Ngiti ng Koreano

lunes. nakakatamad pumasok ng opisina. pero wala naman akong choice kundi pumasok. ayun. naging produktibo naman ang araw ko, hindi dahil sa trabaho, kundi dahil sa extra curricular activities kasama ang katabi ko sa office...

oo, yan ang station ko sa opisina... pero, wag kayo magfocus sa computer, o sa phone sa gilid, o sa malaking orange na crayon sa ibabaw ng phone, o picture ko na nasa... ay... hindi pala naabot ng camera yung picture ko! ayus! bagkus ay magfocus kayo sa sinasabi kong extra-curricular activity namin ng officemate ko...

ayan! sa mga hindi nakakaalam kung ano yan, ewan ko sa inyo. siguro naman lahat tayo eh alam kung ano ang tawag d'yan diba?

para mas cute, kinunan ko ng close up yung mga origami, with matching labels.

more to come... kung sakaling ma-bore pa ulit ako sa office! next batch, animals naman!

* * * * *

matapos ang nakakatamad na araw sa opisina, naisipan kong gumala sa timog (mula sa shaw blvd!). ikot ikot ikot. mayamaya pa ay napagod na ang paa ko sa kakahakbang at ang bibig ko sa kakasabay sa mga kanta sa mp3 player ko. dun ko lang naalala kung bakit nga ba ako nagpunta ng timog... para magpamasahe! (masahista ako, pero tao lang din ako, napapagod at nangangailangan din ng haplos paminsan minsan).

nagpunta ako sa isang suking pagupitan sa timog. (PRENO!!! akala ko ba magpapamasahe ka, tapos pagupitan?!?!?!) napansin ko kasi na hindi na maganda ang tubo ng buhok ko. hindi na ako masyadong pogi, medyo na lang. kaya ayun, nagpagupit na lang muna ako. matapos ako i-shampoo ni ate, sinamahan n'ya ako sa upuan at tinanong kung anong gupit ang gusto ko.

gusto ko sana mohawk. pakiahit yung dito *runs hand in the side of my head*, tapos bawasan ito ng kaunti *sabay hawak sa tuktok ng ulo*, pero kaunti lang, nipisan lang ng bahagya
okey

sa kalagitnaan ng bonding namin ni ateng assistant ay lumapit ang stylist. koreano (ayan, alam nyo na kung saang pagupitan to!). nginitian nya ako na para bang ang ibig sabihin ay "welcome to our salon" o "ang sarap sarap mo naman sa orange na t-shirt mo" o "masaya ka ba na pinag-uusapan na sa kongreso ang rh bill?" pero ang ibig lang naman pala sabihin ng ngiting iyon ay "anong gupit nyo mamsir?" (side comment... hindi ba't nakakatuwa na ang mamsir (ma'am at sir, pinagsama) ay nagiging universal language na ng lahat ng establishments dito sa pinas?). dahil alam kong hindi nakakaintindi ng tagalog ang stylist, switch ako sa english.

i would like to get a mohawk. please shave this side, but not too much *sabay sendyas ng kamay sa gilid ng ulo, kagaya ng ginawa ko nung si ateng assistant ang kausap ko*, and i want this portion *tuktok ulit, kagaya ulit ng kay ateng assistant* a little shorter but funky and make it a little anime-ish...

dire-diretso ang litanya ko, walang preno, parang sasakyan na nakalabas na ng edsa, ng napansin ko ang mukha ng stylist. wala na ang ngiti n'ya. napalitan na ng lukot na mukha. parang paper bill na nilamusak at inilagay sa bulsa. or parang nakainom ng tatlong litro ng pinigang kalamansi. or parang mukha ni... ehem... tatahimik na lang ako. basta, mula sa mainit na ngiti n'ya kanina, naging inexplicable na ang mukha ng koreano. salamat sa bago kong bestfriend, si ateng assistant, umayos ang ngiti ng stylist. mali pala kasi pagkaka-explain ko. ganito ang ginawa ni ateng assistant na pagpapaliwanag

this *lagay kamay sa gilid*, thin. this *lagay kamay sa tuktok*, like spike spike.

ganun lang pala kasimple! sisiguraduhin ko na next time, ganun na lang ang gagawin ko. o kaya eh mag-aaral ako ng korean para mas madaling kausapin si mr stylist without the need for an interpreter.

gupit gupit gupit... ahit ahit ahit... repeat as desired. habang ginugupitan ako ni koreano, kakaiba yung ngiti nya. mahirap i-explain. pero, basta, may something weird sa ngiti nya. naisip ko tuloy... nakita nya kaya yung ads ko as masahista online kaya ganyan sya makangiti? ganun pala yung pakiramdam... nakakaparanoid! pero hindi ko na lang pinansin. nagbasa na lang ako ng magasin na inilagay ni ateng assistant sa lamesa ko... matapos ang mahaba-habang panahon ng pagbabasa (mga apat na segundo), ibinaba ko rin ang magasin... wala ako maintindihan eh, korean din! haha! ilang minuto pa, tapos na ang obra maestra ni mr stylist, at may kakaibang ngiti na naman sa bibig nya. shampoo, then balik sa upuan, then inayusan ako. pagkatapos, tapos na. poging pogi na naman si boyshiatsu. astig na naman. madali na namang bebenta!

pumunta ako sa kahera at nagbayad, at naglakad palabas ng tony and jackey salon. si mr stylist ang nagbukas ng pinto para sa akin, again, with the matching kakaibang ngiti sa bibig nya. eto yung ngiting "thank you for coming mamsir, please come again" or "sana makahalata ka at bigyan mo ako ng tip" (pasensya na, hindi talaga ako nagbibigay ng tips eh) or "bigay mo sa akin ang number mo tapos i-hire kita." kung ano man sa mga nabanggit ang meaning ng ngiti ni koreano, hindi ko na pinag-isipan, kasi masakit na talaga ang katawan ko nun at gusto ko nang magpamasahe.

paglabas ng salon, tsaka ko lang napansin ang hitsura ng buhok ko... at napangiti rin ako.

