilikili ko...

pero naitulak ko pa rin sya!

"sa kaliwa na nga lang!" banggit ni Sir Kelly, medyo natatawa ng kaunti.
"mabuti pa nga!"

mabuti naman at hindi nasira ang gabi ni Sir Kelly nun. pero may natutunan syang importanteng lesson sa akin... pag sinabing sensitive... sensitive! wag nang ipilit! mapa-kilikili man, o mapa-lovelife! (POTAH! SABAY GANON!!!)