* * * * *

isa lang ibig sabihin nito... bored si boyshiatsu at wala s'yang clients lately... nananawagan po ako! waaaaahhhh!!!

:-)

The Curse of the Giant Kulugo

sige, magkita tayo ng alas-otso sa _____
sige po

ilang oras pagkatapos ng text na iyon, naglakad na ako papunta sa napag-usapang lugar bitbit ang aking mga gadgets sa pagmamasahe. tumayo, nagyosi, nakipagharutan sa text, lumandi sa ilang dumadaan, nautot, nainip, at naghintay, hanggang sa dumating si sir. medyo maliit, moreno, pero mukha namang malinis at mabait. pumasok kami sa motel at nag-usap saglit

gaano katagal mo na ito ginagawa?
*yadda yadda yadda*
ahh... san ka natuto magmasahe?
*yadda yadda yadda*

sunod sunod ang tanong ni sir, at sunod sunod din naman ang sagot kong minsan ay naisip ko na lang na i-record at i-play para hindi na ako mapaos kakasagot, o kaya eh gumawa na lang kaya ako ng brochure na may frequently-asked questions na pwede kong ipamigay sa mga clients ko. hehehe...

matapos ang dalawang dekadang interview, naligo na rin si sir, pagkatapos ay ako naman. nagsimula ang masahe.

okey si sir. kahit moreno, maganda ang balat. lakas maka alta-sosyodad! makinis! na-excite tuloy ako. sa mga ganitong pagkakataon, kahit likod pa lang ang minamasahe ko, gusto ko na agad tanggalin ang brief ng client ko. fetish ko kasi ang puwet eh, kaya excited na akong makita ang puwet ni sir.

sir, tanggalin na po natin brief nyo, baka po malagyan ng oil (palusot ko na lang)
ah, ganun ba... mamaya na lang... nakakahiya eh...

dito na ako kinabahan...

...

...

...

sige, magkita tayo ng alas-diyes sa _____
sige po

ilang oras pagkatapos ng text na iyon, naglakad na ako papunta sa napag-usapang lugar bitbit ang aking mga gadgets sa pagmamasahe. tumayo, nagyosi, nakipagharutan sa text, lumandi sa ilang dumadaan, nautot, nainip, at naghintay, hanggang sa dumating si sir. matangkad, medyo balingkinitan, moreno, pero mukha namang malinis at mabait. pumasok kami sa motel at nag-usap saglit

san ka natuto magmasahe?
*yadda yadda yadda*
gaano katagal mo na ito ginagawa?
*yadda yadda yadda*

sunod sunod ang tanong ni sir, at sunod sunod din naman ang sagot kong halos kabisado ko na. matapos ang ilang araw ng interview, naligo na rin si sir, pagkatapos ay ako naman. nagsimula ang masahe.

okey si sir. kahit moreno, maganda ang balat. lakas maka alta-sosyodad! makinis! na-excite tuloy ako. sa mga ganitong pagkakataon, kahit likod pa lang ang minamasahe ko, gusto ko na agad tanggalin ang brief ng client ko. fetish ko kasi ang puwet eh, kaya excited na akong makita ang puwet ni sir. pero tiniis ko, at hanggang sa natapos na ang masahe sa likod.

sir, tanggalin na po natin brief nyo, baka po malagyan ng oil.
ah... sige

tinanggal ni sir ang brief nya... at sana pala ay hindi ko na lang proactively sinabi kay sir na tanggalin ang brief nya dahil isa ito sa mga bagay na pinagsisisihan ko sa tanang buhay ko hanggang ngayon.

medyo madilim sa motel, pero hindi ako nagkakamali sa nakita ko. sa bandang kaliwang pisngi, malapit sa balakang, ay tumambad sa akin ang isang bagay na parang "out of place" sa kabuuan ng puwet ni sir. tinignan ko pang mabuti... confirmed!!! may kulugo si sir sa puwet.

at hindi ito basta kulugo na maliit, or yung nagsisimula pa lang. gigantic ang kulugo ni sir, pwedeng ipasa sa guinness book of world records! napaisip tuloy ako...

paano ko didilaan ang puwet ni sir? eh isa pa naman yun sa mga specialties ko! paano ko imamasahe yun? pag naman hindi ko hinawakan, baka naman mapansin ni sir na nandidiri ako.

okay, disclaimer muna. i have nothing against kulugos. in fact, nagkaroon ako ng maliit na maliit na kulugo dati (dahil yata naihian ako ng palaka habang naglalangoy langoy kami ng mga kaibigan ko sa ilog one day in our elementary lives) pero nagamot agad yun (salamat, salicylic acid!). pero, eto... um... grabe... ayoko na lang magsalita.

going back, napatulala na lang ako kasi hindi ko talaga alam gagawin ko eh.

uy, ok ka lang? natulala ka na dyan!
ha? ah! opo! okay lang po ako
ay, oo nga pala... wag mo na lang hawakan yung kaliwang pisgi ng puwet ko.
ah, sige po.

nakahinga ako ng maluwag. kaso nga lang, medyo nabitin ako kasi talagang isa sa highlights ng award-winning bedroom performance ko ang paglapa sa magkabilang pisngi ng puwet ng client. pakiramdam ko tuloy i did not give my best that night. pero base sa ngiti ni sir, mukhang okay lang naman s'ya.

natapos ang serbis, nagbayad si sir. inaya ako ni sir mag-dinner, pero tumanggi na lang ako, kasi may ikalawang client pa ako nun, at baka hindi ko matanggal sa isip ko at piliting intindihin kung paano nya nagagawang umupo ng maayos ng may higanteng something something sa puwet nya.

...

...

...


uy, ok ka lang? natulala ka na dyan!
ha? ah! opo! okay lang po ako
sige, tanggalin mo na yung brief ko
sige po

moment of truth...

ayus! walang kulugo si sir sa puwet! ang tambok pa! JACKPOT!!!



and the oscar trophy for best performance in a bedroom scene goes to... Boy Shiatsu!!!

*palakpakan*

Red mobile

ngayon ko na dapat gagawin yung entry tungkol sa giant kulugo (may idea ka na ba? teka, baka mali yung idea mo). pero may nangyari ngayong araw na talagang ka-kwento-kwento!






dalawang linggo na nung binili ko itong red mobile sim na ito para sa second phone. nakadisplay lang yung lalagyan sa station ko sa opisina (nakakainspire kasi yung pagkakatitig sa akin ni Derek, haha!) dahil wala ako magawa, ngayon ko lang ulit napansin ko yung presyo nung sim card...


sikwenta pesos... pero sticker lang... tinanggal ko yung sticker at natuwa ako sa nakita ko...



nineteen pesos! disinueve! labingsiyam na piso!!!

anak ng putakti!

mga mahal kong mambabasa... masakit man tanggapin, pero ako ay biktima na naman ng hindi makatotohanang tubo sa paninda!

ikaw, nabiktima ka na ba?

Sarbey lamang po

quick post lang gamit ang wi-fi ng gym.

naisip ko lang... okey lang bang maglagayako ng mga kwento ditona hindi related sa client? lunyari, mga karanasan ko sa paggimik kasama ang ibang masahista, o kaya naman eh opinyon ko sa pag-ibig (naks!), o pwede ring mga bagay na ginagawa ko pag wala akong magawa.

ano mang kuro-kuro ay tiyak na ma-aappreciate. salamat!


ps: susunod na post... The Curse of the Giant Kulugo!

Lucky charm

nakakatuwa yung mga pusang kumakaway sa mga tindahan. swerte daw yun. pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin maintindihan kung paano naging swerte ang dilaw na pusa na kumakaway sa mga mamimili... at kung sino ang nakaisip pa pakawayin yung pusa.

sabi ng nanay ko, swerte daw ako. dati, pag pumupunta kami ng perya, hindi natatapos ang gabi na wala kaming naiuuwing baso, pinggan, tasa, tabo, planggana, chichirya, delatang softdrinks, delatang tuna, delatang sardinas, delatang kung anu-ano, or kahit anong pwede mapanalunan sa hulog bentisingko (pa noon, piso na ngayon), color game (na bola), color game (na dice), beto beto, o bingo. swerte daw kasi ako kaya lagi kaming nananalo. paniwalang-paniwala na ako nun, kaso nung last night nung bingo sa perya sa amin, hindi ko napanalunan yung grand prize na bike. so hindi yata totoong swerte ako... o baka depende lang sa araw.

teka, bakit nga ba all of a sudden e nagkukwento ako tungkol sa pagiging swerte? rewind tayo, mga isang taon...



may sakit si mama, and walang extra si ate. nung mga panahong yun, wala naman akong ibang trabaho kundi ang pagpopokpok. kakatapos kolang magbayad ng bills, kaya medyo wala akong extra. hindi ko namang masabi na malakas ang kalakalan nun,kasi medyo matumal talaga. hindi ko na alam kung saan ako huhugot ng pera para madala ko si mama sa lung center. pero, sige, buo ang loob ko na magkakaroon ako ng client nun.

biglang may nagtext habang busy ako sa panonood ng tv (oo, ang panonood ng tv ay isang bagay na pwede kong ika-busy!). inquire. sumagot ako. makalipas ang 10 minuto, walang reply... malas. naligo na lang ako, baka kasi sakaling swertehin ako kung mabango na ako.

at mukhang totoo nga! pagkatapos ko maligo ay nagreply na ang nagtext, pumunta daw ako sa isang sosyaling hotel sa malate. nandun na rin yung room number. ayus.

bihis at byahe papunta sa hotel. dire-diretso sa room number, at doorbell. bumukas ang pinto, at ang sumalubong sa akin ay isang poreynjer (foreigner). typical na matandang foreigner. pumasok ako sa loob at nakipagkwentuhan saglit. pagkatapos ay minasahe ko sya, at may extra syempre. tuwang tuwa naman si uncle joe. nagulat daw sya kasi hindi nya daw expected na marunong talaga ako magmasahe (may masakit daw kasi sa likod nya, and napawi ko daw) at natuwa pa sya kasi kaya kong makipag-usap ng english (ehem!).

we had light dinner and some more stories to share... atsetse, napa-ingles tuloy ako! ayun, kumain, kaunting kwento, hanggang sa iniabot n'ya sa akin ang bayad... SOBRA SOBRA SA KUNG MAGKANONG NAPAG-USAPAN NAMIN... THREE TIMES SOBRA!!!

sa totoo lang, medyo nahiya ako, at isinauli ko yung iba, pero he insisted na kunin ko kasi magaling naman daw talaga yung serbisyo ko. at hindi pa dun natapos yun... balik daw ako after 2 days at magpapaserbis ulit sya!

swerte!!!

dumating ang ikalawang araw at pumunta ulit ako dun sa hotel. this time, mas maaga. pasok sa loob, kain ng prutas at pasta (kainin ko daw eh, edi kinain ko!), ligo, masahe... walang sex. hindi na daw kailangan sabi nya. pero ganun pa rin ang ibinayad nya. dinagdagan nya poa ng isang libo, pamasahe ko daw pauwi. naks! pero hindi nya pa ako pinauwi. magcacasino daw sya at sumama daw ako.

walang alam sa casino, at wala rin naman ibang gagawin, sumama ako. ayun, tagahawak ng chips. maya maya pa, binigyan n'ya ako ng ilang chips at maglaro daw ako kung saan ko gusto. dahil wala nga ako alam sa casino, naglaro na lang ako sa slot machines (pinapalit ko yung chips ng coins). hulog, pindot, hulog, pindot... ganun lang... walang naging return of investment. naubos ang chips ng ilang minuto (hindi ko alam kung dahil ba sa malas ako, o tatanga-tanga lang ako at hulog lang ako ng hulog). medyo nahihiya, bumalik ako sa pwesto namin. natawa lang sya ng malamang walang natira kahit isang chip sa akin. pinaupo nya ako sa tabi nya at pinaghawak ng chips. sige, nood lang ako kahit hindi ko naiintindihan yung laro, pero napansin ko na panay ang kamig ni uncle joe ng mga chips sa lamesa habang may malaking ngiti sa bibig. "i think you're my lucky charm!" bulong nya pa sa akin. natuwa naman ako... at napaisip... kung lucky charm ako, edi malamang sa malamang eh mag-uuwi na naman kami ni uncle joe ng sangkatutak na baso, pinggan, tasa, tabo, planggana, chichirya, delatang softdrinks, delatang tuna, delatang sardinas, at delatang kung anu-ano. naalala ko bigla, nasa casino nga pala kami, wala sa perya. chipipay lang yung dati, ngayon high class na.

natapos ang araw, at napagod na rin yata si uncle joe. lumabas kami ng casino at bumalik sa hotel para mag-dinner. handa na akong umuwi ng pinigilan ako ni uncle joe at may iniabot sa akin... nakabalumbom na mga papel... pagtingin ko... pera pala... SAMPUNG LIBO!!!

ayun! sobrang ayoko na talaga tanggapin, mahirap na at baka ma-karma ako. pero sabi nya, dahil dawlucky charm nya ako, i deserve to have that amount daw. nahiya naman ako. pero, aarte pa ba? tinanggap ko na lang, nagpasalamat, at umuwi... ng magaan ang loob dahil alam kong pwede ko nang madala si mama sa lung center.

makalipas ang ilang araw, nag-email sa akin si uncle joe. baka daw matagalan pa bago sya makabalik ng pinas, pero kung sakali daw, ako pa rin ang kokontakin n'ya. sinuwerte daw kasi sya na makakuha ng masahista na marunong talaga magmasahe at smart pa!(pero, globe ang number ko that time... ehehehe...korni!)

kung alam lang ni uncle joe kung sino ang mas maswerte sa amin dalawa. sya, swerte kasi good catch ako para sa kanya. ako, mas maswerte kasi buhay ng pamilya ko ang nailigtas n'ya.

uncle joe, kung nasaan ka man... salamat! at sana hindi na kumikirot yung lamig sa likod mo.



may kumakaway na pusa din pala dito sa net cafe ngayon... kaya siguro ang dami ng tao. teka... kung bumili kaya ako ng pusang dilaw na kumakaway, tapos dalhin ko sya lagi, tapos kapag nagmamasahe ako eh ipapatong ko sa lamesa katabi ng oil, bimpo, at mga burloloy ko sa pagmamasahe... suswertehin kaya ako?

Overwhelming

habang ilegal na nagbabrowse sa opisina during the wee hours of the shift (babala: wag kumain ng pansit malabon sa second break, aantukin ka sa kabuuan ng shift mo), nagulat na lang ako na nai-post na pala ni Lex (http://www.lexuality.com) yung sulat ko sa kanya. (para sa mga gusto makakita ng mismong sulat, punta na lang kayo sa site, tinatamad ako maglagay ng link sa mismong entry eh).

naipost na pala. at may mga nagcomment na.

kaya naisipan kong mag-online pagkatapos ng trabaho... at nagulat ako...

mula sa tatlo, naging labinglima na ang followers ko. at mula sa 0 reaksyon, nagkaroon na ng comments ang mga entries ko.

sa totoo lang, at siguro mahahalat n'yo rin naman, na dumating na sa punto na wala na ako pakialam sa blog na ito. hindi dahil sa nawawalan na ng mga kagila-gilalas na kwento (in fact, dumadami pa ang kwento!) pero dahil sa parang wala rin namang nagbabasa ng mga isinusulat ko. para akong singer na walang fans. parang kontrabida na walang kalaban. parang oposisyon na walang administrasyon. basta, ganun... kumikilos ako para sa wala. nagsasayang ako ng panahon at pera (wala kasi akong sariling computer) para sa wala.

pero ngayon, nakaka-inspire sumulat dahil alam mong may ilang pares ng mata na dadaan sa blog mo, maghahanap ng anong uri man ng aliw na nakita nila sa blog mo sa unang beses na dumaan ang mga mata nila dito. salamat, maraming salamat.

overwhelming talaga!

pramis, mas marami pang kwento ang makikita n'yo dito. mas makikilala n'yo si Boy Shiatsu at mas madidiskubre n'yo ang mundong ginagalawan n'ya. humanda sa pagsakay sa bangka patungo sa agos ng buhay ng isang masahista na kaya lang naman nagbablog ay naghahanap ng kaunting atensyon at kaunting pang-unawa, umaasa na sa maliit na paraan na pagbablog ay magigiba n'ya ang common impression na ang mga masahista ay walang ibang alam gawin kundi magpasarap sa buhay.

salamat sa pagbuhay muli sa interes kong magkwento tungkol sa kung anu-anong nangyayari sa akin. maraming salamat!



ayus! kahit wala akong kliyente ngayong araw, ang sarap pa rin ng pakiramdam!



ps: hindi ko nga naman nailagay ang email address ko. boyshiatsu@yahoo.com

nga pala, basahin n'yo rin po yung mga lumang entries ha. may ilan sa mga tanong n'yo na nandun ang sagot.

muli, maraming salamat

Ang Sapatos ni Sion

naalala kong bigla yung madalas kantahin ng mga kaklase ko nung elementary pa ako.\

ang sapatos ni sion
nilagyan ng biton
titibay yon (sabay turo)
titibay yon (turo ulit)

ang sapatos ni sion
nilagyan ng biton
kikinis yon (sabay turo)
kikinis yon (sabay turo)

hindi ko alam kugn gets n'yo yung humor n'ya, ehehehehe...

pero, bakit nga ba biglang pumasok sa utak ko yung kantang yon?

matagal-tagal na tong kwentong to, pero ngayon ko lang naalala i-post.



magkita tayo ng alas-otso y medya sa alimall
cge po

at matapos ang ilang oras ay nagbyahe na ako papunta ng alimall. dumating ako ng saktong alas otso y medya, at makalipas ang ilang minuto ay may lumapit na sa akin at pinasunod ako. tawagin na lang natin si sir sa pangalang sion. pumunta kami sa isang motel malapit lang sa alimall, nagcheck-in, pumasok, naghubad, at naligo. pero bago ko simulan ang masahe ko, may nirequest si sir sion.

pwede bang wag mu hubarin ang sapatos mo?
ah.. eh... bakit po sir?
wala naman. fetish ko lang kasi talaga ang sapatos. kumbaga, hubo't hubad ka, pero suot mo sapatos mo.

medyo nawiweirduhan, sinuot ko ang sapatos ko. tuloy ang masahe, pero talagang medyo naiilang talaga ako. kaso, wala naman ako magagawa. genie ako eh... the master's wish is my command.

matapos ang masahe ay sinimulan ko na ang paglalambing kay sir sion. hindi ko pa rin tinatanggal ang sapatos ko. halik dito, dila doon. kagat dito, pisil doon. libog na libog na si sir... hangang sa talagang tumitirik na ang mata nya. i'm doing a good job, at nalilibugan na rin ako. ng bumanat si sir na syang nakapagpagaan pa lalo ng loob ko.

tanggalin mo sapatos mo...

tinanggal ko ang sapatos at inilapag sa sahig. pero wrong move pala yun. at dito na ako nagsimulang talagang mailang.

kinuha ni sir sion ang isa sa mga sapatos ko at inamoy-amoy nya ang loob nito. alam ko namang hindi mabaho ang paa ko, pero kahit anong pilit ko eh talagang hindi ko maiwasang mailang sa ginagawa nya. ungol pa sya ng ungol habang nilalaro nya ang sarili nya (nakaupo na lang ako sa tabi nya at dinidilaan ang utong nya). siguro mga limang minuto rin s'yang nag-enjoy sa ginagawa nya, at halata naman kay sir na enjoy na enjoy talaga sya.

binitawan muna ni sir ang sapatos at ako naman ang nilaro nya. pero talagang kakaiba ang mga trip si sir sion. maya-maya pa at kinuha nya ulit ang sapatos ko, pareho. inaamoy-amoy pa rin nya yung isa habang yung isa naman ay dahan dahan nyang iginagapang sa buong katawan nya... at sa buong katawan ko! okey lang sana kung yung ibabaw ng sapatos eh, pero yung suwelas ng sapatos ang iginagapang nya sa katawan namin! talagang hindi ko matiis, syempre kung saan saan na natapak ang sapatos na yun no. pero wala ako magagawa, kailangan i-satisfy si sir sion. hanggang sa ang pinaka-wirdong pagjajakol na ang ang naranasan ko...

ikiniskis ng ikiniskis ni sir sion ang ilalim ng sapatos ko sa titi ko. masakit, at talagang nakakawala ng libog. kiskis, diin, at hinahampas-hampas pa nya ng bahagya. hindi ko alam kung paano kong nagawa pero makailang segundo pa ay nilabasan na ako. kumalat sa suwelas ng sapatos ko ang tamod ko... medyo marami. ayus, nakaraos din. pero ang sumunod na eksena, talagang gusto ko nang masuka...

hayuk na hayok na dinila-dilaan at hinimod ni sir sion ang tamod sa suwelas ng sapatos ko! (everybody now... eeeeeeewwwww!!!)

humiga na lang ako at pumikit, kunyaring napagod sa ginawa namin, habang si sir naman ay tuloy ang pagpapantasya sa sapatos ko. maya-maya pa ay nakaraos na rin sya. ligo, usap kaunti, tapos ay binayaran nya na ako.

umuwi ako suot ang sapatos na mas magaling pa ang naging performance kaysa sa akin. at bilang konsuwelo sa sapatos ko, at para na rin mawala yung awkward feeling na nararamdaman ko habang suot ko sya, nilabhan ko ang sapatos pag-uwing pag-uwi sa bahay. reward for a job well done, ika nga.

hindi na nasundan ang session namin si sir sion... baka nakahanap na sya ng ibang sapatos na pwede nyang mapagtripan, o baka hindi nya lang talaga trip ang reebok na rubber shoes.

yan ang buhay masahista... hindi lang katawan ang puhunan mo... minsan pati sapatos mo din!

Rejected

asan ka?

yan ang text message na bumungad sa akin pagkagising ko mula sa mahaba-habang siesta. galing sa kaibigan ko, itago na lang natin sa pangalang Popoy.

bahay, kakagising lang
ligo ka bilis, punta ka pedro gil, may client tayo

pupungas-pungas, naligo ako at agad na nagbyahe papuntang pedro gil. sakto talaga si Popoy. kung kailan kailangan ko ng pera, tsaka magtetext. ayus!

matapos ang nakakapagod na byahe, dumating ako sa 7-11 sa pedro gil at nakitang naghihintay si Popoy.

bili ka muna lube, ala ako extra dito eh

bumili naman ako. naglakad kami papunta ni Popoy sa hotel kung saan naka-check-in ang client. excited si Popoy sa pagpunta namin. sobrang galante daw yung kliyente. walang masahe, sex lang, pero tig-2k ang ibibigay sa amin. ang maganda pa dun... kaming dalawa ni Popoy ang magsesex, manonood lang ang kliyente. eh, aaminin ko, maganda katawan ni Popoy. gaganahan ka talaga kung ganun ang tipo ng ka-sex mo. natuwa naman ako. walang kahirap-hirap, kikita ng dalawang libo!

at parang hindi pa natapos ang magandang balita, may dalawa pa daw na callboy na nandun na sa hotel. bale orgy ang magaganap, tapos manonood lang ang client!

ayus! ang sarap ng trabaho ko!

habang naglalakad kami (medyo malayo yung hotel), kinukwento ni Popoy yung mga karanasan n'ya sa client. kumpara sa mga typical na clients, iba yung client namin ngayon. effem. ay, hindi daw pala... transexual daw! may boobs na daw talaga! kinabahan naman akong bigla dun. unang beses ko magkakaroon ng ganung klaseng kliyente. buti na lang naalala ko, manonood nga lang pala s'ya habang nagsesex kaming apat na callboy na hinire nya. panalo! tapos, sabi pa ni Popoy, pag nagustuhan daw ako ni sir (ma'am?), baka daw minsan eh papuntahin pa ako sa bahay n'ya sa hindi kalayuang probinsya. pag ganun daw, mababa na ang limang libo! libreng sex ka pa sa isang hot na callboy!

napressure ako! at na-excite din. kailangan makuha ko ang karisma ni sir. medyo confident naman ako sa "charm" ko. kumbaga, kahit hindi ako kagwapuhan, pag nagsimula na akong magsalita, tunaw na ang mga kliyente.

matapos ang ilang minuto pang lakaran, dumating kami sa hotel. dahil medyo late na rin, hindi na namin naisip ni Popoy na magpagwapo at dumiretso na agad kami sa suite.

tok tok tok

bumukas ang pinto at natuwa agad ako sa nakita ko. isa siguro sa dalawang callboy. gwapo, maganda katawan, at mukhang artista talaga (pero medyo maliit). pumasok kami sa loob at nakita ko pa ang ikalawang callboy... kung 10 out of 10 na ang score nung una, itong pangalawa, twenty out of 10!!! matangkad. makinis. gwapo talaga. malinis tignan. maganda katawan.

naimagine ko na agad ang orgy. libreng sex na sa tatlong matipunong lalake, may dalawang libo pa! panalong panalo na talaga!

lumabas galing sa banyo ang client... kahit sinabi sa akin ni Popoy na transexual nga si sir, medyo magulat pa rin ako. medyo mukha ngang babae si sir, mga mid-30s siguro, at malaki ang boobs.

magandang gabi po

napabati ako. ngumiti naman si sir. pumunta ng cr si Popoy para maghilamos, at sumunod si sir. umupo lang ako sa isang bakanteng upuan, hindi nagsasalita ang dalawang callboy. matapos ang ilang minuto, lumabas na sila.

ay, bakit ka pala naka-shorts? pano tayo pupunta dun sa gimikan? hindi ka papapasukin

naka-shorts kasi nun si Popoy. inabutan ng 500 ni sir si Popoy, pangtaxi daw para makauwi s'ya at magpalit ng pantalon. bumaba kami ng hotel.

may napansin lang ako... parang hindi ako kinakausap o kinilala man lang ni sir... anyway...

pagdating sa lobby, nagpaalam na si Popoy na magtataxi. pero may sinabi si sir na medyo ikinagulat ko (pero inasahan ko na rin)

isama mo na yung kaibigan mo

tulala pa, sumabay ako paglalakad kay Popoy habang si sir, kasama ang dalawang callboy, eh sa ibang direksyon nagpunta.

pinipilit ko pang lokohin ang sarili ko nun na baka kaya lang ako pinasama ni sir kay Popoy eh dahil baka ma-op ako kung isasama nila ako ng hindi kasama si Popoy. pero wala pang ilang segundo, na-confirm ko na yung hinala ko. tumingin sa akin si Popoy ng nakakunot ang noo.

may problema
ano yun?
hindi ka trip ni sir eh

pagkabanggit nun ni Popoy, napatigil ako sa paglalakad, medyo natawa ng kaunti, at napaupo sa gilid.

uy, ok ka lang?
eheheheh... ganun talaga sa trabaho natin Popoy eh. narereject talaga tayo paminsan-minsan, ang nakakainis pa eh kung kailan ang dami mong effort papunta sa place, tsaka ka marereject. kung kailan kailangan mo ng pera, tsaka ka marereject. badtrip

kumuha ako ng yosi sa bag at napahithit (matagal-tagal na rin akong hindi nagyoyosi, nung gabing yun lang ulit). umupo si Popoy sa tabi ko at nag-sorry. sabi ko hindi n'ya kailangan gawin yun dahil wala naman s'ya kasalanan. tinanong ko kung paano yung pagkakasabi sa kanya ni sir na hindi n'ya ako gusto.

nung nag-cr pala sya at sumunod si sir, ang sinabi agad sa kanya eh "bakit naman ganun yung dinala mo? mukhang basura lang yan pag itinabi dun sa dalawa."

basura... i like the term.

pero, sa bagay. inaamin ko, sobrang high class talaga yung dalawang callboy. parang wala silang pores sa mukha at parang wala silang ginagawa sa buhay kundi magpaganda ng katawan. mukha nga naman talaga akong basura pag itinabi sa kanila. may point si sir, at masakit yung point n'ya.

matagal tagal kaming nakaupo ni Popoy dun sa gilid, at tila nagkataon pa na malapit kami sa simbahan. dahil na rin siguro sa pagkabadtrip, naikwento ko kay Popoy yung mga frustrations na nararanasan ko dahil sa pagiging masahista. naikwento ko kung paanong ako mismo sa sarili ko eh hindi kampante sa hitsura ko, at hindi ko maiwasang ikumpara ang sarili ko sa ibang pokpok na nakikilala ko.

ganun naman kasi talaga sa trabahong ito. kung sa normal na trabaho, gawin mo lang ang dapat mo gawin, aasenso ka na, dito hindi. kailangan lagi kang in the lookout. kailangan alam mo kung sino mga kalaban mo. know not just the territory, but know the enemy. kailangan alam mong hindi ka napag-iiwanan sa kahit anong aspeto... hitsura, ganda ng katawan, sex appeal, porma, at kung ano pang mga physical attributes. higit sa lahat, kailangan meron ka laging edge. at hangga't maaari, keep your edge, dahil kapag nakopya na yan... wala na. white flag ka na.

hindi ko na lang napansin na medyo napapaluha na pala ako. oo, ganun katindi yung effect ng pagkakareject sa akin.

kaysa ipangtaxi, ibinigay sa akin ni Popoy yung 500 na bigay sa kanya ni sir. tinanong nya ako kung ano gusto kong gawin. sabi ko, hindi ko alam. sabi ko sya na ang bahala sa akin. at, walang abog abog, naglakad kami hanggang sa napainom ng kaunti, kumain, nagkwentuhan, at nagturuan. nagpaturo ako sa kanya ng techniques kung paano maging mas mabenta... at marami akong natutunan. lumalim na ang gabi ang nagpasya na kami ni Popoy na maghiwalay ng landas. umuwi ako na mabigat ang loob, pero determinado na mas lalo pang ayusin ang sarili ko.

masakit yung nangyaring rejection... sobrang sakit na sa totoo lang, hanggang ngayon eh hindi pa rin ako nakaka-move on. pero, may naitulong ba sa akin yun? meron. malaki. kasi dahil sa rejection na yun, mas naging determinado ako na ayusin ang katawan ko, ang kutis ko, ang hitsura ko, ang kabuuan ko... para mas maging mabenta ako sa mga client, at para mas tumaas ang kompiyansa ko sa sarili ko.. kompiyansa na alam kong sa pagtanda ko ay mananatiling kasama ko, kahit dumating ang panahon na iwan na ako ng magandang katawan, mukha, at karisma ko.

Boyshiatsu: Revamp!

october... tapos february... haha! ang taga ko na palang walang entry dito sa blog. pero hindi ibig sabihin nun na wala na akong bagong mga kwento. naging busy lang masyado. syempre, halloween, tapos araw ng mga patay, tapos araw ng mga kaluluwa, tapos birthday, tapos pasko, tapos bagong taon, tapos araw ng mga puso...

pero ano ba ginawa ko sa mga araw na yan? wala naman... tunganga lang! hehehe...

ilang beses na namin napag-usapan ng bestfriend ko (na hindi masahista) ang tungkol sa blog na ito, pero unang beses n'ya ito nabasa two weeks ago ng magkita kami sa megamall. hindi ko alam kung sinasabi n'ya lang yun dahil bestfriend ko s'ya, pero nagandahan s'ya sa content at sa intensyon ng blog ko. pero may mga comment s'ya.

* boring tignan ang blog kasi black and white lang
* lagyan daw ng ibang stories about sa buhay ko bilang "hindi masseur"
* put a contact info para pwede pa ako makakuha ng ibang clients
* ipromote pa, and maglagay ng ibang links to other related sites

he boiled it down to one word... revamp!

kaya, bilang panimula ng pagbabalik (ulit, and this time, seryoso na) ng Boy Shiatsu... ayan! bago na ang layout ko!

mga bagong kwento
mga bagong kulit
mga bagong kung anu-ano
mula sa lumang ako

Boy Shiatsu... Revamped!

(ps: sa susunod na entry na ako maglalagay ng bagong kwento, kinocompose ko pa eh, para may kapow!)

Ang Pagbabalik ni Shiatsu!

matagal-tagal na rin akong hindi nakakapagkwento sa blog na ito. kunyari na lang may nagtanong... kumusta na ba si boy shiatsu? ano na ba nangyari sa kanya? tumigil na ba s'ya sa pagmamasahe? nagpatuloy ba ang pagtaba n'ya? at sino ang ibinoto n'ya nung nakaraang eleksyon?

dahil na rin siguro sa buyo ng mga kaibigan, sa pagdami ng kompetensya at mga gimik (nagulat at natawa na lang ako na may nag-ooffer na rin ng body scrub at, eto malupet, pubic hair trimming!), at sa hindi mapigilang pagkain ng hot shots, natigil ako sa pagmamasahe. naghanap ng matinong trabaho, at muling nabagsak sa industriya na dati ko nang sinumpang tatalikuran ko na

maayos naman ang nasabing kompanya. maganda ang oras ng trabaho (at least hindi ako twilight mode!), magaan ang working environment, at madali lang puntahan ang office, hindi na kailangan mag-cab. ang sweldo, medyo maliit kumpara sa iba, pero hindi na masama. ang workload, exciting, kasi hindi repetitive! halos araw-araw may bago, kaya kahit ilang buwan na ako dun eh pakiramdam ko eh bagong sulpot ako. masaya, hindi nakakasawa. masaya. masaya.

pero... sadya yatang pinanganak akong makati at maparaan!

isang araw ay nagtext ang isang naging client ko, nangangamusta. edi syempre, sabi ko okay lang ako. tinanong n'ya kung nagmamasahe pa daw ako. sa totoo lang, gusto ko sanang sabihin na hindi na. pero, naisip ko... paano naman ang mga taong nangangailangan ng haplos at paglalambing ko? paano naman ang mga mister na hindi na kaya pasayahin ng mga misis nila? paano naman ang mga bading na nagnanais ng yakap at halik ng katulad kong pogi (pasensya na, sa part na ito, kailangan ko kapalan ng kaunti ang mukha ko!)? paano naman ang mga mayayamang dom na namomroblema kung saan nila gagastusin ang pera nila?

naisip ko... mahirap talikuran ang sinumpaan kong propesyon na maging pantasya ng bayan! naks!

binasa ko ang kontratang pinirmahan ko sa kompanya ko ngayon... wala naman sinabi dun na bawal maging masahista habang empleyado nila. nakalagay lang dun eh bawal daw ako magtrabaho sa kaparehong industry ng company. isa lang ang nakikita kong pagkakahawig ng trabaho ko at ng pagmamasahe... minumura ako ng customers. pero sa kompanya ko ngayon, minumura ako sa galit. sa pagmamasahe, minumura ako sa sarap!

kaya ayun... bitbit ang special body oil mixed with aromatherapy massage oil, sumugod ako sa location ng kaibigan ni sir at muli na namang nagpasaya ng isang malungkot na nilalang. at dun ko napagtanto... hindi pa pala tapos ang buhay masahista ko!

kaya, eto, kasabay ng pagbuhay ko ng trabahong deep inside ay mahal ko ay binuhay ko rin ang blog na ito, at umasa kayo na mapupuno na naman ng makukulit, masasaya, malulungkot, nakakadiri, at kung anu-ano pang kwento na kadalasan ay sa indie film lang natin nakikita.

dumating na ang oras... ang pagbabalik ni boy shiatsu!

(kung gusto n'yo na mas marami ako maikwento dito, bigyan n'yo ako ng client referrals! kung sino nakapagbigay ng successful referral, may incentive galing sa akin! naks! parang yung company ko lang rin ngayon!)